Zondag 23/02/2020

België even Blunderland

Wie? Axel Witsel vs. Marcin Wasilewski Wat? Heftige tackle blesseert Anderlechtverdediger zwaarWaar? Brussel, zondagavondHet been van Wasilewski1995, Michael Stich in Wenen. Die enkel, weet u nog? 2000, Luc Nilis en doelman Richard Wright. 2004, Djibril Cissé. Als je er naar kijkt, voel je iets. Je kronkelt en vraagt je meteen af waarom je eigenlijk hebt gekeken. Het zijn gruwelijke sportbeelden, maar wat met Wasilewski zondagavond gebeurde, heeft nog een andere dimensie. Tennisser Stich ging door zijn voet, Nilis schopte tegen een been, en Cissé verstapte zich. Ze werden niet geattaqueerd, maar braken wel een lidmaat. Het been van Wasilewski is doormidden getrapt. Gestampt, eigenlijk. Witsel arriveerde, en sprong om op beide voeten terecht te komen. Om zichzelf te beschermen, zo kun je het ook wel zien. Voetballers doen dat vaker. Je weet dat je schade kunt aanrichten, maar op dat moment vind je dat niet het belangrijkste. Je denkt aan jezelf en oordeelt dat je tegenstander zelf al een strafblad heeft. Of je oordeelt helemaal niet. Je zit in een sfeer van geweld, een sfeer waarin de normen vervagen.In 2006 liep ook Alan Smith van Man U een beenbreuk op. Niet door een tackle, maar nadat Riise van Liverpool er een vrijschop tegen had geknald, terwijl het been in het gras bleef steken. Jammerlijk accident, maar wat volgde, maakte het nog veel erger. De fans van Liverpool zongen: “Hey, Riise, I wanna know how you broke his leg.” Wansmakelijk. Man U vs. Liverpool was die dag de ‘game of hate’.“Het wordt oorlog”, zo klonk het in de aanloop naar Anderlecht-Standard. Spelers zeggen dat, omdat ze ervan overtuigd zijn. Ook journalisten schrijven dat soms. Het is je reinste onzin, niemand heeft er baat bij. Supporters raken opgehitst, en spelers die nog niet gewend zijn om een beetje na te denken overkomt hetzelfde. Standardcoach Bölöni zei zondagavond dat Witsel “had geweend als een kind”, en voegde er een belangrijk zinnetje aan toe. “Hij is ook nog maar een kind.” Dat ze bij Standard een nieuwe, jonge generatie hebben gelanceerd is een verdienste, alleen zien ze nu de keerzijde van de medaille. Wie staat daar nog met de voeten op de grond?Akkoord, je moet met twee zijn om te vechten, maar de Rouches hebben de afgelopen twee jaar nog wel wat toppers gespeeld, die nooit die noemer verdienden. Omdat het ordinaire schoppartijen zijn geworden. Bölöni heeft vorig seizoen vriend en vijand verbaasd met durfvoetbal, maar ondertussen zweepte hij ook onnodig vaak op. Herinner u de wedstrijd in Brugge, vorig seizoen: tribune, Clubsjaal. Voorbeeldgedrag kon je dat moeilijk noemen.Ook zondag stond hij een paar keer tussen de lijnen, wild te molewieken, te provoceren. Na de wedstrijd oordeelde hij dat het ongeval niet was gebeurd, als scheids Nzolo een paar seconden eerder een fout gefloten. Dat is er toch gewoonweg ver over? Niet? Hetzelfde gebrek aan normbesef zag je ook bij Mbokani, nadat hij de 0-1 had gemaakt. Dan nóg eens de supporters van Anderlecht gaan uitdagen? En wat met die tackle van Defour op Boussoufa, in de slotfase? Exitus acta probat, is het dat? Even een vraagje van Jovanovic herhalen, in een interview met deze krant vorig weekend: “We vechten tegen Germinal Beerschot, we vechten tegen Sint-Truiden, we vechten tegen Charleroi. Why?! Wij zijn Standard, wij horen te voetballen.” Welaan.

