Zaterdag 06/03/2021

Super Bowl

Bekende koppen, spoilers en andere trucjes van de trailerindustrie

Een beeld van het MetLife Stadium in de Amerikaanse staat New Jersey tijdens de Super Bowl vorig jaar. Beeld GETTY
Een beeld van het MetLife Stadium in de Amerikaanse staat New Jersey tijdens de Super Bowl vorig jaar.Beeld GETTY

Op 1 februari is het alweer tijd voor de Super Bowl: goed voor een nachtje sport waar we maar een kwart van begrijpen én - voor sommigen nog belangrijker - een hele rist nieuwe filmtrailers die speciaal in première gaan. Want make no mistake: de bescheiden voorstukjes van weleer zijn big business geworden, dé factor die voor velen zal uitmaken of ze een film al dan niet zullen zien.

Trailers zijn zo belangrijk geworden voor grote studio's dat er tegenwoordig al teaser trailers worden uitgebracht die aankondigen wanneer de échte teaser trailer online zal komen - vergelijk het met uw favoriete krant die zou zeggen: 'Ons artikel is nog niet af, maar volgende week vertellen we u wanneer u het kan lezen. Let the countdown begin!'

Onnozel en irritant? Zeker, maar erger is dat er in een trailer meer onzin wordt verkocht dan in een zitting van het Vlaams Parlement. Een trailer dient namelijk niet om een film zo accuraat mogelijk voor te stellen, maar wel om op de verwachtingen van het publiek in te spelen: een trailer moet je zover krijgen dat je een ticket koopt, punt. En daar bestaan trukendozen voor.

Bekende koppen

Promocampagnes zijn sociologische meesterstukjes geworden. Studies hebben aangetoond dat we als kijker positiever reageren op iets dat vertrouwd en safe aanvoelt: zo zijn we veel sneller geïnteresseerd in een film met een acteur die we kennen. Resultaat: Brad Pitt komt prominent in de trailer van '12 Years a Slave', ook al heeft hij hoogstens tien minuten screen time.

Die bekende koppen zien we daarbovenop graag bezig in herkenbare situaties, als het even kan: zo is het geen toeval dat Zoe Saldana gecast werd als groene alien in 'Guardians of the Galaxy'. In 'Avatar' speelde ze al een blauwe alien, en met 'Star Trek' zat ze nog in een andere sf-film: onbewust legt ons brein een link met die films wanneer we de trailer van 'Guardians' bekijken, en volgens de boxofficeresultaten van 'Avatar' en 'Star Trek' kan zo'n connotatie alleen maar positieve gevolgen hebben.

Voor 'Guardians' heb je verder de referenties 'Marvel' en 'Avengers', en de (al te) vertrouwde beelden van space battles: ook al was het een erg frisse blockbuster, een nieuw property met een eigen toon en smoel, het was er één die net vertrouwd genoeg aanvoelde dat we geen enkel probleem hadden om 'm massaal te gaan bekijken. Gevolg: kassa! Maar goed, echt líégen is dat niet, natuurlijk, dat is gewoon goed inspelen op de publieksverwachtingen en hier en daar een rol of acteur meer in de verf zetten dan strikt gezien noodzakelijk.

Films die écht 'anders' zijn, komen er bekaaider vanaf in hun trailerbehandeling. Neem nu 'Drive': een hypergestileerde neonoirwestern met een pompende elektrosoundtrack, arthousesfeertje en uitspattingen van extreem geweld. Zoiets verkoopt niet, dus werd-ie in de trailer een 'The Fast and the Furious'-ripoff. 'Don Jon' was een wrange tragikomedie over een kerel met een pornoverslaving, maar werd met de brede glimlach aangekondigd als guitige romcom, de ideale first date movie.

Triestig maar waar: als mensen al niet op voorhand vertrouwd zijn met het genre, gaan ze niet kijken - alweer: aangetoond door een enorme steekproef. Dat is ook geen fenomeen van de laatste jaren: wist u bijvoorbeeld dat 'Back to the Future' een sekskomedie in de stijl van 'Porky's' was? Onze kleine teen zegt ons dat de marketingafdeling van Amblin Entertainment óók wel wist dat dat niet klopte.

