Dinsdag 22/06/2021

Asghar Farhadi bezorgt Cannes zijn eerste 'coup de coeur'

De competitie is nog maar net begonnen, maar Le passé, de eerste film die de Iraanse regisseur Asghar Farhadi buiten zijn thuisland heeft gedraaid, maakt al meteen aansprak op een podiumplaats.

De film die Asghar Farhadi (41) echt op de internationale kaart zette, was het prachtige A Separation, waarvoor hij in 2011 in Berlijn bekroond werd met de Gouden Beer, gecombineerd met Zilveren Beren voor zowel de vrouwelijke als mannelijke cast. Hij kreeg later ook nog de Oscar voor Beste buitenlandse film. Michaël R. Roskam, die toen ook in de running was met Rundskop gaf grootmoedig toe dat het zeker geen schande was om van zo'n sterke concurrent te verliezen.

Na een dergelijke triomf kreeg Farhadi vanuit allerlei hoeken en kanten aanbiedingen, maar hij wachtte geduldig op de juiste inspiratie voor het geschikte verhaal dat in een 'buitenland' kon verteld worden. Farhadi ligt niet overhoop met de autoriteiten in Teheran, dus hij moest ook niet per se proberen buiten Iran aan de bak te komen. Dat verhaal werd uiteindelijk Le passé, gesitueerd én gedraaid in de buurt van Parijs, met o.a. de Franse sterren Bérénice Bejo en Tahar Rahim in de cast.

Vechtscheiding

Vier jaar nadat hij teruggekeerd was naar Teheran, komt Ahmad (rol van Ali Mosaffa) even terug naar Parijs om er de feitelijke scheiding van zijn vrouw Marie (rol van Bejo) te formaliseren. Hun breuk is indertijd niet tot een vechtscheiding geëscaleerd en dat zal ook nu niet gebeuren. Het is voor Ahmad wél even wennen dat Marie inmiddels een nieuwe man, Samir (rol van Rahim), in haar leven heeft. Maar het is vooral de gespannen verhouding tussen Marie en haar tienerdochter Lucie (mooie rol voor de jonge Belgische actrice Pauline Burlet) die de vertelling in gang zet.

Wat Le passé, behalve de uitstekende vertolkingen en de zorgvuldige beeldregie, zo sterk en indringend maakt, is de manier waarop Farhadi van deze subtiele relatiekroniek een echte thriller weet te maken, zonder overdreven dramatiek of al te spectaculaire plotwendingen.

Mondjesmaat leren we de verschillende protagonisten kennen en daarmee ook enkele grote en kleine geheimen uit het verleden, waar de titel naar verwijst.

Humane cinema

Thriller is in dit verband geen overdreven genre-aanduiding omdat de kijker steeds meer geboeid en geïntrigeerd raakt door deze gewone mensenlevens, die samen een puzzel vormen waarin niet alles is wat het op het eerste zicht lijkt en waarbij dus ook niet te snel geoordeeld en veroordeeld mag worden. Kan men trouwens de waarheid van het verleden ooit kennen?

Het is misschien een ongebruikelijke omschrijving, maar net als A Separation kan Le passé nog het best gedefinieerd worden als eerlijke, humane cinema.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234