Donderdag 25/02/2021

Artistieke avonturen tussen P-Magazine en kakmachine

'Wat zijn dat? Kontkusjes?' Arne, Ann en de andere leraren in spe uit Vorselaar en Hasselt stonden vorige week in het MUHKA naar de afdrukken van aarsjes in rode lipstick van Wim Delvoye te kijken. 'Hoe heeft die Delvaux dat op papier gekregen', wil Ann weten. 'Als ik hier met leerlingen van negen jaar zou doorlopen, zou ik zeggen dat het bloemen zijn. Anders heb je de hele dag gegiechel achter je gat', vindt een andere jonge juf in wording.

Antwerpen

Van onze verslaggeefster

Katrijn Serneels

Eric Raeves, danser en begeleider van dienst, glimlacht. Het is de eerste keer dat Canon, de cultuurcel van het departement onderwijs, in Antwerpen drie Ho'bodagen voor de muzische vorming van jonge leerkrachten financiert.

Met de brommer door de Antwerpse ochtendmist, met de verkeerde tram of met een te late bus zijn de meesters en juffen in spe naar het Antwerpse Zuiderpershuis gekomen om drie dagen 'kunst' op te snuiven. "En het begint al goed. Met de kakmachine van Wim Delvoye", morren ze. De stank is gelukkig afgeleid naar het dak, maar gelegenheid om hun neus afkerend op te halen is er nog genoeg. Delvoyes video waar puisten in close-up worden uitgeknepen op muziek die aan de zevende hemel doet denken, kan op veel 'bahs' en 'brrs' rekenen. En ook de vrouwen in de fotoinstallatie van Maarten van den Abeele krijgen niet de volle waardering van Arne en Bert, de jongens van de groep. "Die foto is toch niet scherp, en zo helemaal bloot... Toch liever P-Magazine, met een verpakking en een strikje errond, dat is veel mooier."

Genoeg gekeken, tijd om cadeautjes te kiezen, vindt begeleider Eric, en hij geeft opdracht om voor de foto te gaan staan die ze mee naar huis willen nemen. "Ga nu in dezelfde houding als de persoon op de foto liggen." Het museum verandert in een kamer vol slapende en dansende mensen. En dan is het tekenles. "Teken de compositie van een schilderij dat je mooi vindt, zodat anderen het kunnen herkennen." Er wordt gelopen en gewezen, getwijfeld en gelachen. Eric stapt in zijn schoenen van Dirk Bikkembergs vrolijk rond om te zien hoe het vordert. Wie kunst wil zien moet niet verder dan de voeten kijken, ontdekt ook Arne, die samen met Ann voor een foto van twee Assepoesterschoentjes staat, waaruit twee te harige benen steken. "Dat heb ik nooit begrepen, hoe vrouwen met zo'n hakken kunnen lopen en nog elegant zijn ook. Wat vrouwen allemaal doen voor mannen, dat moet ik toch waarderen", zegt hij serieus tegen Ann naast hem.

Dan beginnen de foto's te bewegen. De vrouw op de grond die de voeten van twee mannen aanraakt, begint te kriebelen, de mannen lachen. "Is 't lekker", vraagt ze. "Mmmm...", klinkt het vanachter hun tenen. Verderop liggen glasscherven van een ingeslagen telefooncel en draait een video waar een naakte vrouw op een stoel sensueel in een appelsien bijt. Ani Van Thienen, tenenkittelaarster van dienst en docente beeldende kunst in Vorselaar, is niet bang dat ze door seks geobsedeerde studenten mee naar huis krijgt. "Dit doet mij eerder denken aan de idee van Herman De Coninck over niet in vakjes lesgeven. Grenzen doorbreken, daar gaat het om: van kijken over tekenen naar bewegen, en dan zinnen zoeken die de mensen op de foto zouden zeggen als ze konden spreken. In de opleiding wordt alles in vakjes gestopt: biologie, ruimtelijk tekenen, drama,... Maar eigenlijk kan je de hele dag les geven over één thema, of het nu een foto is of stront. Natuurlijk kan dat niet elke dag, maar ik vind dat je over grenzen heen moet stappen."

Al is de gemiddelde student banger voor de stad dan voor kunst. "Wij moesten met de fiets door de stad en deze namiddag moeten we helemaal alleen naar de andere kant van de stad om de stadspoorten te zoeken. Ik durf dat niet", klinkt het tijdens de middagpauze wanneer de groep van Arne en Ann de andere groepen ontmoeten. Het museum blijkt nog veilig terrein te zijn in vergelijking met het stadsverkeer. "Bewust hoor, dat we ze op pad sturen door een stad die ze niet kennen", zegt Leen Thielemans, coördinator van Kunst in Zicht, de organisatie die de praktische invulling van het programma regelde. "Verder kijken dan wat je kent, dat moet je niet alleen voor een schilderij, maar ook in een stad doen. En eigenlijk in je hele leven." Eric knikt bevestigend: "Anders krijg je leerkrachten die bij wijze van spreken hun eigen lokaal geen vijfhonderd meter durven verlaten."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234