Vrijdag 06/12/2019

'België begrijpt ons'

GEEN SANT IN EIGEN LAND. Hozier, de Ierse zanger, bekend van 'Take Me to Church', heeft zijn roots in middeleeuwse koormuziek. Zijn liefde voor gospel leerde hij kennen bij Anúna, een gezelschap met een rijke geschiedenis. Het zangcollectief is momenteel in België en speelt er na een tour door Japan voor uitverkochte zalen.

Het is twee uur 's nachts Japanse tijd als bezieler Michael McGlynn gehuld in kimono het FaceTime-venstertje op mijn scherm binnenstapt. Zijn vermoeide ogen verraden de slopende tourdagen van zijn gezelschap. Hun Aziatische doortocht was een overweldigend succes en daar genieten ze kenbaar van. De volgende halte is België. Weinigen die het weten, maar Anúna heeft een speciale band met ons land. "België begrijpt ons", verklaart McGlynn. "We spelen er op de meest prachtige plekken. De mensen in het publiek zijn er zeer ontvankelijk voor wat we doen".

Anúna bestaat al sinds 1987. Je zou hen gemakshalve een Iers koor kunnen noemen, maar niets is minder waar. Anúna is alles behalve een koor. Het is een 'antikoor' vol atypische verschijningsvormen. Invloeden komen zowel van Claude Debussy als van David Bowie en Björk. Vrouwen zijn gehuld in lange jurken, mannen lijken bijna op soldaten. Ze staan rechtop met kaarsen in de hand. McGlynn verwijderde zichzelf ooit als dirigent omdat hij er genoeg van had dat zijn achterste de band tussen publiek en zang verstoorde.

De bezetting kent een zeer diverse achtergrond. Sommigen zijn klassiek geschoold, anderen hebben een achtergrond in folk of komen uit de popwereld. Iers is Anúna al evenmin: hoewel hun wortels in Ierland liggen, bestaat meer dan de helft van hen uit buitenlandse zangtalenten, voornamelijk uit de VS.

De songs die Anúna brengen, hebben een grote invloed gehad op de Amerikaanse blockbuster-filmmuziek zoals we die vandaag kennen. Het collectief is tijdloos. Het is een kweekvijver voor talent en opkomende grote namen. De intussen fel bejubelde Andrew Hozier-Byrne vertoefde er vijf jaar voor hij zijn solocarrière aanvatte.

Hij was lang niet de enige bekende kop in het gezelschap, ook Eurosongwinnares Eimar Quinn en de geroemde folkzangeres Judy Feeny kennen dezelfde geschiedenis. Anúna werkte in het verleden samen met Jeff Buckley en Elvis Costello. Het maakte de soundtrack voor de videogame Diablo III en werkte mee aan tal van Hollywoodfilms. Het collectief is dus niet aan zijn proefstuk toe, maar dat wil niet zeggen dat het overal even succesvol is. Al zeker niet in eigen land.

Onverschilligheid

Dankzij Hozier komt het collectief nu weer onder de aandacht, maar McGlynn ziet geen plotse populariteitsgroei. Hij staart voor zich uit wanneer hij de onverschilligheid in eigen land aankaart. Zelfs nu, met het succes van Hozier, is er geen enkele Ierse journalist die eraan denkt om dat aan hen te koppelen.

McGlynn vermoedt dat hun samenwerking met Riverdance een definitieve kloof heeft geslagen met hun land. Anúna was razend populair in Ierland in de jaren negentig, maar dat succes doofde uit. De wereldberoemde dansshow Riverdance, twee jaar geleden nog in het Kursaal van Oostende, kende ooit zijn oorsprong tijdens de pauze van het Eurovisiesongfestival in Dublin, in een samenwerking met Anúna. Hun performance toen stond achttien weken op één in de Ierse hitlijsten.

Ook al was dat maar een zeer minimale bijdrage aan hun oeuvre, toch heeft de Ierse pers hen nadien nooit echt meer serieus genomen, ondanks het groeiende succes internationaal. Op hun laatste concert in Dublin kwam slechts 30 man af. Terwijl ze net nog in het Japanse Hyogo optraden voor een tot de nok gevulde zaal van 1.400 mensen.

Waarom Anúna zo'n wisselend succes kent, daarover maakt McGlynn zich weinig zorgen. Het interesseert hem niet. Anúna zingt in het Iers. De Amerikaanse zangers van het gezelschap moeten speciaal Iers leren en dat is een aartsmoeilijke taal. Ierland handelt onbegripvol, maar dat is op zich geen zaak. Eigen talent wordt wel vaker genegeerd.

Japanse inborst

Met meer enthousiasme licht hij de emoties toe die zijn collectief steeds weer weet op te wekken. In Nagoya barstte het publiek in tranen uit tijdens de performance van hun herwerkte versie van 'Sakura', een traditioneel Japans volkslied dat in zijn originele versie door de jaren heen wat aan populariteit had ingeboet bij de huidige generaties. Japanners zijn geen eenvoudig publiek. Veel artiesten bijten hun tanden stuk op hun afstandelijkheid. En toch wist Anúna hen recht in het hart te raken. Mensen zeiden dat de leden van Anúna een Japanse inborst hadden. McGlynn glundert terwijl hij zijn kimono gladstrijkt: "Dat is een groot compliment." Hun succes schuilt in de zuiverheid van hun opzet, zegt hij. Ze brengen verhalen met een geschiedenis en dringen zo door tot het hart van hun publiek.

Belgie lonkt en McGlynn stelt met trots zijn nieuwste nummer voor over de Groote Oorlog, zopas nog afgewerkt in Japan. Hij heeft een speciale band met de oorlogsgeschiedenis van ons land. Zijn beide grootvaders vochten aan het front voor de Britten. Na een bezoek aan de loopgraven in Ieper vorig jaar schreef hij 'Never Forget', een lied over een jonge Ierse soldaat in de Eerste Wereldoorlog die heimwee heeft naar zijn land en fantaseert over de Ierse appelbloesems en de ochtenddauw op het gras.

'Never Forget' refereert aan het verhaal van de Ierse poëet en idealist Frances Ledwidge die in 1917 in Ieper om het leven kwam bij een bomexplosie. Ierland ging in die tijd door een ontkenningsfase en probeerde de gruwel zo vlug mogelijk te vergeten. Het nummer roept op om de geschiedenis in leven te houden.

Toiletstondes met Jeff Buckley

McGlynn is een tevreden man. Hij vertelt honderuit over anekdotes uit zijn verleden: "Jeff Buckley en ik hielden zangwedstrijdjes in het toilet voor we samen op moesten. Dat was op het Meltdown festival in 1995. Het was zijn laatste show ooit in Groot-Brittannië."

Het is duidelijk, zijn doel heeft hij al lang bereikt: de mensen met wie hij samenwerkte, de plaatsen waar hij optrad, zijn samengebracht in één grote volbrachte droom. De toekomst ziet er nog steeds rooskleurig uit. Erkenning in eigen land zou mooi zijn, maar daar hoopt hij niet meer op. McGlynn toont veel meer interesse in landen als België en Nederland, waar de populariteit voor Anúna aanhoudend groeit. "België begrijpt ons, echt waar."

Anúna speelt vanavond in CC Achterolmen (Maaseik), morgen in CC Ter Vesten (Beveren, uitverkocht) en op 18 december in CC 't Vondel (Halle)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234