Dinsdag 20/10/2020

Recensie

'Bargoens': een ode aan de vechters

Peter is één van de acht figuren die gevolgd worden in Bargoens. Hij lijdt al jaren aan vreselijke pijnen en zoekt een manier om het leven draaglijk te maken. Beeld © VRT 2017

Atypische vechtersbazen kunnen in Bargoens hun verhaal kwijt: Peter strijdt voor een leven zonder pijn, Pieter Aspe vecht tegen de eenzaamheid en Alain Hubert verdedigt zichzelf en zijn poolbasis. Meeslepende en intieme verhalen, vakkundig opgetekend. Toch mag Bargoens wat meer de verleider uithangen. 

In een duistere woonkamer ligt een man in een ziekenbed. Klauwend en trillend en kermend worstelt hij zich door een heftige aanval van clusterhoofdpijn, hij bonkt met zijn hoofd tegen de muur. Hij kan niet meer, zegt hij. Hij is op.

Wie bij Bargoens dacht aan één of andere zomerse pop-upbar met vrolijk gekeuvel over de dingen des levens, wordt bij de wrede openingscène van de eerste aflevering meteen op zijn plaats gezet. Bargoens dus, naar de taal van mensen in de marge. Zoals Peter, die al jaren geteisterd wordt door onmenselijke pijnen en veroordeeld is tot een klein leven in een verduisterde woonkamer. 

Mensen die vechten, dat is de rode draad in deze nieuwe reeks van Eric Goens. En van deze ervaren rot verwachten we veel: sterke verhalen die goed in beeld worden gebracht. Op dat vlak stelt Goens ons niet teleur: het waanzinnige gevecht van Peter tegen de pijn en voor een menswaardig leven, blijft in ons hoofd spoken. 

Bargoens kiest zijn hoofdrolspelers wel. Stijn en Sven hebben zowat hun hele volwassen leven in de gevangenis doorgebracht en vechten voor hun vrijheid, terwijl ze vertellen over drugs, foute keuzes en spijt. 

Ondertussen laat succesauteur Pieter Aspe de cameraploeg toe in zijn rokerig appartement aan zee, waarin hij vecht tegen het verdriet, de eenzaamheid en de writersblock na het prille overlijden van zijn vrouw Bernadette. Het benieuwt ons zeer hoe het programma een gevoelig en moeilijk grijpbaar thema als verlammend verdriet verder in beeld zal brengen.

Sven zit al bijna heel zijn volwassen leven in de gevangenis. Stilaan zet hij stappen richting vrijheid en de echte wereld. Beeld © VRT 2017

Ook Alain Hubert is een intrigerend figuur, zeker na de controverse en zijn vete met zijn voormalige voogdijminister Elke Sleurs (N-VA). In de eerste aflevering zien we hem als een onwaarschijnlijk gepassioneerd man die geen drie minuten kan stil zitten en die het vreselijk vindt dat hij publiekelijk gereduceerd wordt tot een dominante tiran, terwijl hij op Antarctica zijn levenswerk verricht.

En hier blijven we wel wat op onze honger zitten: een korte 'wat vooraf' had hier niet misstaan - want eerlijk: wie weet nog waar die vete precies over ging? Goens vindt bovendien dat Hubert in de media al onterecht is afgemaakt, dit is 's mans kans om uitgebreid zìjn verhaal te vertellen. Fair enough, maar daarom hoeft Goens niet meteen de piëdestal boven te halen. 

De confrontatie met Hubert komt nog, zo is ons beloofd. En daar zit meteen ons laatste puntje van kritiek: Hubert, Aspe, Peter, Stijn en Sven zijn mensen wiens wedervaren we graag willen blijven volgen. Maar Goens had de spanningsboog in deze inleidende aflevering iets dikker mogen aanzetten: staat Peter voor een bepalende keuze? En blijven we een paar weken hangen in de gevangenis of volgen we Stijn en Sven binnenkort bij hun eerste stappen in de vrije wereld? Een beetje teasen kan nooit kwaad.

Bargoens, elke dinsdag om 20.35 op Eén

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234