Woensdag 08/12/2021

Bad girls zijn sexy maar destructief

Alex Agnew (36), stand-upcomedian

Hate him or love him. De Brits-Vlaamse Alex Agnew laat niemand onverschillig. In zijn show More human than human schiet hij met scherp op al wat beweegt. ‘Typische mannenhumor is leuker dan vrouwenhumor’, zegt de cabaretier met de herkenbare bakkebaarden en haarkuif. ‘Als wij schunnige seksgrappen vertellen, dan is dat écht grappig.’

Op scène ben je de personificatie van de grove gebektheid. Gedraag jij je in het echt ook zo slecht?

Alex Agnew (lacht): “Toch zul je me zelden betrappen op een brutale grap over vrouwen. Als ik al een joke over vrouwen vertel, dan komen zij er meestal goed uit. Ik vind niets zo flauw als oneliners van het genre ‘mijn wijf kan vreselijk zagen’. Als ze werkelijk zo hard zaagt, ga er dan van weg! Tegenover vrouwen ben ik zeker géén bad boy. Al vertoon ik na de consumptie van een bepaalde hoeveelheid alcohol wel wat foute kantjes. Op sommige feestjes speel ik mezelf ook makkelijk kwijt, dan ontwaakt het ongeleide projectiel in mij. Mijn rock-’n-rolluiterlijk, met die tattoos op mijn armen, trok in het verleden al eens meisjes aan. Maar een stand-upcomedian is geen rockster, hé. Als komiek straal je een pak minder sexappeal uit dan de drummer van een rockband. (lacht) Mijn vriendin is anders wel een rock-’n-rollachtig type. Ze is even lang als ik en ze heeft lange haren en donkere ogen. We passen goed bij mekaar.”

Heb jij een zwak voor foute meisjes? Want ‘goede meisjes gaan naar de hemel, slechte meisjes komen overal’, zoals voormalig Cosmopolitan-hoofdredactrice Helen Gurley Brown het ooit formuleerde.

“Bad girls are fun, dat klopt. Maar de pret is meestal van korte duur. Een normale man houdt het niet lang vol met zo’n fout meisje. Dat type vrouw brengt je altijd in de problemen: ze sleurt je in het destructieve nachtleven of ze doet je in vechtpartijen belanden waar je eigenlijk niets mee te maken had. Aan de andere kant wakkert zo’n griet een tomeloze, oncontroleerbare passie in je aan waardoor je de gekste dingen doet. Dat passionele is heftig en cool. Met een braaf meisje denk je snel: het mag wat zotter. Maar omdat alle sensaties zo heftig zijn met die megazotte grieten, brandt alles ook sneller op. Ik heb zo’n foute vriendin gehad, het duurde niet lang maar ik zal het nooit vergeten. Bad girls zijn verslaafd aan problemen. Altijd is er iets mis met hen, altijd heb je gezeik. Daar halen zij hun identiteit uit. Hun hele ‘zijn’ is er op gebaseerd.”

Droomt dat soort vrouwen er niet stiekem van om door een prins gered te worden?

“Dat dacht ik in het begin. Die meiden hebben iets machteloos en kwetsbaars over zich, iets wat mannen bijzonder aantrekkelijk vinden. Als een vrouw zich kwetsbaar opstelt, dan wil je haar redden van alle problemen van de wereld. Mannen beschermen graag, hé. Maar sommige vrouwen willen niet gered worden. Echt niet. Haal ze uit de shit en ze duiken er opnieuw in. Met zo iemand wil ik geen relatie meer. Ik kan niet tegen hun act. Ach, ik heb het allemaal meegemaakt... Als iemand nu nog emotionele spelletjes met me probeert te spelen, dan heb ik dat direct door. Ik knap er op af. ‘Ik kan je niet redden, want je wilt niet gered worden’, zeg ik dan. Van nature ben ik een onrustig en moeilijk persoon. Ik heb ups en downs, ik balanceer tussen euforie en complete stilstand. Mijn hoofd kent eigenlijk nooit rust. Combineer mij met iemand die de chaos in mij versterkt, dan loopt het uit de hand. Een drama queen met een drama king, - want dat ben ik -, geeft dikke ellende. Zo’n bad girl trekt mij dieper in de donkere dalen, ze sleurt mij in een depressie. (zucht) Ik heb een gezond ankerpunt nodig, iemand die mij bij momenten kan kalmeren. Mijn huidige partner zegt me soms botweg dat ik weer aan het overdrijven ben. Dan maakt ze me duidelijk dat ik ‘ermee moet stoppen.’ Dat helpt.”

Er zijn ook vrouwen die mannen willen ‘redden van zichzelf’. Lees: veranderen. ‘Maar zodra ze hem hebben veranderd, willen ze hem niet meer’, wist het Amerikaans-Duitse icoon Marlène Dietrich.

“Mijn vriendin wil me gelukkig niet veranderen. Ze weet hoe ze mij moet aanpakken. Dat is iets anders. (denkt na) Er lopen voldoende vrouwen rond die hun partner willen modelleren naar een ideaalbeeld dat zij zich over hem hebben gevormd. Ze zien een potentieel in hun man, iets waaraan ze zich vastklampen. Maar ze voeren een verloren strijd. Een echte vent kun je niet veranderen, een fuifbeest kun je niet verbieden om af en toe uit de bol te gaan. Dan had ze maar een saaie kloot moeten kiezen, een pantoffel die de hele dag met haar in de zetel ligt, die stofzuigt en alles doet wat zij wil. Het omgekeerde lukt ook niet, hoor: van een brave Hendrik kun je geen spannende vent maken. Als het niet in de man zit, dan krijg je het er niet in. Ik verbaas me geregeld over de fenomenaal slechte smaak van sommige vrouwen. Het lijkt wel of ze verslaafd zijn aan slechte relaties. Als zo’n vrouw twee mannen ontmoet, dan kiest ze altijd voor de grootste loser van de twee. Zulke mensen zijn niet content tenzij ze ongelukkig zijn.”

