Zaterdag 16/01/2021

Belgische baby geboren uit bevroren eierstokweefsel is wereldprimeur

'Ik voelde me geen vrouw meer. Nu heb ik mijn leven teruggekregen. Nu zal er toch iemand mama tegen me zeggen'

'Deze baby is een mirakel'

'Eindelijk is er iemand die me mama noemt.' Ouarda Touirat (32) bracht donderdagavond in het Brusselse Sint-Lucasziekenhuis een dochtertje, Tamara, ter wereld. Zeven jaar geleden kreeg Ouarda, net getrouwd en pas zwanger, het slechtste nieuws van haar leven. Ze had een zeer agressieve vorm van kanker, haar baby zou het niet overleven en de chemotherapie zou haar onvruchtbaar maken. Vandaag is ze dankzij een stukje bevroren eierstokweefsel toch moeder geworden. 'Deze baby is een mirakel, een teken van hoop voor alle vrouwen. Ik ben zo blij dat ik haar in mijn armen kan houden.'

Brussel

Eigen berichtgeving

Katrijn Serneels

Het geluk van Ouarda Touirat kon niet op toen ze zeven jaar geleden ontdekte dat ze zwanger was. Ze was 25, pas getrouwd met Malik, net als zij van Algerijnse origine, en ze wilde dolgraag een kindje. En liefst meer dan één. "Ik kan me geen leven voorstellen zonder kinderen", zegt Ouarda daarover aan The Daily Mail. Maar als ze acht weken weken zwanger is, stort haar wereld in. Ze voelt zich al een hele tijd moe en ziet erg bleek.

Bij een medisch onderzoek blijkt dat er meer aan de hand is dan wat vermoeidheid door de prille zwangerschap. Ouarda heeft de ziekte van Hodgkin, een erg agressieve vorm van lymfekanker. Ze heeft 50 procent kans om te overleven en moet onmiddellijk chemotherapie ondergaan. Voor haar prille baby is er geen hoop: hij zal de bestraling en chemotherapie niet kunnen overleven, en twee weken na de diagnose van kanker vindt er een abortus plaats.

De geaborteerde baby was de eerste en laatste kans van Ouarda om een kind te krijgen. "Ik was zo overdonderd dat ik nooit gevraagd heb wat het geslacht van de baby was. Ik zal nooit weten of ik toen zwanger was van een jongen of een meisje." En dan vertellen de dokters haar dat de behandeling haar ook onvruchtbaar zal maken. Bij 90 procent van de vrouwen die chemo en bestraling ondergaan, treedt een vervroegde menopauze op na de behandeling: er zijn te weinig overlevende eicellen over om nog een kind te kunnen krijgen. "Het was vreselijk hard voor haar om dat te horen. Maar ze wist dat er geen alternatief was", zegt Ouarda's zus Aïsha.

Maar Ouarda had geluk. In het Sint-Lucasziekenhuis in Brussel, waar ze voor kanker behandeld werd, werkte professor Jacques Donnez aan een manier om gezonde eicellen te bevriezen en daarna terug in te planten bij vrouwen. Ouarda was de derde vrouw aan wie hij vroeg of ze wou meewerken aan zijn experiment. "Ik zei blindelings ja, ik hoefde er niet over na te denken", zegt Ouarda. "Ik wou alles proberen, ik was wanhopig. Die kans kon ik niet voorbij laten gaan, hoe klein de hoop ook was."

Al heeft Ouarda net haar kind verloren, de strijd tegen kanker wil ze niet verliezen. "Ik besloot de kanker te bestrijden als was het een griep. Nooit heb ik eraan getwijfeld dat ik zou genezen." In 2002, vijf jaar na het vreselijke nieuws dat ze kanker heeft, verklaren de dokters haar genezen. Ouarda kan weer dromen van een toekomst, en misschien wel een kind. Maar ze heeft geen geluk. Ze wacht en wacht, maar ook al is er geen spoor meer van kanker, haar eisprong komt niet terug. Ze heeft vervroegde menopauze. "Ik was er kapot van. Het kwam harder aan dan toen ik hoorde dat ik kanker had. Ik voelde me geen vrouw meer", zegt Ouarda. In de Algerijnse cultuur is menstruatie meer dan een maandelijks ongemak: het is een teken van leven, van kracht, van vrouwelijkheid.

Ouarda's laatste hoop zijn vijf stukjes eierstokweefsel in een diepvries van het Sint-Lucasziekenhuis. In februari 2003 wordt een stukje eierstofweefsel weer ingeplant, vlak bij haar eileiders. Opnieuw moet ze wachten, maar ze blijft erin geloven. Vijf maanden later bloedt ze: haar menstruatie en eisprong zijn terug, ze is opnieuw vruchtbaar. Ouarda: "Ik was zo blij, ik voelde me opnieuw een complete vrouw."

Maar zes maanden later lijkt het opnieuw mis te lopen. "Ik kreeg mijn menstruatie niet meer. Ik dacht: het is niet gelukt, de menopauze is terug." Met een bang hart wacht Ouarda op de resultaten van haar bloedtest. Maar dan kussen de verpleegsters en dokters haar. Het mirakel is gebeurd: Ouarda is zwanger! "Ik had het nooit verwacht. Ik dacht: als vrouw had ik dat toch moeten voelen. Nu krijg ik toch een kind. Nu zal er toch iemand mama tegen me zeggen. Ik ben zo gelukkig. Ik heb mijn leven teruggekregen."

Donderdag 23 september 2004 is voor Ouarda de gelukkigste dag uit haar leven. Om vijf over zeven 's avonds wordt ze mama, bijgestaan door de dokters, haar man en familie. Ze noemt haar dochtertje Tamara, naar een Vlaamse uitwisselingsstudente met wie ze vriendschap sloot toen ze veertien was. Het kleine meisje is kerngezond, weegt een flinke 3,72 kilo en ziet er allerschattigst uit in haar roze kleertjes. "Dit is een mirakel", vertelde Ouarda vrijdagmorgen aan de verzamelde pers. "Het is een teken van hoop voor alle vrouwen. Ik ben zo gelukkig dat ik haar in mijn armen kan houden."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234