Woensdag 08/12/2021

Bach doet het met Bob, klassiek doet het met pop

cabaret

Brussel / Van onze medewerkster

Annelies De Waele

Ron de Rauw en Rik Debonne vonden elkaar via de muziek en vormen vriendschappelijk en artistiek een twee-eenheid, Jummoo. In Cockamamy, breien ze een stuk aan hun eerste succesvolle muzikale humorshow, zij het dan in een andere steek. Bach mag. En Waits en Marley ook.

Jummoo's eerste show Jummoooh! is geboekt tot 2003. Rond die tijd zal Jummo zijn mix van pop en klassiek, gelardeerd met visuele en auditieve grappen, zowat driehonderd keer hebben gespeeld. Om maar te zeggen dat Vlaanderen klaar is voor humorfusion. Cockamamy bouwt enigszins verder op de formule van Jummoooh!, die vrij nieuw was. Debonne, zelf klassiek pianist met een dj-verleden, speelde toen een uitvergroting van de klassieke musicus, De Rauw, acteur (voorheen Wilfried in Familie), zanger en cabaretier, trad aan als typische tattoorocker in lederen jekkertje. Wat begon in de huiskamer van Debonne, waar De Rauw pianoles volgde, groeide uit tot een organisch geheel van verwante, bekende muziekjes. Praten deden de twee niet, hun mimiek was al te gek voor woorden. En de grappen kwamen alsof ze ter plekke waren uitgedacht. In Cockamamy, dat begin deze maand in Gent in première ging, zit Debonne weer achter de piano en plukt De Rauw weer gitaren. Verschil is dat de eerste dit keer een toontje lager zingt, figuurlijk dan. Dit keer mag de popmuzikant zich 'de dikke' wanen, en 'de dunne' zaakjes voor hem laten opknappen. Zo moet Debonne tijdens het nummer 'Voulez-vous coucher avec moi' in een boekje noteren welke toeschouwers zich geroepen voelen voor een one-night-stand met De Rauw. Intussen ligt die languit met de voeten op de piano, alsof hij in een bootje op het water dobbert. Denk overigens niet dat de twee zomaar evergreens als 'I'm not in Love' van 10CC of 'Thank God I'm a Country Boy' van John Denver bovenhalen. De meeste ervan krijgen nieuwe kruiden, in het beste geval glijden ze naadloos over in een klassieke partituur. Dat gebeurt bijvoorbeeld waar Debonne een stuk van Bach speelt en De Rauw, compleet met Bob Marley-kapsel, 'No Woman, no Cry' aanheft. De Rauw krijgt in deze Cockamamy iets meer ruimte dan Debonne en manifesteert zich niet alleen als een sterke komiek maar ook als begenadigd zanger. Zijn 'I Hope I Don't Fall in Love with You' boet natuurlijk wat in aan Tom Waits-melancholie, maar zal toch weinigen onberoerd laten. Volgen nog wat Elvis Presley-nostalgie en Italiaanse en Spaanse akkoorden. Debonne gooit zich na zijn onnavolgbare Claude François-imitatie dit keer op het flamencodansen. Voor wie de eersteling van Jummoo zag, is het nieuwe er wat af en komen er nu misschien net te weinig grappen aan te pas. Jummoo-beginners zullen versteld staan van de manier waarop deze heren muzikaal en visueel op elkaar en op het publiek weten in te spelen. Uitproberen.

WIE: Jummoo (Ron de Rauw en Rik Debonne) WAT: Cockamamy WAAR EN WANNEER: Op 8 december in CC Borgloon, 15 december in CC Mortsel, 16 december in CC Ravels. In januari nog in Wevelgem, Hamme en Herk-de-Stad. Info:09/281.10.05.ONS OORDEEL: Jummoo-beginners zullen versteld staan van de manier waarop deze heren muzikaal en visueel op elkaar en op het publiek weten in te spelen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234