Maandag 23/05/2022

Bah, Dedecker (1)

Het feit dat Jean-Marie Dedecker een factuur voor zijn privébedrijf laat maken betreffende een commerciële activiteit en zijn politieke avonturen, toont nogmaals perfect hoe de man privéleven, zaken en politiek door elkaar haspelt. Dit zorgt voor een dictatoriaal optreden, ongepast voor een democratie. Bovendien roept de ganse kwestie vragen op over de legaliteit van de zaak. Achterhalen welke persoon achter schermvennootschappen in fiscale paradijzen zit, kan immers in regel alleen gebeuren op illegale wijze. Dat weet Dedecker toch ook?

Willy Van Damme, Dendermonde - Grembergen

Bah, Dedecker (2)

Politieke gangsterpraktijken? Op 17 april 2009 werd weer een gitzwarte bladzijde aan het politieke erfgoed van ons Belgenland toegevoegd. Eentje zonder weerga. Je reinste koudeoorlogspraktijken die tot de afrekening van onderlinge vetes moeten leiden, zijn op papier dan toch een primeur en dragen er weer eens toe bij dat onze politieke afkeer langzaam maar zeker de walgingsnorm bereikt. 'Het recht in eigen handen nemen' heet zoiets, en dan komen we gevaarlijk in de buurt van bestaande maffiapraktijken waar de term 'afrekening' al een keertje letterlijke vormen durft aan te nemen. Of was dit al langer zo? Ik denk daarbij aan André Cools, de bende van Nijvel? Bij een vermoeden van gesjoemel of ontoelaatbare praktijken, dien klacht in bij de bevoegde instanties en laat hen dit uitvlooien. Of zit het daar ook scheef en tot wat zijn we dan verworden? De Far West van Europa, waar eender wie sheriff speelt en elk zijn of haar recht opneemt in 'naam van de wet'? Net die wet wordt hier met de voeten getreden als we zulke praktijken tolereren. Het beangstigt mij. Dit is immers méér dan moddergooien net voor de verkiezingen en dan rest de vraag waar dit eindigen zal?

Danny Cantaert, Zottegem

Bah, Dedecker (3)

Jean-Marie Dedecker heeft brute pech, ongewild driemaal gepakt. Via een vennootschap genaamd EPS (ecologische dakramen) waarvan hij zaakvoerder is, wordt een patentonderzoek opgestart dat er o.a. in bestaat het bedrijf Arch-Invest door te lichten en bijkomend stiekem het financiële reilen en zeilen van politicus Karel de Gucht (inclusief zijn gezin) uit te vlooien! Hoe dit te rijmen valt met een patentonderzoek, Joost mag het weten. Mogelijk was er hier sprake van een fiscale constructie om de aldus gemaakte kosten door te rekenen aan de gemeenschap. Nu het uitlekt kan Jean-Marie alleen maar toegeven dat de vennootschap een factuur zal doorsturen aan hem persoonlijk of aan de politieke kas van LDD. Wat zullen de collega's LDD'ers hiervan vinden? Een eerste keer gepakt.

Door politieke tegenstrevers op een dergelijke ondemocratische, bijna fascistoïde, methode trachten te elimineren, plaatst hij zich voor alle democratische partijen buitenspel en creëert hij zelf een cordon sanitaire rond zijn persoon. Het o zo begeerde ministerpostje, hij mag het vergeten. Het gezond verstand heeft plaats gemaakt voor paranoïde hersenspinsels. Jean-Marie een tweede maal gepakt.

Tot slot: Jean-Marie Dedecker is zaakvoerder van Eco Products en Services (EPS). Blijkbaar draagt Jean-Marie ecologie hoog in het vaandel. Toch is hij van oordeel dat fijn stof en passief roken niet schadelijk zijn voor de gezondheid, dat de klimaatverandering niet veroorzaakt wordt door de mens, de dioxinecrisis in 1999 fake was en kernenergie absoluut een must is. Qua ecologie wordt nu wel duidelijk dat Jean-Marie dit gedachtegoed niet in zijn hart maar vooral in zijn broekzak draagt. Een derde keer ontmaskerd.

