Zondag 28/11/2021

Belgische hoofdrol in Amerikaanse tennisshow

'Quiet please', de in het tennis geijkte uitdrukking om tot stilte aan te manen, vloekt met de US Open, zonder twijfel het meest luidruchtige grandslamtoernooi van de vier. Grote ruchtbaarheid rapen ongetwijfeld ook Kim Clijsters en Justine Henin, de tenoren van het Belgische tennis die nu ook heersen in het wereldtennis. Bij de start van de US Open blikken we alvast vooruit naar hun absolute favorietenstatus, zeker nu de beide Williams-zussen ontbreken, hun belangrijkste uitdaagsters en de karakteristieken van de US Open: de show kan beginnen.

Brussel / New York

Eigen berichtgeving

Bart Fieremans

Kim Clijsters: de US Open is voor Kim Clijsters de laatste kans dit jaar om haar eerste grandslamtoernooi te winnen. Zo niet blijft in het achterhoofd de vingerwijzing dat ze de enige nummer één van de wereld is die nog geen big one gewonnen heeft, zoals ze dat in de Verenigde Staten zeggen. Ze mag er nu al gif op innemen dat ze die vraag op persconferenties nog tot vervelens toe zal moeten beantwoorden. Omdat ze haar eerste plaats moet verdedigen, zal Clijsters sowieso de aandacht meer naar zich toezuigen. Voor tegenstanders wordt Clijsters des te aantrekkelijker om te verslaan, want dat levert op grandslamtoernooien een bonus van liefst 200 WTA-punten op. Als nummer één van de wereld is de druk ook navenant. Eigenlijk is alles minder dan de titel een teleurstelling.

Justine Henin: Henin heeft haar eerste grandslamtitel al op zak, met Roland Garros ook de trofee die ze het liefst van al wilde winnen en dat op een ondergrond (gravel) die haar op het lijf geschreven is. Op de US Open, waar ze totnogtoe nooit verder dan de vierde ronde geraakte, kan ze haar toegenomen polyvalentie proberen te bewijzen. Bovendien wil ze maar al te graag de eerste plaats op de wereldranglijst afsnoepen van Clijsters. In haar uitlatingen daarover ontziet ze niets of niemand. "Ik focus enkel op mezelf, ik besef dat ik daardoor niet de populairste speler ben in de kleedkamer", zei ze onlangs in Het Laatste Nieuws. De rivaliteit om de beste Belgische speelster te zijn, kan het extra piment uitmaken van de komende US Open. In het worst-casescenario verliest Henin in de finale van Clijsters. Dan staan ze gelijk wat het aantal grandslamtitels betreft en zal Clijsters haast zeker het jaar als nummer één beëindigen. Meteen heeft ze dan de meeste troeven in handen om voor de vijfde opeenvolgende keer Sportvrouw van het Jaar te worden.

Het Amerikaanse publiek: Toptennissers moeten op de US Open niet verwachten dat het Amerikaanse publiek braafjes toekijkt met respect voor alle regels van de fair play. Dit is Wimbledon niet. Op Flushing Meadow is het percentage echte 'tenniskenners' veel minder hoog. Veel Amerikanen komen puur voor de show naar de US Open, en een groot deel van de toeschouwers zakt af van het hectische hart van New York en draagt die roerige ziel over naar de US Open. Het publiek vraagt om spektakel, een partij tussen twee goede maar kleurloze tennissers zal hen niet lang boeien. Soms blijven de tribunes akelig leeg, vooral in het immense Arthur Ashe-stadion met 23.000 zitplaatsen zorgt dat voor een desolate aanblik. Maar zodra er ergens spektakel te beleven valt, zijn ze er als de kippen bij. Dan houden ze ervan om te luid te jouwen of aan te moedigen. En natuurlijk kiezen Amerikanen kant, want dat hoort in hun ogen bij de essentie van sport. Vooral de Night Sessions (avondsessies), die in het leven geroepen zijn om de werkende New Yorker 's avonds de kans te geven op de US Open met een biertje en een hamburger in de hand stoom af te laten, zijn een schot in de roos. Vaak zijn de mooiste affiches voor 's avonds bij kunstlicht voorbehouden.

Welke invloed heeft dat nu op tennissers? Wel, zij moeten zich aanpassen aan lawaai, vuiligheid, en chaos. Geen enkel ander grandslamtoernooi stelt het concentratievermogen van de tennissers zo op de proef. Soms wordt de bal ook erg persoonlijk gespeeld. Justine Henin beweegt zich op glad ijs in de US Open. Want wat als ze bijvoorbeeld tegen een Amerikaanse speelt en het publiek haar onsportieve gebaar tijdens Roland Garros in de bewuste halve finale tegen Serena Williams niet vergeten is en dat laat voelen? Henin spreekt bovendien Frans en alles wat aan Frankrijk doet denken, kan in de Amerikaanse publieke opinie na de recente oorlog tegen Irak een bron van afkeer zijn.

John McEnroe, een heethoofd dat de US Open in zijn gloriejaren als geen ander op stelten kon zetten, kan de rol van het publiek in Flushing Meadow goed inschatten: "Wie in de US Open succesvol wil zijn, moet met het publiek kunnen omgaan. Voor veel tennissers is dat niet gemakkelijk. Omdat ik opgegroeid ben in New York was dat publiek in mijn ogen niet ongewoon. Toen ik voor het eerst naar Wimbledon ging, was ik verbaasd hoe stil het daar was. Maar ik kan me inbeelden dat Europese tennissers over de US Open denken: 'Jezus, wat een luid gekkenhuis'. Ze hebben gelijk, maar je hebt geen keus: ofwel raak je eraan gewend ofwel blijf je beter thuis."

