Vrijdag 07/05/2021

Barbapapa en een luid snorrende kat

Solex, een van de vier acts op het minifestival zondag in de Ancienne Belgique, is het eenvrouwsproject van Elisabeth Esselink. Voor haar debuut Solex vs. the Hitmeister knutselde ze met een sampler popsongs in elkaar. 'Ik heb een behoorlijk verknipte persoonlijkheid,' zegt ze. Of was dat om te lachen?

Achter de naam Solex schuilt de Nederlandse zangeres en muzikante Elisabeth Esselink. Een goed pseudoniem, want een solex is een oud type scooter en de muziek van Esselink heeft iets luchtigs en charmerend. Ze maakte eenvoudige popliedjes met knetterende sampleklanken op de achtergrond. "Solex is ook de naam van mijn kat. De moeder van Solex heette Harley omdat die zo hard kon snorren; omdat het kleine katje wat minder lawaai maakte heet het Solex," vertelt Esselink, die psychologie studeerde. Haar debuut, Solex vs. the Hitmeister, klinkt fris en verscheen op Matador, het zwaargewicht van de vele kleine, onafhankelijke labels in de Verenigde Staten. In Nederland is de pers in de wolken, al is een hype nergens voor nodig.

Esselink zong tot voor enkele jaren in Sonetic Vet, een bandje waarvan ze het werk omschrijft als hectische, noisy gitaarpop. "Typisch muziek die erg leuk is om te maken, maar niet om naar te luisteren," voegt ze er eerlijk aan toe. Na één cd hield Esselink het echter voor bekeken. In een groep spelen bleek haar toch niet erg te liggen. "Het duurt vaak drie weken eer een nummer af is. Er wordt meer gepraat dan knopen doorgehakt. Je bent altijd op zoek naar een compromis en dat was ik zat. Een goede song is toch ook altijd een statement en dat lukt niet als je compromissen sluit." Zijn er dan geen nadelen verbonden aan alleen spelen? "Op muzikaal vlak niet. Ik moet wél alle rotklusjes zelf opknappen, zoals voor een optreden het busje ophalen.

Esselink had natuurlijk meer traditionele popmuziek kunnen maken, met gitaar, bas en drums. Dat doet ze dus niet, ze opteerde resoluut voor een sampler, waarmee ze haar liedjes in elkaar knutselt. "Ten eerste beheers ik geen enkel instrument echt goed en verder vind ik het vaak heel storend aan bandjes dat je in elk nummer steeds dezelfde instrumenten hoort. Een sampler is het ultieme instrument: je kan elk geluid maken dat je wil. Het is zo waanzinnig leuk en verslavend om met een sampler te werken. Ik snap eerlijk gezegd niet dat er nog zoveel muzikanten zijn die zich vastklampen aan hun instrument." Hoewel Esselink dus voortdurend met een sampler in de weer is, hoort ze niet thuis in de sector dance. In haar werk combineert ze het beste van twee werelden. "Ik hou erg van liedjes, maar val ook voor het repetitieve uit de danswereld."

Ze moet haar samples natuurlijk wel ergens vandaan halen. Misschien maakt ze die allemaal zelf want het cd-boekje van Solex vs. the Hitmeister vermeldt geen enkel bron. "Het is vaak waanzinnig duur om samples te betalen. Dus meestal heb ik de stukjes die ik van een plaat wou samplen door muzikanten laten naspelen en het resultaat dan weer door de sampler gehaald. Sommige fragmenten komen nog rechtstreeks van een cd, maar die zijn dan hard bewerkt. Dan hoef je er niet voor te betalen." Zou ze er bewaar tegen hebben als anderen haar samplen? "Indien mensen een melodie helemaal overnemen wel, als het gaat om korte stukjes niet." Ze maakt er trouwens een punt van om alleen slechte platen te samplen. Dat is in haar geval niet zo moeilijk, want met haar vriend heeft ze in Amsterdam een tweedehandswinkel in cd's. De bak met de allergoedkoopste, want allerslechtste, platen is haar klankenreservoir.

Esselink gaat zeer ambachtelijk te werk, haar alaam stamt bijna uit de prehistorie van de elektronische apparatuur. "Ik gebruik ook geen computer. Met mijn materiaal kan ik fragmenten van hoogstens acht seconden samplen. Mijn sampler heeft wel een geheugen, maar dat kan ik niet gebruiken omdat de floppy's niet meer verkrijgbaar zijn. Ik speel dus nog alles met de hand in op een achtsporenrecorder. Niet dat ik vies ben van nieuwe technologie. Ik heb het materiaal gewoon toevallig op de kop getikt op een veiling. Ik deed een bod en kreeg het toegewezen. Nadien ben ik er thuis wat mee gaan spelen."

De songs op Solex vs. the Hitmeister, zijn volgens onze gesprekspartner "geen verhaaltjes met een begin, midden en einde, veeleer korte, zeer gedetailleerde situatieschetsen". Korte sneden uit het daagse leven, maar wel meestal met een verrassende twist. "Ja, ik vind het leuk als iets niet is wat het in eerste instantie lijkt." Elke songtitel bevat het woord Solex. Het personage Solex duikt dan ook op in elk liedje. "Eigenlijk is dat een rip off van veel strips of kinderboeken van Enid Blyton, zoals De Grote Zeven of De Vijf. Dat vond ik een goed concept. Al is Solex wel een vloeibaar personage, in het ene nummer is het een jongen, in het andere een meisje, een Barbapapa die van vorm kan veranderen." Het verschil is wel dat Esselink zich ook Solex noemt, auteur en personage zijn dus gelijk. "Sommige teksten zijn autobiografisch, andere dan weer fantasieën, maar die komen natuurlijk wel uit mij, in zoverre ben ik het wel natuurlijk." En wat denkt ze daar als psychologe over? Lachend: "Nou, een behoorlijk verknipte persoonlijkheid moet dat dan zijn, ja. Zeker als je de ene keer de gedaante aanneemt van een jongetje, dan weer van een meisje. (weer wat ernstig) Het is meer het vermogen om je in anderen te verplaatsen. Dan kan je nagaan hoe iemand denkt en ben je ook even iemand anders. Het zit toch meer zo dan dat ik volkomen verknipt zou zijn."

Christophe Verbiest

Solex vs. the Hitmeister is uit op Matador en wordt verspreid door De Konkurrent.

(Foto Stephan Vanfleteren)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234