Wie? Verschillende keepersWat? Hilarische flatersWaar? Overal in eerste klasse

Een opsomming, om in de sfeer te komen. Vrijdag waait in Westerlo de 0-1 over het hoofd van doelman De Winter: ferme misrekening. Zaterdagavond in Mechelen ziet Biebauw nochtans van heel ver een schot van STVV-middenvelder Wilmet komen, maar hij kan er toch niet bij. Dezelfde doelman zag er ook nog eentje in de kleine hoek verdwijnen. Elders, in Lokeren, komt Salcedo, de 18-jarige Spaanse doelman van Moeskroen, twee keer in de problemen na een hoge bal, twee keer goed voor een goal. Lullig. Zondag, dan. In Brugge laat Jo Coppens, in doel bij Cercle, zich al te makkelijk ringeloren door Wesley Sonck. Ook zondag maar in Genk, tenslotte: de bal botst, gaat over GBA-doelman Pacovski, waarop Ogunjimi kan binnenduwen. Wat een vreselijke was dat. Daar slaapt een doelman nu eens slecht van, zie. Een dag of drie.Net als compilaties van de vreselijkste tackles vind je op youtube.com ook filmpjes van de gênantste keeperbloopers. Pure komedie. Ook Pacovski zal er binnenkort zijn seconden ‘roem’ wel krijgen. Niet dat die GBA-doelman daarom een slechte keeper is. Hij bewees de voorgaande speeldagen vooral het tegendeel. Hetzelfde geldt ook voor de auteurs van die andere missers. Veel talent onder de lat: oud verhaal. Bij elf van de zestien eersteklassers droeg dit weekend een Belg de handschoenen. Gemiddelde leeftijd: 24 jaar. Zonder de twee ouderdomsdekens De Vlieger (37) en Sierens (33), is dat zelfs slechts 22 jaar. Uitschieters: Bossut van Zulte Waregem en Mignolet van Sint-Truiden. Twee steengoeie keepers, én jong. Waar blijven die toch vandaan komen?

Wie? De trainer van Club BruggeWat? Enkele resulte ingrepenWaar? Brugge, zondagavond

De durver in Koster

Er is een trainer ontslagen. De eerste dit seizoen. Een paar bestuurders van Germinal Beerschot hebben daarmee verkregen wat ze al een half jaar willen. Het zag er voor dit seizoen toch vrij goed uit voor de Antwerpenaars. Veel meer miserie werd dan bijvoorbeeld verwacht bij STVV, maar kijk: Brepoels is de koning van Sint-Truiden en ver daarbuiten. En verdiend. Hij kan over twee weken gewoon leider zijn als hij wint van Anderlecht, hij heeft een hechte groep gesmeed en laat voetballen. Hij durft. Dat levert lof op, niet alleen bij een ploeg met beperkte mogelijkheden. Als er vandaag enthousiasme bestaat over de nieuwe trainer van Club Brugge, dan wel daarom. Een wedstrijdcoach, een man die met een paar ingrepen een wezenlijk verschil probeert te maken. Een durver, een Nederlander.Een week geleden nog maar kwam Club op een dramatische 0-2-achterstand tegen Kortrijk. Koster greep in, en schoof Simaeys door naar de middenstrook. Het werd 2-2. Poznan dan, vorige donderdag. Koster liet opnieuw Simaeys doorschuiven naar het middenveld. Het hielp. Zondag in de derby tegen Cercle, bij een 2-0-achterstand, toonde Koster zich nog eens strateeg. Hij bracht eerst Portier in de problemen door er Dirar tegenover te zetten. Toen Alcaraz nog voor het uur het veld af moest na een tweede geel karton, ging hij achterin meteen man op man spelen. En dat met een verdediging die niet meteen gewend is om met zo'n situatie om te gaan: Vermeulen-Klukowski-Daerden. “Ik heb geen seconde getwijfeld”, zei Koster. Als dat klopt, zegt dat veel over de nieuwe trainer van Club Brugge. De man is een meerwaarde voor de Jupiler Pro League.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234