Donderdag 17/10/2019

Champions League

Atletico weet nog steeds hoe het Real moet temmen

Ronaldo was vrij onzichtbaar in de topper tussen Real en Atletico Madrid Beeld EPA

De industrie van de Champions League had weer eens een prachtig affiche op de poort geplakt, maar tijdens de uitvoering zelf gunden de topacteurs elkaar niets. Atletico Madrid - Real Madrid, verheven naar het Europese podium van het topvoetbal, eindigde in 0-0, waarmee Real zichzelf tekort deed.

De eerste kwartfinale tussen de grootheden van Madrid was niet heel erg opwindend, doch eerder spannend en typerend als een strijd van, globaal genomen, aanvallen (Real) en tegenhouden (Atletico). Het spel was gespeend van pracht en praal, zeker als je het afzet tegen het verzamelde kapitaal op de grasmat van stadion Vicente Calderon.

Zoveel kwaliteit op een veld, zoveel tactiek, zoveel ontregeling, van Atletico met name. De thuisploeg voetbalde in het als altijd zinderende stadion naar de aard van zijn trainer, de koning van de ontregeling Simeone. Ze ontregelden zelfs zoveel, die van Atletico, dat ze pas na rust ontdekten dat ze ook wel aardig kunnen voetballen.

Voetbal is een industrie

De maandag overleden Uruguyaanse schrijver Eduardo Galeano was niet alleen een stijlvolle romancier, maar ook een liefhebber van voetbal. Een romanticus pur sang. Hij schreef onder meer, in het boek Voetbal in zon en schaduw, dat voetbal steeds meer een spel is geworden van kracht, bepaald door de angst om te verliezen. "Spelers rennen veel en riskeren weinig tot niets."

Galeano: "De geschiedenis van het voetbal is een droeve reis van schoonheid tot plicht. Toen de sport een industrie werd, is de schoonheid die als bloesem voortspruit uit spelplezier met wortel en al verwijderd." Trainers zijn volgens Galeano veranderd in managers die de productiviteit maximaliseren, die het adagium "laten we spelen" hebben ingeruild voor "laten we naar ons werk gaan."

Voetbal is inderdaad een industrie, zeker in de Champions League, het miljoenenbal van de UEFA. Vaak staan dezelfde teams in de kwartfinales, vaak zijn dezelfde ontmoetingen in het toernooi te zien. Geheimen zijn ontsluierd door videoanalyse. Atletico - Real is bijvoorbeeld de herhaling van de finale van vorig seizoen, toen Real diep in blessuretijd gelijkmaakte en in de verlenging makkelijk won.

Real is in aanleg beter en mooier, hoewel het niet zo vaak wint van Atletico en in de Spaanse competitie van dit seizoen zelfs verloor met 4-0 en 2-1. Atletico won bovendien de Super Cup. Maar dinsdag was Real beter, voor rust met name, dankzij Modric, de prachtige spelmaker met zijn briljante buitenkant van de rechtervoet, of door het middenveld met drie vrij aanvallend ingestelde pionnen: Modric dus, Kroos en James Rodriguez. Ronaldo was vrij anoniem.

Onderin beeld op de televisie liep voortdurend die man in het zwarte pak, Diego Simeone dus, de dirigent, de cowboy, de trainer, de manager dus, in al zijn overspannenheid, met al zijn protesten, zijn gebaren en zijn voortdurende staat van verontwaardiging. Met al zijn opwinding ook, zijn drift om zijn mannen voortdurend op te zwepen tot daden die niet voor mogelijk worden gehouden. Zelden is een team zo beïnvloed door een trainer als Atletico.

Atletico is een blauwdruk van de vroegere vechter Simeone. Altijd zijn daar de geheven armen, de vraag om kaarten voor de tegenstander, de smeekbedes bij de scheidsrechter. Atletico hinderde Real vooral. Tot de rust liep dat net goed af, vooral dankzij de voortreffelijke doelman Jan Oblak, die schitterend redde, onder meer op een doorbraak van Bale, alsmede na schoten van Rodriguez, Bale en een vrije trap van Ronaldo. Real had bij rust op 0-2 kunnen staan.

Beeld GETTY
Spits Mandzukic trok, duwde, vocht en kreeg zelf ook klappen Beeld REUTERS

Meters maken

Na rust probeerde Atletico zich aanvallend te onderscheiden, zoals bij die prachtige solo van Arda Turan die net niet ver genoeg reikte, of via invaller Torres en door de nooit versagende spits Mandzukic. Real kreeg de gelegenheid te doen wat het zo goed kan: via de razendsnelle aanvallers meters maken in recordtempo. Maar het bleef 0-0.

Real weet dat het beter kan voetballen dan Atletico, maar het zal in de return in Estadio Bernabeu volgende week woensdag toch bevreesd zijn voor de sluwheid van Atletico, de ploeg die zich als een school piranha's kan vastbijten in een prooi. Atletico zal de 0-0 zien als een kansrijke uitgangspositie.

Mooi hoeft het spel dan niet te zijn. Effectief wel. Galeano schreef: "Winnen zonder magie, zonder verrassing of schoonheid, is dat niet erger dan verliezen?" De vraag stellen is de vraag beantwoorden, in de industrie van de Champions League.

Arda Turan (Atletico) en James Rodriguez (Real) Beeld AP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234