Maandag 18/11/2019

Bart Peeters

Bart, laat ons niet in de steek. Niet nu. Als jij vertrekt, ligt de baan wijd open voor poppetjes die 'Spinal Tap' nog nooit gezien hebben

Beste Bart Peeters,

Mijn eerste liefde was ongetwijfeld Sabine De Vos. Zij presenteerde in de vroege jaren negentig samen met jou en Rani De Coninck het historische tv-programma De droomfabriek. Haar brede glimlach en diepe decolleté staan sindsdien in het collectieve geheugen gegrift. In ieder geval in het mijne. Na enkele seizoenen magie op vrijdagavond besloot jij te stoppen. Een laf verraad dat ik je niet zomaar kan vergeven, maar het lijkt me wijs daar vandaag niet dieper op in te gaan. De daaropvolgende tandem Sabine De Vos-Rani De Coninck was niet meer dan een zoutloos doorslagje van de goeie jaren. Zoals Queen zonder Mercury of cola zonder dat brandende gevoel in je maag. Plots leken die beertjes ook zo kinderachtig. Of was ik plots ouder geworden?

Enkele jaren later kocht ik de eveneens historische cd van het zo mogelijk nog historischer optreden van The Radios op Marktrock 1994. Grijsgedraaid. In een of andere verhuis raakte ik die cd kwijt, wat ik tijdens druilerige weekends nog vaak beschouw als een groot verlies. Een dezer dagen zal ik een strooptocht organiseren langs tweedehandsplatenzaken, op zoek naar die bepaalde cd. Al meezingend met 'She's My Lover, She's My Friend' zal ik de Vlaamse wegen trotseren.

In de jaren negentig waren er tenslotte maar drie radioprogramma's waar ik op regelmatige basis naar luisterde. Niet toevallig alledrie op het thans jarige Studio Brussel. Die programma's waren Hallo Hautekiet ("Uw fuif gaat niet door, ze vindt plaats!"), Studio Kafka ("Ek zou zo zehhen... Piano!") en Het leugenpaleis (te veel om op te noemen). De heerlijke tijd toen Peter Van de Veire nog gewoon bij de Chiro zat en mensen met ideeën als Brudio Stussel zonder overbodig gedraal op straat werden gezet. Sorry: op wraat gerden wezet - wat nog een pak pijnlijker is.

Het peulengaleis, en vooral 'De Jos Bosmans Show', heb ik altijd erg vervelende televisie gevonden. En ook dat met die homo's in de Gamma. Maar jij beleefde er erg veel plezier aan, en duizenden familiefeesten zouden er helemaal anders uitgezien hebben zonder jou en Hugo Matthysen. Dat met die Kempische broers, dat vond ik dan weer wel heel goed. Je ziet het Bart, deze hond eet niet zomaar elke korrel die ze voor zijn neus schuiven. Ik ben nu eenmaal een man van nuance en plotse wendingen.

Al dit voorgaande om duidelijk te maken dat ik je graag heb, Bart. In lege tv-programma's brullen ze dan 'ik ben fan!', waardoor de waarde van het woord 'fan' ondertussen naar een dollareske diepte is gesukkeld. Ik ben niet echt een fan, maar ik ben van niemand echt fan. Behalve van Alison Krauss. En van Jack Bauer, natuurlijk. Ik ben een vriend. Een vriend van Bart Peeters. Mocht ik een Facebookpagina hebben, dan zou ik jou erop willen, zodat ik je zou kunnen poken. Dat is onschuldiger dan het klinkt, geen nood.

Ik bekeek het filmpje waarin je verklaart het presentatiewerk beu te zijn. Je zou eraan denken om te kappen met Eén. Ik begrijp je volledig, Bart. Een zaal doen meezingen met je liedjes en het gevoel na een goed optreden zijn iets veel hogers dan een blad met goede kijkcijfers of een muffe tv-studio waarin mensen enkel applaudisseren omdat een flurk in een opvallend hemd zijn arm opsteekt. En zeker als je door een Hollander wordt geïnterviewd, op een moment dat je het allemaal wat hebt gezien, dan zeg je al snel meer dan je misschien wilde zeggen.

Maar Bart, jij kunt niet zomaar stoppen. Ook al was de reactie van Eén erg denigrerend. Zij zeiden dat het duidelijk 'Bart de muzikant' was die aan het woord was. Alsof zij te maken hebben met een schizofreen kind. "Laat Bartje maar, hij zit in een andere wereld nu." En Bart, ik sluit niet eens uit dat jij inderdaad een schizofreen kind bent. De interessantste mensen die ik ken, hebben allemaal iets van een schizofreen kind. Geen van hen werkt op het centrale planbureau van de VRT.

Ik wil jou niet zeggen wat je moet doen, Bart, maar laat ons godverdomme niet in de steek. Niet nu. Denk erom dat je net zo'n goede tv-presentator bent omdat je ook muzikant en halvegare bent. Als jij vertrekt, dan ligt de baan wijd open voor allerhande poppetjes die Spinal Tap nog nooit gezien hebben. Of ze halen Sabine en Rani terug, terwijl die ondertussen bewezen hebben dat hun ware talenten liggen in het maken van kinderboeken en het schitteren in improvisatieshows aan de verkeerde kant van het spoor. En dan Bart, dan zijn we verloren.

Bart Peeters is nodig. Ik dank Bart Peeters.

Dank u.

Paul Baeten Gronda

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234