Woensdag 22/09/2021

Advertentie van

Wat is dit?

'Advertentie van ...' is content gemaakt in opdracht van en betaald door een adverteerder, geproduceerd door de commerciële afdeling van DPG Media. De journalisten van De Morgen zijn hier niet bij betrokken.

Back to the seventies in 'Vinyl': Johan Verminnen

Nadat De Morgen je eerder al 10 van de meest iconische platen aanbood, is er nu de HBO-reeks 'Vinyl', voorbestemd om iconisch te worden. De reeks gaat van start op 15 februari en is exclusief te bekijken in Play More van Telenet.

null Beeld Photonews
Beeld Photonews

Eindelijk is hij er: Vinyl. De reeks die grootmeesters Martin Scorsese en Mick Jagger al tien jaar wilden maken. Nieuwe parel aan de rijk bezette HBO-kroon.

Een serie waar zowel de voltallige muziek- als televisiewereld al jaren naar uitkijkt. Over de wilde jaren zeventig in de New Yorkse muziekscène. Over reilen en zeilen in de (fictieve) platenmaatschappij American Century Records, dat niet alleen tonnen geld schepte met het tekenen - en uitbuiten van - beloftevolle bands, maar ook niet vies was van wat bijverdiensten uit de florerende drugshandel. Waar niet geschuwd werd voor bruut geweld en losbandigheid eerder regel dan uitzondering was. Zo ging het er naar verluidt aan toe in de Big Apple. Maar wij wilden van een aantal anciens wel eens weten hoe hun seventies eruit zagen.

De seventies van Johan Verminnen
'Laat me nu toch niet alleen', 'In de Rue des Bouchers', 'Brussel', ... Johan Verminnen leverde in zijn carrière van ondertussen meer dan veertig jaar verschillende bijdragen tot het Vlaamse collectieve muziekgeheugen. Veel van die succesnummers bracht de songschrijver en zanger uit in de seventies. 'Het begon echt toen ik in '69 een van de laureaten werd van 'Ontdek de ster', aldus Verminnen over de prille start van zijn carrière. 'De hoofdprijs was niet voor mij, al kreeg de organisator van gastjurylid Toon Hermans wel een veeg uit de pan omdat ik niet won. Maar goed, ik begon erna als 18-jarig jongetje met mijn gitaar rond te trekken doorheen Vlaanderen, langsheen de vele kleinkunstkroegen die er toen waren. De Harlelijk in Antwerpen was een van die fantastische cafés. Het was de periode van Zjef Vanuytsel, Boudewijn de Groot en Wannes Van de Velde. Ik werd vaak rond gereden door een vriend, zelf had ik nog geen auto, en we sliepen bij wie zo vriendelijk was ons een bed te geven. Zo ging dat toen.'

Raymond
Veel veranderde voor de piepjonge Verminnen in 1972. 'Mijn arrangeur kende de vader van Raymond van het Groenewoud, ook een arrangeur, en die vond dat we samen eens moesten spelen. Opeens waren we vertrokken voor drie straffe jaren', aldus de ondertussen 65-jarige Verminnen, die samen met Raymond en rest van de begeleidingsband nieuwe muzikale horizonten verkende. 'Het was de periode waarin Dylan de switch maakte naar elektrisch. En wij deden dat ook. Niet per se om Dylan te imiteren, maar omdat ons dat wonderwel paste. Het chanson als rock. Ik leerde Raymond in die periode de Canadese zanger Robert Charlebois kennen, en een paar jaar later zou hij J'Veux de l'amour' coveren. Met het gekende succes.'

Na drie jaar in de band van Johan Verminnen was het moment voor van het Groenewoud gekomen om zijn vleugels uit te slaan. 'Dat zag je natuurlijk al van ver aankomen dat die gemaakt was om als solist te schitteren. Maar we waren brothers in arms. In de muziek ga je uiteen in ruzie, of blijf je broeders (lacht). Hij maakte zijn carrière, en ik maakte de mijne verder.'

Brussel
Hoewel Verminnen ondertussen al bijna een kwarteeuw in het Oost-Vlaamse Hansbeke woont, wordt hij door velen nog steeds beschouwd als Brussels ketje. Vaak haalde de Wemmelaar de inspiratie voor zijn nummers uit de hoofdstad. Brussel is dan ook het hoofdpodium van zijn jaren '70. 'In vergelijking met New York zal het misschien een brave scène geweest zijn, maar zeker voor wie een beetje in de muzikale kringen zat was Brussel een topstad. Na opnames in Studio Madeleine, vlakbij het Centraal Station, gingen we met de sessiemuzikanten vaak op de lappen. De meesten waren Franstalig, en ik hoor het ze nog zeggen tegen me: Allez, on va boire un verre. Mais tu seras étonné. We belandden in een heel kleine privéclub in een zijstraat van de Sablon, achter een anonieme gevel. Die mannen hadden daar allemaal een fles whisky staan met hun naam op. En er werden fantastische soulplaten gespeeld, die toen nog nergens anders te krijgen waren. Schitterende tijden.'

Mallemunt
Verhalen uit de oude doos van de seventies, Verminnen duikelt ze op met de glimlach. 'Zonder al te nostalgisch te willen worden, want nu is het ook goed hoor, maar in de jaren zeventig hadden we toch het opwindende gevoel dat er zoveel mogelijk was. Het bewoog. Schoon verhaal om dat te illustreren: ik stond op een avond in '73 op het podium van het toenmalige Mallemuntfestival in Brussel, samen met onder meer Big Bill, Roland en Jean Blaute. Na het optreden vroeg ik aan die mannen of ze zin hadden om nog een nummertje te gaan opnemen, in plaats van meteen in de pinten te vliegen. Wij met z'n allen naar de studio en spelen. Dat nummer was In de Rue des Bouchers. En we hadden een hit.'

Vinyl is vanaf 15 februari exclusief te bekijken in Play More van Telenet.

Dit artikel werd geschreven door Tom Deschacht, in samenwerking met Telenet.

De journalisten van De Morgen zijn niet betrokken bij en niet verantwoordelijk voor de inhoud van dit artikel.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234