Johan Peeters, Keerbergen

Bah, Dedecker (1)

De woordkeuze en vergelijking met Degrelle gaat volgens mij te ver, maar deze praktijken zijn niet goed te keuren. Wat me vooral verrast, is de enorme stilte bij andere politieke partijen; zou het inzetten van privédetectives in de politieke wereld niet eerder zijn gebeurd? Volgens mij had Dedecker de brute pech dat dit door interne ruzies uitkwam!

Bernard Carton, via e-mail

Facebook en politiek

Ik wens even kort te reageren op de ergernis van facebook gebruiker Geert Messiaen over het gebruik van dit medium door politici. Facebook is vandaag voor de mensen (en dus ook politici) wat de agora voor de Atheners was in 5de eeuw v.o.t.: een ontmoetingsplaats, waar ook over alles en nog wat gediscussieerd werd. Kan je je voorstellen dat iemand op Soloon afstapte en zei: "Man, hoepel op, hier kom je niet om over politiek te lullen, maar om te kletsen over onbenulligheden of domme moppen te tappen." Wel, voor elke café en ontmoetingsplaats in cyberspace geldt idealiter dezelfde regel: mensen praten en zagen er over een onderwerp naar keuze. Hou je er niet van? Niemand verplicht je om de "friend requests" te aanvaarden en de discussies te volgen. Beginnen je vrienden de akelige gewoonte te hebben hun mening te verkondigen over thema's die naar verkiezingen ruiken? Deleten die lui! Het verwijt dat politici facebook misbruiken om er hun boodschap zoveel mogelijk te verspreiden onder de kiezers, is me iets te zuur en populistisch: iedereen mag zijn zegje doen op netwerksites, maar zodra politici er een pagina hebben, zijn het "profiteurs"... Bekijk het eens van de positieve kant: het bespaart hopen drukwerk, dus milieuvriendelijk, en het stelt de kandidaten in staat de vragen, zorgen en standpunten van de kiezers beter te kennen. Daar is iedereen bij gebaat.

Ann Brusseel, Brussel

Hoogbejaard en zorgbehoevend ben je best alleen

Mijn ervaringen met RVT's zijn beperkt tot één gemeente, in het welvarende West-Vlaanderen, en misschien niet representatief, maar wel schrijnend. Vader (90) wordt opgenomen met hernia, maar kan, omwille van algemene gezondheidstoestand, niet worden geopereerd. Hij doet in de kliniek de ene infectie na de andere op. Ze lappen hem op en hij staat op de "eerste" plaats om naar een rusthuis te gaan. Moeder (88) zit ondertussen alleen thuis, maar kan zelf ook niets meer. Ze beslissen beiden om, zoals ze zeggen, "naar hun laatste halte te gaan". Als vader tenminste uit het ziekenhuis geraakt. Het kost hen. Maar ze rekenen erop om nog samen te zijn. Samen. Wel even buiten de regelneverij van de Vlaamse Regering gerekend. Een kamer voor 2 : dat hadden ze voor ogen. Zeker met dat nieuw gebouw dat neergepoot werd. Waar grote kamers zijn. Waarvan een paar onbezet. Alleen : het zijn éénpersoonkamers. Hoewel er 2 bedden ingaan, en nog wat persoonlijke meubels. En hun staande klok. Grote kamers dus. Neen ! Daar mogen ze met hun tweetjes niet in. Een éénpersoonskamer is een éénpersoonskamer. Of daar je hele living ingaat of niet. Ze leggen er zich bij neer. Want ze weten dat ze niets meer te zeggen hebben. Maar ze zoeken verder. Dan maar 2 kamers huren, in het oud gebouw. Ja, ze kunnen 2 kamers huren, maar elk een eigen kamer dan. Neen, niet 1 kamer met 2 bedden en een andere waar ze de schijn kunnen ophouden van een zitkamer te hebben en hun leven, weliswaar anders, kunnen voortzetten. Een éénpersoonskamer is een éénpersoonskamer. En in elke kamer staat een bed. Beslapen. Ze worden dus uit elkaar gerukt. Regels zijn regels blijkbaar. En ze zijn ondoorgrondelijk. Menselijkheid komt er duidelijk niet aan te pas. En och kom, hoogbejaarden, waarom zouden die nog samen willen slapen? Elk in een hokje, en als het goed gaat samen even naar de cafetaria. Dit is een aanfluiting van wat onze politiekers de verzorgingstaat noemen. Ik noem dit segregatie. Regelneverij. Kortzichtigheid. En vooral gebrek aan EQ.