Men doet maar wat

Liegen in trailers gebeurt niet altijd opzettelijk: trailers worden namelijk over het algemeen gemaakt door mensen en bedrijven die niks met de film in kwestie te maken hebben - yep, daar bestaan bedrijven voor. Zij krijgen rough cuts toegestuurd - onafgewerkte footage waarin de CGI nog niet op punt staat en regels tekst zitten die alsnog uit de definitieve versie geschrapt kunnen worden - en daarmee gaan ze aan de slag.

Doordat Hollywood tot op de laatste draaidagen scriptwijzigingen kan doorvoeren - dat 'Transformers: Dark of the Moon' geen greintje steek houdt, heeft echt wel een réden - weten die bedrijven evenwel vaak niet wat de definitieve verhaallijn zal zijn. Daardoor zien sommige scènes er in trailers vaak radicaal anders uit dan in de definitieve versie: in de 'Avengers'-trailer zag je een straat auto's ontploffen, schijnbaar zonder reden. Beetje vreemd, maar in de film bleek de oorzaak van die explosies wél zichtbaar: het waren aliens die er bij de trailer niet wáren omdat de speciale effecten nog niet op punt stonden.

Soms is dat goed nieuws: de trailer van 'Jurassic World' zag er bijvoorbeeld notoir slecht uit, maar de regisseur heeft achteraf gezegd dat er in de film veel meer praktische effecten zullen zitten, en dat sommige scènes (zoals het money shot met de 'Jurassic Park'-poort die openzwaait) er uiteindelijk helemaal anders zullen uitzien. Vrij vertaald: in trailers dóét men vaak maar wat.

Jan Modaal

Het ergste trailerfenomeen is meteen het ultieme bewijs dat de mensheid een verzameling domme kloten is: de trailers die volgens onderzoek het best scoren bij eender welke marktgroep, zijn die waarin de cruciale plotpunten van de film worden weggegeven. Zoek zo maar eens op: de trailers van 'Free Willy', 'Cast Away', 'Jaws', 'The Island', 'Speed' of 'Funny People'. Maar liefst niet als je de film in kwestie nog niet gezien hebt. Waarom vinden we die spoilers niet erg? Zo komen we niet voor verrassingen te staan: God behoede ons dat dat ooit zou gebeuren.

Met andere woorden: marketingbureaus en filmstudio's zullen het publiek zo proberen te bespelen (lees: voorliegen) dat ze op z'n minst dénken dat ze dezelfde shit door de strot geduwd zullen krijgen als altijd, omdat dat exact is wat ze willen. Meestal is dat geen probleem, aangezien diezelfde studio's al hard genoeg hun best doen om steeds opnieuw dezelfde shit te drááien. Maar ook als een film niet conformeert aan de genres waarvoor Jan Modaal het liefst uit z'n zetel komt, passen de adverteerders er wel een mouw aan.

Wat u ook op uw scherm ziet passeren dus, die nacht van de eerste februari: met een korrel zout nemen kan geen kwaad.

Dit zijn de big spenders tijdens de Super Bowl

Een Super Bowl-spotje bereikt telkens een niet onaanzienlijk publiek - vorig jaar meer dan 100 miljoen kijkers in Amerika alleen al - maar daar hangt dus ook een stevig prijskaartje aan vast. Voor een commercial van dertig seconden betaal je dit jaar het recordbedrag van 4,5 miljoen dollar. Voor welke films hoesten studio's die exorbitante som op?

• 'Jurassic World': De enige trailer die al officieel aangekondigd werd - al de rest zal een verrassing blijken. De dinosaurussenfilm komt in juni in de zalen en mocht duidelijk véél geld kosten.

• 'Furious 7': Welke testosteronbom past beter bij American Football dan de 'Fast & Furious'-films? 'Furious 7' - de grootste aflevering tot nu toe - lijft Jason Statham in als nieuwkomer en slechterik, en komt al uit in april: ideaal voor wat Super Bowl-promotie dus.

• 'Avengers: Age of Ultron': Een film die de extra promotie niet bepaald nódig heeft, maar kom: Disney - traditioneel een big spender tijdens de Super Bowl - laat geen mogelijkheid onbenut om de wereld eraan te herinneren dat het superheldencollectief in mei (eind april al bij ons!) voor een tweede keer uitrukt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234