Dinsdag 27/07/2021

Armoedegids

In een van de parkjes vult een straatslaper in alle vroegte gerecycleerde plastic halveliterflessen. Hij dompelt ze onder in een bassin, en later, als de kom bijna leeg is, giet hij onhandig half water half slijk in de flessenhals. Hij bindt de gevulde flessen, wel vijftig stuks, samen met een touw. Ik dacht eerst dat hij de flessen als nieuw zou verkopen maar ze zijn zo geblutst en bevuild, het water is zo troebel, dat niemand zich kan vergissen. Hij verkoopt ze als toiletflessen. Een taka per fles voor wie dringend moet en geen ander toilet vindt dan het park. Het is een perfecte industrie: er is geen investering voor nodig, afnemers zullen er altijd zijn. Wie de fles terugbrengt, krijgt een halve taka retour. Je ziet het zo voor je: filialen in andere parken, kinderen die lege flessen uit afvalcontainers opdiepen, een riksjafietser die water haalt, subsidies voor efficiënte recyclage.

Wel, misschien geen subsidies, misschien geen filialen. Dit is eerder zelfredding dan economie.

Volgens sommige schattingen bevinden 100 van de 130 miljoen Bengalezen zich in dat stadium van zelfredding. De markt is hier dodelijk. Riksjafietsers rijden in principe tien kilometer met je rond voor 50 taka, minder dan een euro. Ze bedelen naderhand, begrijpelijkerwijs, ze verbruiken meer energie dan ze verdienen. Een jongetje dat ergens een boek heeft gevonden loopt me met eindeloos geduld achterna. My vision of Nigeria luidt de titel. Aan de kaft te zien dateert het uit de vroege jaren tachtig. Hij vraagt er vijftien taka voor. Ongetwijfeld is hij blij met tien. Mijn kamer wordt opgeruimd door een jongeman die per maand ongeveer twee derde verdient van wat ik per nacht betaal. Zijn moeder is ziek, zegt hij. Het is mogelijk dat hij zo'n verhaal opdiept om sympathie op te wekken maar het klinkt geloofwaardig, hij vraagt niets, hij klaagt een beetje. Mensen zijn vaak ziek, arm, miserabel, maar vreemd genoeg zijn ze ook lief, nog nieuwsgieriger en gerichter gapend dan Indiërs (iemand houdt minutenlang mijn neus in de gaten, een andere mijn schoenen), blij als je al noteert dat ze bestaan.

"Goede mensen in een slecht land", concludeert een winkelier, alvorens hij zijn onderbetaalde bediende met een oorvijg tot de orde roept.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234