Maandag 14/06/2021

Camps

België zal altijd een aanhangwagen zijn in Europese machtsverhoudingen

null Beeld Stephan Vanfleteren
Beeld Stephan Vanfleteren

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps voortaan elke donderdag.

Het staatsbezoek van Charles Michel aan Den Haag had iets meer dan traditie en protocol. Er lag een parfum van nieuwe gezamenlijkheid in. Rutte en Michel: liberalen onder elkaar, wederzijdse charme van enige houterigheid.

Zoals ze op de persconferentie naast elkaar stonden in hun spijkerlichamen voelde je al: diplomatie per telefoon volstaat. Er hoeft geen Borgiamaaltijd bij, geen rondootje met borrel onder sigarenrook.

Gedeelde gezindte.

Niet dat het ineens grote liefde is, maar in gevoelstemperatuur leek het dat de kille onverschilligheid van Dehaene-Lubbers en Leterme-Balkenende gauw zal omslaan in verinnerlijkt nabuurschap. Het zou grappig zijn dat uitgerekend een Franstalige premier straks weer meer silhouet wil geven aan de Lage Landen. Overigens was Amsterdam deels de studentenstad van Michel.

Ook naar Europa toe zal de Zweedse coalitie klemtonen verleggen. Mede onder impuls van Bart De Wever, die een fan is van David Cameron, zal de regering gevoeliger en begripvoller zijn voor het euroscepticisme van de Britten. Den Haag is van oudsher georiënteerd op Londen. De mystieke entente Brussel-Parijs staat op kapseizen. Michel I heeft nog weinig vandoen met het losersocialisme van François Hollande. En de francité is überhaupt in de minderheid met al die Vlaamse ministers.

Dat Europa de Britten wil trakteren op een strafexpeditie met de naheffing van 2,1 miljard euro, komt David Cameron goed uit. Hij kan nu op zijn thatcheriaans tekeer gaan tegen de Brusselse bureaucratie. Zijn verzet tegen de hold-up van de EU laat andere lidstaten niet onberoerd, Nederland voorop. Het verwijt dat Cameron Europa misbruikt als electorale buffer voor de verkiezingen van volgend jaar maakt in Downing Street 10 weinig indruk. Was Europa er dan niet voor binnenlands gebruik? In Brussel, Den Haag en Parijs? Alleen Angela Merkel stapt een enkele keer over haar Berlijnse schaduw heen. Voor de lieve vrede. Voor de export.

Of het nu van Parijs is of van Londen, België zal altijd een aanhangwagen zijn in Europese machtsverhoudingen. Maar met het groeiende euroscepticisme is mentale abdicatie niet uit te sluiten.

De handicap van de EU is dat de instanties ontvolkt zijn van bevlogen Europeanen à la Karel Van Miert en Jacques Delors. Het bidprentje Frans Timmermans: vaker populist dan Europeaan. Wie is hij om David Cameron langs de meetlat van goed gedrag te leggen?

Europa met zijn budgettaire orthodoxie, regeltjes en bemoeizucht is te protestants geworden. Crisis nodigt altijd uit tot geritsel, en dat is beslist niet het monopolie van Cameron. Verrassender is dat hij zich in al zijn deftigheid als straatvechter heeft gemeld. Dat doet Europa behoorlijk pijn. De Europese cenakels verkijken zich al langer op hun machtspositie. Ze zijn zo weinig geliefd dat ze zich eigenlijk geen sanctiemoraal kunnen permitteren. Naheffingen? Uiteindelijk heffen ze zichzelf na - dat surrealisme.

Charles Michel heeft het onmogelijke waargemaakt in België, misschien volgt straks Europa. En zit er na Paul-Henri Spaak weer een heuse anglofiel in de Wetstraat 16.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234