De ondergrond: elk grandslamtoernooi heeft zijn typische ondergrond die bepaalde spelers beter uit de verf doet komen. Het gras van Wimbledon bedient de opslagkanonnen op zijn wenken, terwijl Roland Garros dan weer de fysieke ijzervreters ten goede komt. Tegelijk luidt de kritiek dat daarop een eendimensionale speler een grandslamtoernooi kan winnen. De US Open geldt in de ogen van de topspeelsters als een van de fairste grandslamtoernooien door zijn ondergrond. In technische taal: DecoTurf II. In mensentaal een soort cement met een speciale bedekking op. Deze bodem is niet razendsnel als gras, evenmin traag, er is geen valse bots en hij leent zich uitstekend voor het voetenwerk. Kortom: de tennissers kunnen er geen excuus in zoeken. DecoTurf II is ook geliefder dan de Rebound Ace van de Australian Open, een soort rubber dat bij warm weer erg plakkerig begint aan te voelen.

De Australian Open kent vaak meer verrassingen omdat het toernooi heel vroeg in het jaar valt en de favorieten soms nog te weinig gerodeerd zijn. Dat geldt niet voor de US Open en algemeen gesproken geraken de beste en talentrijkste spelers en speelsters van het moment ook in de finale. De namen op de erelijst geven aan dat alle stijlen op de US Open kunnen winnen: de baseline-spelers zoals Andre Agassi en Chris Evert, de serve-and-volley-specialisten als Pete Sampras en Martina Navratilova, de artiesten à la McEnroe en Martina Hingis en de hardkloppers genre Marat Safin en Serena Williams. Als eerste reekshoofd beginnen aan de US Open is geen garantie voor de titel, maar een belangrijke indicatie voor een grandslamtoernooi dat te boek staat als 'the favorites' favorite place', de favoriete plaats van de favorieten. Dat belooft voor Kim Clijsters en Justine Henin.

Het ontbreken van Venus en Serena Williams maakt dat er behalve Clijsters en Henin geen echte andere topfavorieten zijn. Er hoeft geen tekeningetje bij. Venus Williams won de US Open in 2000 en 2001, Serena Williams was de beste in 1999 en 2002. De laatste twee jaar was de finale telkens een volledig Williams-onderonsje. Nu het flamboyante Amerikaanse tennisduo door blessures moest afzeggen, is de sportieve strijd in het vrouwentoernooi serieus gedevalueerd. Volgende speelsters worden geacht toch te proberen voor tegenwind te zorgen versus Clijsters en Henin.

Jennifer Capriati: De Amerikaanse Capriati zal op de US Open dubbel en dik gemotiveerd zijn. Ze zou maar al te graag het grandslamtoernooi in haar eigen geboortestad toevoegen aan haar twee eerder behaalde grote titels, de Australian Open en Roland Garros. Voor Capriati begint de tijd te dringen. Ze is al 27 jaar en haar lichaam krijgt steeds meer af te rekenen met de tol van jarenlang toptennis. Niet vergeten dat zij al op vijftienjarige leeftijd, toen als Jenny Baby, in de halve finale van Roland Garros stond. Capriati lijkt stilaan over haar hoogtepunt heen. Ze ontbeert al negentien maanden een WTA-titel en worstelt met haar zelfvertrouwen. De laatste weken kon ze niet op volle kracht spelen door een schouderprobleem. Op de US Open raakte ze nooit verder dan een halve finale.

Lindsay Davenport: Ze blijft een te duchten hardklopper op het circuit en heeft ervaring zat. Tegelijk loopt ook haar carrière op haar laatste (slome) benen. Haar beweeglijkheid is haar grootste minpunt om echt een bedreiging te kunnen vormen voor een Kim Clijsters in vorm. En vooral: Davenport lijdt onder een chronische voetblessure waarbij de pijn op sommige momenten kan opspelen en behandeling voor de wedstrijd nodig is. In het toernooi van New Haven gaf Davenport in de finale op omdat de pijn te erg werd. Met een cortisone-injectie zou ze aan de US Open kunnen beginnen. Daarna zou ze de voet laten opereren. Als ze toch op zou geven voor de US Open, zou haar carrière mogelijk op dat moment stoppen.

Amélie Mauresmo: De Française bij de favorieten rekenen is gewaagd. Alleen al het gedacht zou haar doen verstijven van de schrik. Als underdog voelt Mauresmo zich wel goed in haar vel, en met haar sterke opslag en krachtige grondslagen kan ze eender welke speelster in de problemen brengen. Zo bereikte ze vorig jaar toch de halve finale in de US Open, nota bene na winst in de achtste finale tegen Clijsters. Vervolgens versloeg ze Jennifer Capriati maar dan botste ze op Venus Williams: over and out. Nu begint ze aan de US Open met twijfels; ook zij kon de laatste tijd niet het volle pond geven. Door een ribblessure moest ze forfait geven voor meerdere toernooien in de aanloop van de US Open. Ook in New Haven gaf ze zaterdag ziek op in de halve finale tegen Capriati.

John McEnroe: 'Ik kan me inbeelden dat Europese tennissers over de US Open denken: 'Jezus, wat een luid gekkenhuis'.' Ze hebben gelijk, maar je hebt geen keus: ofwel raak je eraan gewend ofwel blijf je beter thuis'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234