Woensdag 20/11/2019

Axl en de doorsnee-roosjes

Twee jaar na Chinese Democracy, de plaat waar Guns N’ Roses-fans 17 jaar op hadden gewacht, vergaarde Axl Rose genoeg zelfvertrouwen én een degelijke band om er de baan mee op te gaan. Het Sportpaleis genoot zichtbaar van ’s mans schrille schreeuw.

De reputatie van Axl Rose indachtig hielden we ons hart vast of we de metro huiswaarts nog wel zouden halen, maar Guns N’ Roses opteerde donderdagavond om slechts ‘fashionably late’ te komen. Met een dramatisch muziekje vooraf en het verplichte vuurwerk zette de band ‘Chinese Democracy’ in, waarop het Sportpaleis Axl begroette als een koning. Een heel verschil met de flesjesregen die hij onlangs in Dublin moest ondergaan.

Aanvankelijk zat het geluid grondig mis waardoor ‘Welcome To The Jungle’ en ‘It’s So Easy’ grotendeels aan de verbeelding van het publiek werden overgelaten.

Chinese Democracy werd algemeen onthaald als een kapot geproduced album maar live bleken de epische ballad ‘Sorry’ en de krachtstoot ‘Better’ toch meer dan hun mannetje te staan. Rose beperkte zijn bindteksten tot een onverstaanbaar gemompel, maar stond met zoveel vertrouwen te performen - hij kende nog álle poses uit de gouden jaren - dat hij die interactie ook niet nodig had. Maar wat hun passage nog meer dan het geluid naar beneden haalde, was de show op zich: nietszeggende visuals en overmatig vuurwerk dat vooral ‘Live And Let Die’ kapot knalde. De regisseur ontslaan is een optie, hoewel de kans groot is dat Axl het twijfelachtige genie achter het hele circus is.

Hoge hoed, sigaret in de mondhoek, één voet op de monitor en vervolgens ‘Sweet Child O’ Mine’ inzetten: het had Slash kunnen zijn maar tegenwoordig moeten we het met DJ Ashba stellen. Een meesterlijk gitarist, zonder twijfel, maar op de solomomenten die hem en zijn snarenmakker Bumblefoot werden gegund, mijmerden we toch een eind weg naar de originele line-up.

Als bissen kregen we nog het uitstekend groteske ‘Madagascar’, ‘Whole Lotta Rosie’ van AC/DC en het onvermijdbare ‘Paradise City’, waarna Axl uitvoerig buiginkjes maakte - wellicht uit dankbaarheid dat hij niet bekogeld was met flesjes.

Conclusie? Al bij al was dit best een goed concert. De band waarmee Axl Rose dezer dagen optrekt is uiterst vervangbaar, maar ze hebben hun job, optreden als de beste Guns N’ Roses tributeband ter wereld, wel degelijk in de vingers. Rose deed méér dan er van hem verwacht werd. En laat ons eerlijk zijn: wie gaat er over 20 jaar nog songs fluiten uit de soloplaat van Slash?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234