Christine Vanhooteghem, Vaalbeek

Voetbal op tv

Jaja, ook Sammy Deburggraeve uit Ekeren schaart zich dus in het olijke rijtje dat voetbal-kijken

meent gelijk te moeten stellen met nul-intelligentie ("Rode Knop" in DM van 18/04).

Mij is al meermaals opgevallen dat dergelijke lui in de dagelijkse omgang blijk geven van weinig sociale intelligentie, empathisch vermogen en respect voor de diversiteit van belangstellingssferen des mensen.

Laat staan dat dit type zelfverklaarde intellectuelen ook maar in staat zou zijn de scherpzinnige analyses van bvb. een Johan Cruijff vanaf de tweede zin te blijven kunnen volgen.

Dus beste Sammy, graag op zoek of er in die hersenen van jou een "knop" te bespeuren valt die mogelijks omgedraaaid kan worden.

Lieven Vandenbossche, Gent

Paul De Grauwe

Verschillende keren waren we verplicht om de column van professor Paul De Grauwe te herlezen om te begrijpen (de financiële DM 18/09). We zijn dan ook geen professor, noch minder financieel-economisch genie. We houden ons gewoon bezig met onze spaarcentjes en we hopen dat die niet alleen voor ons iets opbrengen maar ook voor onze kinderen en kleinkinderen. Van beleggingen bleven we altijd heel ver weg. Nog niet lang geleden had de professor het hier in dezelfde krant over het positieve van staatsobligaties. Het werd zowaar een pleidooi voor dit genre van beleggen: vadertje staat is zekerheid gegarandeerd! Vandaag maakt de professor, mijns inziens, opnieuw een reclamespotje voor staatsobligaties, een beetje verdoken maar toch ook met een tikkeltje bedreiging. Dat de overheidschuld van vandaag de toekomstige generaties niet zou benadelen legt hij als volgt uit: "overheidsschuld impliceert geen herverdeling ten nadele van de toekomstige generatie, maar impliceert wel een herverdeling binnen diezelfde generatie van diegenen die geen overheidsobligaties bezitten naar diegenen die wel overheidsobligaties bezitten (geerfd van de ouders of grootouders-dus de generatie van vandaag) Als ik het goed begrijp: geef ik vandaag geen overheidsobligaties door aan mijn nakomelingen, dan zullen zij diegenen zij die binnen x-jaren de kas van vadertje staat moeten spijzen om de nodige dividenden uit te betalen aan diegenen die van opa en oma wel zo'n obligaties erfden. We begrijpen met onze on the earth-voetjes, dat in feite de geschiedenis zich altijd opnieuw blijft herhalen: de armen of minder begoeden zullen altijd de kassa van de rijkere en, in dit geval, staatsobligatie-erfgenamen, moeten spijzen. Geachte professor, meestal heb ik veel respect voor uw geleerdheid, vandaag zou ik U toch graag willen vragen om diezelfde geleerdheid te gebruiken om maatschappelijke, sociale, economische, financiële, ecologische toekomstgerichte ontwikkelingen aan te moedigen, te ondersteunen en eventueel zelf te bedenken of uit te werken met uw studenten opdat alle komende generaties het goed zullen hebben, of ze nu al dan niet in het bezit zijn van geerfde staatsobligaties.

Christina Lambrecht, Namen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234