Zaterdag 19/10/2019

Belgische postrockers en Iraanse bloedzuigers: één front

Op vraag van Cult!Live bedacht The Black Heart Rebellion een nieuwe soundtrack bij de Iraanse cultfilm A Girl Walks Home Alone at Night. Die vampierenwestern wordt deze maand voor het eerst integraal in België vertoond en live van een geluidsband voorzien. 'Het komische gehalte van de film halen we wel naar beneden.'

Wie ons een beetje kent, zal ons niet meteen verdenken van visionair genie. Maar in een recensie van The Black Heart Rebellion voorspelden we wél de nabije toekomst van deze West-Vlaamse postrockgroep. "Hun sound sleept zich voort tegen een achtergrond in dreigend zwart-wit, met spatten bloedrood", schreven we toen.

En laat dat zowaar het concept zijn van hun soundtrack bij de bloedzuigerfilm A Girl Walks Home Alone at Night. Die Iraanse film van Ana Lily Amirpour moet het hebben van fraai gestileerde zwart-witbeelden en een bloeddorstige vigilante-vampier in de hoofdrol, terwijl The Black Heart Rebellion er een beklemmende geluidslandschap bij aanlegt.

Mythische spookstad Bad City

Wanneer we hun akelig benauwde en verduisterde repetitieruimte aan de Gentse Dampoort betreden, kost het dan ook geen moeite om dadelijk meegezogen te worden in film of muziek. Terwijl een bezwerend Perzisch motiefje herhaald wordt, staan we ineens wijdbeens in de mythische spookstad Bad City. Een handvol mensen dwaalt door de uitgestorven straten. Je maakt kennis met de mooie, jonge protagonist. Maar ook met een lijpe gangster, die stumperds afperst en drugs verkoopt. Met een junk, die tussen shot en zelfbeklag pendelt. En met een prostituee, die geld spaart om alle miserie achter zich te kunnen laten. Intussen zet een vrouwelijke wreker haar tanden in het rapalje van de straat.

De meest opmerkelijke scène is die waarin een dealer lijntjes en vervolgens het loodje legt. Heel subtiel laat The Black Heart Rebellion de sfeer kantelen van opzwepend naar erotisch om dan te verglijden in een donker, dreigend en uiteindelijk dramatisch discours, terwijl ze goeddeels dezelfde groove aanhouden. "Deze film dwong ons om buiten onze intuïtieve comfortzone te trekken. Het was een goede oefening om los te komen van vaste songstructuren en vastgeroeste ideeën."

De groep geeft schoorvoetend toe dat ze de originele soundtrack niet echt denderend vond. Vooral het gebrek aan samenhang wilde dit vijftal vermijden in een eigen geluidsband. "De oorspronkelijke soundtrack was een poging om een hommage te brengen aan Quentin Tarantino en de westerns van vroeger, maar er zaten net zo goed oosterse passages in, en zelfs een song van White Lies. Wij hopen dat de sfeer van de film beter tot zijn recht komt door onze aanpak."

Het aandeel van de zanger bleef daarom bewust beperkt. "Omdat de acteurs Farsi spreken, wilde ik zelfs eerst alle zang weglaten", knikt Pieter Uyttenhove. "Maar uiteindelijk gebruik ik mijn stem zuiver als instrument, en zing ik in een onbestaande taal."

Naast timing, die van essentieel belang is om de spanningsboog strak te houden, stond de groep nog voor één grote hindernis: er zitten best wel wat grappige scènes in de film. En laat The Black Heart Rebellion nu niet bepaald muziek voor lachebekjes maken. "Het komische gehalte van de film halen we inderdaad radicaal naar beneden", grinniken de bandleden. "Maar ook dát hoorde bij de uitdaging: we konden onze ziel kwijt in de soundtrack zonder dat een producer zich kwam moeien, maar we wilden de film ook niet omverblazen met onze loodzware, donkere sound. Hopelijk hebben we de gulden middenweg gevonden."

Op 22/4 in Cinema Liberty, Brugge; 24/4 Onder Ons, Beringen-Koersel; 28/4, Utopilis, Turnhout

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234