Woensdag 20/10/2021

'Belgische' kopmannen Rogers en Evans staan voor examen in hooggebergte

Het Australian Institute of Sports is wieg van zowel Michael Rogers als Cadel Evans

Duurzaam wielrennen, made in Australia

De eerste Tour-week is meer dan geslaagd voor de twee Belgische ploegen, met overwinningen voor Boonen en McEwen. Vanaf vandaag rekenen QuickStep en Davitamon op hun Australische kopmannen voor het klassement, respectievelijk Michael Rogers en Cadel Evans. De eerste werd grootgebracht op de piste, de tweede als mountainbiker. Maar hun wieg stond op dezelfde plaats: het Australian Institute of Sports, dat van de combinatie van wielertakken een succesformule heeft gemaakt. 'We gingen tot aan de limiet, misschien zelfs te ver', oppert Rogers.

Grenoble

Van onze verslaggever

Jonas Coertjens

De kiem van het Australische wielrennen ligt in de jaren tachtig. De eerste voorzichtige succesjes van de baanrenners op de Olympische Spelen van Los Angeles overtuigden het Australian Institute of Sports (AIS) om ook het pistewielrennen vanaf 1987 onder zijn hoede te nemen. Ondertussen maakten pioniers Phil Anderson en Allan Peiper voor het eerst furore in de Europese wegkoersen. Toch duurde het tot 1991 vooraleer de wegrenners een plaats kregen bij het AIS. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Australiërs eerst op de piste en dan pas bij de wegrenners op het internationale podium doorbraken.

Het AIS had onmiddellijk begrepen dat wegrenners buiten de eigen landsgrenzen sneller tot ontwikkeling kunnen komen. Zonder Europese koersen was het project gedoemd om te mislukken. "Een Australische renner mist in eigen land de kunde om een wedstrijd tactisch te lezen en in een team te rijden", zegt Brad McGee. De Australische jeugdrenners verblijven daarom elk jaar van maart tot oktober in Italië om er de knepen van het vak te leren.

Vanaf 1997 werd ook voluit de kaart van de jeugd getrokken. Robbie McEwen en Stuart O'Grady tekenden voor de eerste successen. Later volgden onder meer Brad McGee, Brett Lancaster, Allan Davis, Luke Roberts en Michael Rogers. Ook mountainbiker Cadel Evans bleef eind jaren negentig niet stilzitten met twee wereldbekers cross-country.

Rogers en Evans zijn de exponenten van een generatie die het niet bij één fietsdiscipline hield. De combinatie weg-mountainbike of weg-piste is bij het AIS niet ongebruikelijk en een van de belangrijkste succesformules van de opleiding. "Ik denk niet dat mijn collega's-mountainbikers vroeger beseften hoeveel ik op de weg reed", zegt Evans. "Als er enkele weken rust waren in het mountainbikeseizoen trok ik naar Italië om er met de Australische beloftenploeg te rijden. Toen iedereen op vakantie ging, zat ik nog in het zadel. Ik deed het graag, ook al omdat het mij een vooruitzicht bood om later op de weg te rijden. Het heeft mijn overgang naar het wegwielrennen ook een stuk gemakkelijker gemaakt. Via de beloftenploeg was de stap veel kleiner."

Rogers maakte in 2000 nog deel uit van de achtervolgingsploeg op de Spelen van Sydney. De tweevoudige wereldkampioen tijdrijden blikt wel met gemengde gevoelens terug op zijn tijd aan het AIS. "Je leert er veel zaken, niet alleen over de fiets, maar over het leven en je lichaam", zegt hij. Maar met hoofdcoach Charlie Walsh kon Rogers het niet altijd vinden. "In de dagen van Charlie volgden we een ijzeren discipline. We gingen allemaal tot aan de limiet, misschien te ver zelfs." Toch heeft die werkwijze Rogers geen windeieren gelegd. Als zilveren en bronzen medaillewinnaar op de WK's tijdrijden bij de jeugd mocht 'Dodger' net als Allan Davis aan de slag bij de jeugdploeg van Mapei, dat de AIS-opleidingen sponsorde.

Sponsoring blijft in Australië het grote probleem. Plannen waren er genoeg, maar het geld ontbrak om een professionele wielerploeg op poten te zetten. De renners leven nog steeds van buitenlandse sponsors. Zo betaalt McGee uit eigen zak en met de hulp van zijn Franse team La Française des Jeux een deel van de opleiding aan het New South Wales Institute of Sports.

McGee is net als O'Grady het lichtende voorbeeld van de nieuwste werkwijze, waarbij piste en weg ook op het hoogste niveau worden gecombineerd. "Een zeer wenselijk model", zegt de Australische baancoach Martin Barras. "Heel veel renners hebben van het systeem geprofiteerd om een professionele carrière op de weg uit te bouwen. Hoe langer ze prof blijven, hoe langer hun carrière duurt en hoe beter ze worden. Fysiek en professioneel bouwen ze een duurzame, veelzijdige carrière uit."

Proloogspecialisten, tijdrijders en spurters heeft Australië in overvloed. De laatste stap in het succesverhaal is het voortbrengen van een aantal ronderenners. Evans en Rogers staan de komende week voor hun eerste echte examen. "Ik weet niet wat ik moet verwachten van het hooggebergte", zegt Evans. "Daarvoor heb ik de laatste jaren te weinig grote rondes gereden, maar in de Vogezen heb ik mij alvast goed kunnen handhaven."

Rogers zal de helpers van Tom Boonen niet met rust laten de komende dagen. Het nummer twee van de Ronde van Zwitserland gaat ervan uit dat hij op iedereen kan rekenen binnen QuickStep. "Als we in de bergen komen, zal het geen vakantie zijn voor de rest van de ploeg. Dit is niet enkel een ploeg rond Tom Boonen", stelt Rogers, die volgend jaar aan de slag gaat bij T-Mobile.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234