Dinsdag 31/03/2020

Babe of seut, het is nooit goed

De Australische premier Julia Gillard (51) liet zich fotograferen terwijl ze een kangoeroe breit voor de baby van William en Kate. Het land lacht haar uit en dat is niet de eerste keer. Net zoals veel andere vrouwelijk politici worstelt ze met haar imago. '

Julia Gillard met haar armen vol bollen wol. Julia Gillard in een ouderwets aandoende leunstoel, bril op de neus, priemen in de aanslag, hond Reuben op een kussen aan haar voeten. De reportage in Women's Weekly, waarin Gillard vertelt over haar zelfgemaakte kraamcadeautje voor de baby van het Britse prinsenpaar, wordt in Australië op hoongelach onthaald.

Gillard, sinds 2010 premier, heeft een hard imago. Ze is ongetrouwd, heeft geen kinderen en leeft voor haar werk. Toen ze zich jaren geleden in haar keuken liet fotograferen, was ze de risee van het land: de keuken zag eruit alsof ze nooit gebruikt was en er lag zelfs geen fruit in haar fruitmand.

Midden september trekt Australië naar de stembus en Gillard is niet echt populair. Ze verwierf het premierschap na een soort coup op de vorige partijleider van Labor. "Mes in de rug" en "Julia Gillard" zijn woorden die sindsdien vaak in dezelfde zin terugkomen. Ook het terugkomen op enkele beloftes heeft haar geen deugd gedaan. "Julia Gillard is de slechtste eerste minister in de geschiedenis van ons land en ze leidt de slechtste regering ooit", zo concludeerde een commentator onlangs.

Adviseurs proberen nu met man en macht haar imago om te gooien. Ze moest plots hakken aan, maar struikelde prompt. Over haar foto met een diep decolleté tijdens een feestje in het parlement werd schande gesproken.

Gillard wordt zowel door politici als media regelmatig aangevallen op haar vrouw-zijn. Toen de liberale partij recent een fondsenwervingsdiner organiseerde, stond er 'Julia Gillard Kentucky Fried Quail' op het menu, met 'kleine borsten en gigantische dijen'. Een radiopresentator stelde haar de vraag of haar kappervriend "echt geen homo is" en een journaliste vroeg Gillard "hoe de Australiërs erop konden vertrouwen dat ze de Laborpartij weer op orde zou krijgen als haar dat nog niet eens lukte met haar eigen garderobe."

Korte short

Gillard is niet de enige politica die niet goed weet welk imago ze zich moet aanmeten. In eigen land kreeg toenmalig N-VA politica Kim Geybels een sneer van partijgenoot Siegfried Bracke nadat ze in een korte short was opgedoken in het parlement. Freya Van den Bossche (SP.A) kampte jaren met een babe-imago en lijkt de laatste tijd de andere kant te zijn opgegaan. En toen Hilde Crevits (CD&V) in het magazine Nina poseerde voor een modeshoot zorgde dat voor parlementaire vragen.

De toenmalige Franse justitieminister Rachida Dati kon evenmin op veel bijval rekenen toen ze enkele dagen na haar bevalling op het Elysée verscheen. Hillary Clinton kreeg veel kritiek toen ze met haar favoriete koekjesrecept naar buiten kwam om haar imago van harde tante aan te pakken.

Hoewel veel vrouwelijk politici schipperen tussen mannelijke en vrouwelijke eigenschappen, is dat niet erg productief. "Te mannelijk of net te zacht: voor vrouwen aan de top is het dansen op een slappe koord", zegt professor Christ'l De Landtsheer, experte politiek imago aan de UA. "Je kunt het spijtig vinden, maar met vrouwelijkheid te tonen, win je in de politiek niks."

De Landtsheer onderzocht hoe politici - man en vrouw - er het beste uitzien als ze vertrouwen én stemmen willen winnen. "Vrouwen scoren het best wanneer ze kort donker of grijs haar hebben, conservatief gekleed zijn en klassieke juwelen dragen. Niet te frivool, niet te gek. Een heel stereotiep beeld. Mensen moeten de perceptie hebben dat iemand een goed leider is. Ik zeg bewust 'de perceptie'. Het moet daarom niet zo zijn. Het kan wel sympathiek overkomen om je breiend te laten fotograferen, maar die sympathie levert je niks op. Je zaait hoogstens twijfel over je capaciteiten."

Maar Gillard ontkent dat ze haar vrouwelijke kant probeert uit te spelen door al breiend te poseren. Haar politieke tegenstander Tony Abbott komt toch ook regelmatig in de pers terwijl hij fietst of zeilt? En breien is, zo houdt ze vol, wel degelijk een hobby van haar. Toch is er een probleem van geloofwaardigheid. Niet alleen omwille van het beeld dat de burger heeft van de premier, maar ook omdat Gillard een fervent voorvechter is van het omvormen van Australië tot een republiek. Om dan knuffels te breien voor een Britse troonopvolger lijkt vergezocht.

Brabançonne

"Je kunt een imago bijsturen, maar je moet consequent zijn", zegt Vlerickprofessor Marc Buelens, die een boek schreef over hoe sommige Vlaamse politici erin slagen meteen het publiek voor zich te winnen en andere niet. "Hoe je bent, moet overeenkomen met je beleid. Jean-Luc Dehaene voerde een no-nonsensepolitiek en was ook zo. Margaret Thatcher hamerde op een betere werkethiek en zat zelf om vijf uur 's ochtends geschminkt en wel aan haar bureau. Zelfs het macho-imago van Berlusconi matchte met zijn beleid. Yves Leterme daarentegen had sérieux, het imago van een dossiervreter. Als ze je dan vragen om de Brabançonne te zingen, moet je over iets anders beginnen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234