Misschien. Maar de doorsnee vrouw probeert om een perfecte echtgenote, een wondermama, een sterke carrièrevrouw én een volleerde hoer in bed te zijn.

“Het grootste probleem van de hele campagne rond de zogenaamde moderne, sterke vrouw is dat die vrouw eraan kapot gaat. Dat mythische vrouwbeeld zorgt voor te veel stress. Toch lijkt iedereen de fabeltjes over het zogenaamd perfecte gezinnetje, waar iedereen altijd lacht, als zoete koek te slikken. Vreselijk is dat. Want de perfectie is onhaalbaar. Driekwart van het leven hebben we niet in de hand. Wie het tegendeel verkondigt, verkoopt flauwekul. Er is maar één klein dingetje nodig om het zogenaamd perfecte gezinnetje om zeep te helpen. En we zijn allemaal slechts één of twee stappen verwijderd van de paniekgedachte: ‘Shit, wat nu?’ Waarom moeten we dan zoveel druk op de schouders van de vrouw leggen? Ik hoor mannen dikwijls zeggen dat hun vrouw beter is in de opvoeding van de kinderen. Ook dat is nonsens. Mijn vriendin en ik hebben een klein babydochtertje, Amy. Als kersverse papa vraag ik me geregeld af of ik het wel goed doe. Wanneer ik naar mijn vriendin kijk en zie hoe zij het mama-zijn aanpakt, dan lijkt het alsof zij het beter voor mekaar heeft. Ze lijkt zelfverzekerder in haar moederrol dan ik in mijn vaderrol. Maar als ik haar daarover aanspreek, dan blijkt dat ook zij zich 90 procent van de tijd afvraagt of ze wel goed bezig is. Om de een of andere reden valt haar twijfel niet zo op. Vrouwen ‘doen’ gewoon. Een man is een mega-ego, hé. Wij hebben constant bevestiging nodig.

“Als ik een keertje kook of de badkamer poets, dan moet de hele straat het bij wijze van spreken weten. (lacht) Terwijl mijn vriendin dagelijks kookt en wekelijks de badkamer proper maakt. Vrouwen hebben blijkbaar minder krediet nodig dan mannen. Wij zijn veel grotere aanstellers.”

Jij hebt je vriendin beter leren kennen terwijl je over de wc-pot gebogen zat te kotsen. Vertel eens.

“Terwijl ik aan het sterven was, depte ze liefdevol mijn hoofd met een washandje. Toen wist ik dat zij de ware was en dat ik op haar kon bouwen. Ik had het bij het rechte eind. We leven nog steeds samen. Toen ze me vertelde dat ze zwanger van me was, zijn we samen in de lach geschoten. Bij een ander was ik misschien gillend gaan lopen, maar bij haar voelde ik aan dat ze een goede moeder zou zijn. De eerste vier maanden van haar zwangerschap holde ze trouwens iedere ochtend naar het toilet om over te geven. Tussen de kotspartijen door vroeg ze me wat ik die avond wilde eten. Alsof er niets aan de hand was. Man en vrouw zijn echt wel totaal verschillend.”

Ook in humor? ‘Als vrouwen al geen humor hebben, dan zou het kunnen dat hen het grappig zijn ooit is afgeleerd’, las ik onlangs in een tijdschrift.

“Bij mannen is humor veel meer een onderdeel van wie we zijn dan bij vrouwen. Humor is onze overlevingsstrategie. Als je een vrouw keihard kunt laten lachen, dan kun je haar ook versieren. Vrouwen hoeven mannen niet aan het lachen te krijgen om versierd te worden. (grappend) Zolang ze er knap uitziet en niet te veel domme praat uitkraamt, is het voor een man al dik in orde. Wij zijn zelfs bereid om het domme geklets er in het begin bij te nemen.

“Persoonlijk verkies ik de typische mannenhumor. Mannen kunnen de meest walgelijke grappen over seks afsteken, toch blijft het grappig. Als vrouwelijke komieken over seks beginnen, dan wordt het snel grof of flauw. Voor mannen zijn grappen over seks een vorm van zelfrelativering. Tijdens de daad kan een man immers op zoveel manieren falen: erectiestoornissen, vroegtijdig klaarkomen of er niet in slagen om je partner een orgasme te bezorgen... Seks is voor ons een kwestie van leven en dood. Daarom lachen we er zo hard mee. Onze mechaniek is ook veel simpeler dan die van de vrouw: bij jullie zitten de gevoelige zones zo vreselijk mysterieus in mekaar. Het is misschien vreselijk om te zeggen, maar de vrouwen die ik grappig vind, hebben een typisch mannelijke humor. Neem Joanna Lumley uit de Britse reeks Absolutely Fabulous: zij gaat zo ver in de rol van hopeloze slet dat je er om moet lachen. Als komiek moet je je volledig bloot geven, je moet jezelf lelijk durven maken. Ik denk dat dit voor veel vrouwen moeilijk is. Ik heb trouwens een zwak voor vrouwen met een keiharde bulderlach. Veel mannen knappen daar op af, ze vinden dat niet ladylike. Maar een goede, vettige bulderlach is een teken dat je je goed amuseert. Daar heeft een vrouw recht op.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234