Woensdag 01/02/2023

Batigol, Romeinse goalgetter pur sang

David Beckham, Alessandro Nesta, Diego Simeone, Roberto Carlos en Fernando Morientes, het is slechts een greep uit de voetballers met naam die vorig jaar hun opwachting maakten in het Astridpark. Vanavond passeert er nog eentje de revue in Anderlecht: de Argentijn Gabriel Batistuta van AS Roma, een goalgetter pur sang, die alleen al door zijn reputatie op elke defensie weegt. In Italië is hij een constante kwelling voor elke verdediger, er loopt dan ook geen enkele aanvaller rond die al zo vaak scoorde in de Serie A. En daar is zijn roepnaam 'Batigol' niet vreemd aan.

Brussel

Eigen berichtgeving

Valerie Hardie

Tweeëndertig is Gabriel Batistuta inmiddels, maar toch ligt hij nog erg goed in de markt. Dat was wel duidelijk een jaar terug toen hij na negen jaar dienst in Firenze - en 207 goals in 332 wedstrijden - zijn vertrek aankondigde. Hij had toen net, en dat voor een transfersom van 1,7 miljard frank, een driejarig contract bij AS Roma getekend. Niet alleen sportief hoopte de Argentijn zich onder de leiding van Fabio Capello te verbeteren - Capello had AC Milan al vier landstitels bezorgd in vijf jaar tijd - maar ook financieel. Van Fiorentina kreeg Batistuta maandelijks 11,7 miljoen frank op zijn bankrekening gestort, plus nog eens 15,4 miljoen frank aan premiegelden. Een fors loon dat door voorzitter Franco Sensi van AS Roma omzeggens werd verdubbeld. In de Romeinse stad kon Batistuta elke maand 20,3 miljoen frank verdienen, al waren de premies iets bescheidener (6,1 miljoen). Daar zal de aanvaller allicht niet te zwaar aan tillen vermits zijn overige, met name publicitaire, verdiensten sinds zijn vertrek eveneens groeiden tot 116,9 miljoen frank per jaar.

En in zijn eerste jaar haalde hij ook onmiddellijk wat hem al die overige jaren was ontglipt: de scudetto. Ondanks een ernstige knieblessure, die hem de helft van de tijd tot rusten dwong, was het aandeel van Batistuta aanzienlijk met twintig doelpunten. Hij scoorde in de beslissende partij die AS Roma zijn eerste landstitel sinds achttien jaar opleverde. En hij was het die met tien goals in twaalf wedstrijden de toon zette voor zijn ploegmaats Totti, Emerson, Cafu en Montella. Slechts één keer vierde hij niet: toen hij scoorde tegen Fiorentina. Toen huilde hij.

Het verleden van Gabriel Batistuta laat zich makkelijk samenvatten. In september 1988 debuteerde hij in het truitje van Rosario, waar Marcelo Bielsa, nu nationaal coach van Argentinië, hem in de ploeg zette. Vervolgens verhuisde hij naar Newell's Old Boys, waar hij een contract tekende dat hem jaarlijks 875.000 frank opbracht. In 1989 trok hij naar River Plate, waar hij gecoacht werd door de legendarische Daniel Passarella, met wie Batistuta geen al te beste relatie had. Passarella zag in Batistuta niet het talent dat anderen wel in hem zagen en negeerde later de spits herhaaldelijk bij het opstellen van zijn nationale selecties. Batistuta bracht haast meer tijd op de bank door dan op het plein en verhuisde al snel naar Boca Juniors, waar zijn debuut niet meteen van een leien dakje liep. De komst van trainer Oscar Tabarez in januari 1991 zorgde voor de ommekeer en bracht het team op een zucht van de landstitel. Ook Batistuta bloeide helemaal open onder diens bewind en het duurde niet lang voor zijn naam aan Europese topclubs werd gelinkt. Temeer omdat hij ook bij het Argentijnse elftal furore maakte toen hij de Copa America won en in dat toernooi zesmaal scoorde in evenveel matchen.

Batistuta koos uiteindelijk voor Fiorentina, dat 90 miljoen frank voor hem neertelde. Zijn eerste jaar viel tegen maar in 1992 veroverde Batigol plots alle Florentijnse harten toen hij aan de lopende band begon te scoren. Zijn inspanningen volstonden echter niet en het volgende seizoen zakte Fiorentina naar de Serie B. Batistuta bleef trouw aan zijn werkgever en stuwde de club opnieuw naar de hoogste afdeling. Dat seizoen sloot hij als topschutter van het Calcio af, met 26 goals. Als international verging het hem minder goed. in de wereldbeker in 1994 nam Batistuta met Argentinië een overtuigende start, maar na een positief plasje van Diego Maradona raakte het team helemaal ontredderd.

In het seizoen 1995-'96 bezorgde Batistuta Fiorentina de Italiaanse beker en de derde plaats in het kampioenschap - goed voor een Uefabeker-ticket. Twee jaar later dacht Batistuta aan vertrekken, tot het bestuur de naam van de nieuwe coach onthulde: Giovanni Trapatonni. Voldoende reden voor Batistuta om zijn verbintenis te verlengen en de ambities bij te stellen. Fiorentina mikte op niets minder dan de scudetto en lukte daar bijna in, ware het niet dat een blessure en inactiviteit van Batistuta het team naar een derde plaats verwees.

Net zo ontgoochelend was het WK van 1998 voor de Argentijn. In de kwalificatieronde werd hij geregeld over het hoofd gezien door Daniel Passarella ook al was Batistuta inmiddels uitgegroeid tot de beste Argentijnse topschutter aller tijden - 54 goals in 74 interlands. Het was uiteindelijk Nederland dat het Zuid-Amerikaanse land op dat WK elimineerde. Op het WK van 2002 hoopt Batistuta op een herkansing. En dan kan hij eindelijk met pensioen naar zijn geboortedorp Reconquista, in de provincie Sante Fe, waar zijn vader een ranch voor hem beheert. Hij kan er zelfs met zijn eigen privé-jet naartoe, want sinds kort is de Argentijn in het bezit van een volwaardig pilotendiploma.

Champions League

Beste Argentijnse doelschutter aller tijden maakt vanavond opwachting in Astridpark

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234