Dinsdag 07/02/2023

BART STEENHAUT

Nu de storm van terecht protest over het verdwijnen van Joos alweer gaan liggen is - niets zo vluchtig als verontwaardiging - kunnen we misschien even stilstaan bij de vaststelling dat in het nieuwe zendschema van Radio 1 ook het voortreffelijke Sonar geslachtofferd wordt. Dat is een klein drama, omdat het samen met Exit, Closing Time en het op Studio Brussel uitgezonden Duyster tot dat steeds kleiner wordende handje vol programma's behoort waarvan je voelt dat de muziek er nog echt met liefde gekozen is. In tijden van computerprogramma's allerhande wordt het vaak vergeten, maar tot niet zo heel lang geleden was het kiezen van de juiste platen een echt ambacht. Zoals romans schrijven, schilderijen restaureren en meubels bewerken. Nu krijg je bij steeds meer zenders haast elk uur dezelfde singles gedwangvoederd. Alsof ze hun luisteraars als ganzen beschouwen die naar aanloop tot foie gras met kerst rücksichtslos dezelfde troep door de strot krijgen geramd. Vergelijk het met een iPod Shuffle waar maar twintig songs op staan: de variatie zit minder in het aanbod dan in de timing. Precies dat maakt Sonar tot een van die zeldzame oases op de radio.

Hier geen strakke playlist die gevolgd moet worden, of nummers die klinken alsof ze door een gladde producer louter met het oog op de verkoopcijfers bij elkaar zijn gesampled. De muziek krijgt er nog tijd om te ademen. Als er al classics worden gedraaid, hoeven dat niet keer op keer de meest evidente te zijn. Deze week kwam zowaar The The aanwaaien, een band die wegens te schuw en te eigenzinnig intussen door de plooien van de tijd is opgeslokt. Nostalgie voor de meerwaardezoeker, jazeker. Maar tegelijk krijgen ook nieuwe acts die elders nauwelijks aan bod komen een kans. Op de koop toe wordt er nog de ruimte genomen om wat dieper op de inhoud in te gaan. Je komt er te weten wat Rod Stewart bezielde om Tom Waits en Van Morrison te coveren. Of wat het belang van The Jungle Brothers op de ontwikkeling van de hiphop was. En even later hoor je iets Belgisch van The Antler King, met tekst en uitleg van gastheer Ronald Verhaegen als kers op de taart. Duiding, kortom. Intelligente informatie. Je hoort er tenminste het verschil nog tussen de muziek en de reclame tussendoor.

Alleen regeert bij elk mediabedrijf de dictatuur van de cijfers, en zodra die door welke omstandigheden dan ook even een half procent zakken wordt het veld geruimd voor de paniekvoetballers van dienst. Die hebben meestal maar één wonderformule om het doelsaldo weer op te trekken: de speelstijl van de net iets succesvollere concurrent overnemen. De zoektocht naar de grootste gemene deler is zo mogelijk nog hardnekkiger dan die naar het monster van Loch Ness. En zo lijkt uiteindelijk elke radiozender op elkaar. Of dat de reclame-inkomsten - want uiteindelijk draait het altijd daarom - ten goede komt, durf ik niet te zeggen. Ik ben geen marketeer. Maar als luisteraar die op zijn zender net iets meer wil horen dan een nieuwe Lady Gaga of een oude James Blunt blijf ik straks wellicht onbediend op mijn honger zitten.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234