Woensdag 01/12/2021

Belgavox trotseert wind en regen

40.000 mensen hebben ondanks het wisselvallige weer het Belgavox-concert voor het Koninklijk Paleis in Brussel bijgewoond. De politieke boodschap kwam af en toe naar boven piepen, maar de muziek stond toch centraal. Met Arno als de ultieme verrassingsgast van Sandra Kim.

40.000 mensen wonen concert voor Belgische solidariteit bij voor Koninklijk Paleis in Brussel

Meer dan veertig artiesten zongen op Belgavox voor meer solidariteit en dialoog in België. Een week voor de verkiezingen wilden ze zo het positieve signaal geven dat België nog niet ten dode opgeschreven is.

Belgisch weer voor een Belgisch evenement. De regen plensde naar beneden toen om 13 uur Discobar Galaxie plaatjes draaide om het weinige publiek alvast op te warmen. Slechts enkele honderden mensen trotseerden de regen en stonden paraat voor het Koninklijk Paleis. De organisatie zat met een groot ei in zijn broek en vreesde het ergste. Maar de smeekbedes werden aanhoord toen een uurtje later de regenwolken verdreven werden, net wanneer de eerste groepen het podium beklommen. De verkiezingsoverwinning mag dan al nabij zijn, op de weergoden heeft de N-VA duidelijk nog geen invloed.

Het weer zorgde er wel voor dat Belgavox een wat slome start kende. Op het podium kabbelde het voort en voor het weinig talrijke publiek was het allemaal nog wat vroeg. Pas toen samen met Luc De Vos van Gorki ook de zon terugkwam, stroomden de mensen langzaam toe en kwam de stemming er wat in. Volgens de politie en de organisatoren waren ze uiteindelijk met 40.000 toeschouwers, die gespreid over de hele namiddag een stukje of het volledige concert bijwoonden. Een optimistische inschatting, want het plein stond zelden of nooit voor de helft vol. Vorig jaar, toen Belgavox onder de bollen van het Atomium plaatsvond, zakten er 35.000 mensen naar de Heizel af.

Maar het was dus om de Belgische solidariteit en dialoog te doen. Milow bracht met zijn nieuwe nummer ‘The Kingdom’ wel een boodschap voor België, maar op het podium kwam de boodschap nauwelijks of niet ter sprake. Alleen de presentatoren Bram Vandendriessche en Maureen deden er ons aan herinneren waarom we daar nu stonden.

Ook de babbels die Erika Van Tielen backstage met de artiesten deed en op videoscherm werden getoond, maakten de boodschap duidelijk. Het hart van de artiesten klopt voor België en partijen als N-VA, Vlaams Belang of FDF zullen hun stem niet krijgen, zonder dat ze het evenwel met zoveel woorden zeiden.

De boodschap lag er iets te dik op en het publiek reageerde er nauwelijks op. Geen handgeklap of luid gejoel, hun aanwezigheid was voor hen al genoeg als signaal. De Belgische symbolen op het Paleizenplein waren dan ook vlug te tellen. Een paar vlaggen, een spandoek en enkele tricolore narrenhoeden van een biermerk. Zelfs buur Koning Albert II, die gisteren zijn 76ste verjaardag vierde, werd niet op een verjaardagsliedje getrakteerd. De artiesten en hun muziek stonden duidelijk centraal.

Net zoals vorig jaar kregen de ruim veertig deelnemende artiesten tijd voor één nummertje. Sommigen plakten er nog een samenwerking aan vast met iemand uit het andere landsgedeelte, maar muzikaal vuurwerk bleef uit. Meestal bleef het beperkt tot wat obligaat meezingen, slechts enkelen hadden er meer van gemaakt. Frank Vander Linden met de Luikse groep Eté 67 bijvoorbeeld, of Stef Kamil Carlens die samen met Saule het tweetalige ‘Kdo’ kwam zingen, een nummer dat ze schreven voor de gelijknamige show van Franco Dragone.

Het Paleizenplein kwam pas een eerste keer echt in beweging toen na bijna twee uur optredens Stromae zijn opwachting maakte. De jonge Brusselaar met Vlaamse en Rwandese roots scoorde in half Europa een grote hit met zijn ‘Alors en danse’ en was dus zowel bij de Nederlandstaligen als Franstaligen bekend. Het leek een voorwaarde om succes te oogsten en de wat makke sfeer te doorbreken. Ook Eurosong-kandidaat Tom Dice zou het later in iets meer bescheiden vorm bewijzen. Want ondanks het pleidooi voor België, bleek opnieuw dat er door het land niet alleen een taalgrens, maar ook een cultuurgrens loopt. “Het is een Chinese Muur”, omschreef Frank Vander linden het. “Zij kennen ons niet, en wij kennen hen niet.” Namen als Sharko, Suarez of Uman doen in Vlaanderen nauwelijks een belletje rinkelen.

Het was dus wachten tot het laatste half uurtje voor er op het Paleizenplein een feestje gebouwd werd, wachten tot er opnieuw een paar artiesten op het podium kwamen die in beide landsdelen bekend en beroemd zijn zijn. Dani Klein (Vaya Con Dios) warmde het publiek eerst op, waarna Rocco Granata er aardig in slaagde de boel op te zwepen met zijn ‘Che Sara’ en ‘Nu Panaru.’ Bij dat laatste nummer kreeg hij de Antwerpse assistentie van Roland die als een dartel veulen op het podium rondvloog.

Helemaal af werd het toen Sandra Kim op het podium verscheen. De ondertussen 38-jarige Waalse chanteuse kreeg iedereen mee toen ze Arno’s ‘Vive la liberté’ inzette, waarna de Belgische zanger bij uitstek als verrassingsgast zelf op het podium klom. Toen ze ‘J’aime la vie’ inzette, kwam hij er - pintje in de hand - koeltjes bijstaan. Arno kreunde en gromde het refrein - Animal uit The Muppets had het wellicht niet beter gekund - en heel het plein deed mee.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234