Zondag 07/03/2021

Auteur en ex-Goncourtvoorzitter François Nourissier (83) overleden

BRUSSEL

De invloedrijke Franse auteur François Nourissier is in Parijs overleden op 83-jarige leeftijd.

Nourissier, bijnaam éminence grise van de Franse letteren, leed al geruime tijd aan de ziekte van Parkinson, die hij in zijn boeken als Miss P omschreef. Hij was tot 2008 lid van de Académie Goncourt, toen nam hij er ontslag om gezondheidsredenen. “Je m'en vais en douceur”, zei hij bij die gelegenheid. Nourissier zetelde ruim dertig jaar in de eerbiedwaardige instelling en was tussen 1996 en 2002 ook voorzitter van deze académie die de Prix Goncourt uitreikt.

De op 18 mei 1927 geboren Nourissier, die zijn vader verloor op zijn achtste, studeerde af aan het Institut d'Etudes Politiques van Parijs en werkte na de Tweede Wereldoorlog bij een agentschap voor vluchtelingen. Hij debuteerde op zijn 24ste met L'Eau Grise (1951) en toonde zich een groot bewonderaar van Henry de Montherlant, Louis Aragon en Jacques Chardonne. Vervolgens ging hij aan de slag bij de Editions Denoël, waar hij secretaris-generaal werd (1952-1956). Later werkte hij als hoofdredacteur bij het blad La Parisienne (1956-1958) en als literair adviseur bij uitgeverij Grasset. Nourissier kende alle in en outs van het Parijse literaire leven en had een scherp oog voor nieuw talent. Zo was hij een van de vroegste pleitbezorgers van Michel Houellebecq.

In 1964 verscheen Un petit bourgeois, het gestrenge zelfportret van een man die schreef: “Ik hou niet van mezelf, ik hou niet van mijn leven.” Het boek wordt beschouwd als zijn meesterwerk en vormt het tweede deel van een autobiografische trilogie die verder Bleu comme la nuit (1958) en Une histoire française (1966) omvatte, goed voor de Grand Prix du Roman de l'Académie Française. “Zijn eigenaardige stijl, gekarakteriseerd door een magnifieke cadans, toont een perfecte beheersing van de Franse woordenschat”, schrijft Le Figaro. “In al zijn boeken heeft Nourissier het Frans getemd en vooruitgedreven, zoals een cavalerist zijn rijdier: om er het beste uit te halen.”

Vier jaar later ontving Nourissier voor La Crève de Prix Femina. Andere romans zijn Allemande (1973), Le Musée de l'homme (1978), L’Empire des nuages (1981) en La Fête des pères (1986). Na Bratislava (1990), een bespiegeling over de zich aankondigende ouderdom, toont Nourissier zich bijzonder productief, met nog een zestal boeken, romans met sociologische inslag, over de Franse politiek of het literaire leven. Telkens waren ze een mengeling van kroniek en roman.

In 1994 publiceerde hij Mauvais genre (1994), een interviewboek, en in 2000 verscheen nog zijn literair testament A défaut de génie (2000), waarmee hij zijn bittere zelfportret voltooide. Nourissier was gehuwd met Hélène Cécile Muhlstein, schilder gelieerd aan de famille Rothschild. In Eau-de-feu (2008) beschreef Nourissier hun tumultueuze relatie, getekend door alcoholisme. (DL)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234