Zondag 25/10/2020

DM ZaptFrederik De Backer

Bekendheden zijn abusievelijk van de overtuiging doordrongen dat alles wat ze doen van belang is

Amerikaanse acteur en komiek Kevin Hart. Beeld Getty Images

Frederik De Backer zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: de Netflix-reeks Don’t Fuck This Up.

Achter elke succesvolle persoon staat een handvol mensen dat heeft bijgedragen aan dat succes. Daarachter staat een cameraploeg.

Geen band die nog de studio intrekt zonder dat de neef van de drummer de minste vocale uitschuiver middels een elegant sweeping shot aan het pellicule heeft toevertrouwd. Geen actrice die nog in bad gaat zonder dat een fotograaf mee in de tobbe ligt voor wat natte haren en dommelig gestaar, of knieën in kunstig zwart-wit. Als niemand het gezien heeft, is het niet gebeurd.

Als mijn cliënt werkelijk schuldig is, edelachtbare, waarom staat het dan niet op zijn Instagram-profiel?

Bekendheden zijn abusievelijk van de overtuiging doordrongen dat alles wat ze doen van belang is. Elke niesbui verdient een ovatie, elke prot een plaquette. Don’t Fuck This Up gunt de Netflix-abonnee een meticuleus gecureerde blik op het dagelijkse leven van Kevin Hart, en die blik had, zoals zowat alles op Netflix, gerust twee uur minder lang mogen aanhouden. Op den duur ben je gewoon aan het staren.

Ook achter Kevin staan een handvol mensen en een cameraploeg. Zijn vrienden staan stuk voor stuk bij hem op de loonlijst en de cameraploeg is er een van zijn eigen productiehuis. Die eersten vertellen doorlopend hoe gewoon Kevin is gebleven, die laatsten tonen het.

Zo zien we hoe Kevin gaat sporten, hoe Kevin speelt met de kinderen en hoe Kevin zélf de trapjes van de privéjet beklimt in plaats van dat zijn handvol hem naar binnen draagt. Bovenal zien we Kevin in de weer met zijn smartphone. Er moet vast iets op Instagram. Geen betere reden om de blik op je dagelijkse leven te onderbreken dan voor een blik op je dagelijkse leven.

Uit de voorgaande alinea’s zou kunnen worden opgemaakt dat ik een hekel heb aan Kevin Hart. Verre van. Kevin Hart en zijn schrijversteam is één van de grappigste komieken die er zijn. Een razend sympathieke vent die door hard werken zijn eenvoudige komaf en de nodige ellende is ontstegen om uiteindelijk de allerhoogste toppen te scheren.

Dat de docureeks is ontstaan als schotelvod om wat kleverig smoswerk ten koste van zijn hoogzwangere vriendin uit te wissen, wordt net niet overstreken met een nog grotere vod, namelijk die waarmee tweets uit een homofoob verleden worden weggeveegd. Het doet denken aan Bart De Pauws vlucht vooruit: een geliefde komiek die de berichtgeving probeert te sturen door zelf de touwtjes strak in handen te houden. De geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars, niet door een onafhankelijke filmcrew.

Heeft Kevin Hart met deze reeks zijn imago opgepoetst? Ja, want hij toont ook zijn zwaktes, en dat had niet gemoeten. Nee, want hij toont ook zijn zwaktes, en dat had niet gemoeten. Net zomin als deze reeks.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234