Maandag 25/01/2021

Armen in de lucht, voeten op de grond

Na Tomorrowland veroveren Dimitri Vegas & Like Mike nu ook de rest van de dancewereld. Al gaat dat niet vanzelf. 'We moeten werken, werken, werken om al onze doelen te bereiken. Met de dj-broers uit Willebroek op stap in Ibiza.

Beeld: op het terras van Pacha Ibiza, Ibiza's oudste en bekendste club, neemt Dimitri Thivaios (30) een slok vodka. Haastig tikt hij op de smartphone. Zegt: "Ik heb net een mail gestuurd naar Diplo, in verband met onze remix van Major Lazer. Benieuwd wat hij zal antwoorden." Even verderop speelt broer Mike (28) met zonnebril en baseballpet. "Hoe lang nog voor wij moeten beginnen?" Het is halfvier, midden juni. Deze nacht staat bol van verwachting.

Volgend beeld: Met 'Bonkers', de monsterhit die hij samen met Dizzee Rascal maakte, rondt Armand Van Helden zijn set af. "Some people think I'm bonkers/ But I just think I'm free/ Man, I'm just livin' my life/ There's nothin' crazy about me." Een warme omhelzing voor eerst Mike, dan volgt Dimitri. Als boksers betreden de broers de dj-booth, elk in hun hoek van de ring, elke vezel gespannen. Mike grijpt de microfoon, slikt en roept: "Ladies and gentlemen, all the way from Tomorrowland: make some noise for Dimitri Vegas & Like Mike!"

Volgend beeld: heel even, als een gymnast vlak na de sprong, zweeft Pacha Ibiza tussen vloer en euforie. Vanachter de schouders van Dimitri en Mike zie je honderden smartphones de lucht in gaan, je ziet palmbomen, pluimen op plekken waar je ze niet verwacht, halfnaakte vrouwen met glinsters als sterrenstof op het lijf geklit, lippen nog roder dan de kersen in het logo van de club. Je ziet, kortom, Ibiza zoals je dacht het te zien. Cultus van extase. Een trechter waar smaak en wansmaak, fitheid en decadentie, rust en roes op een vreemde manier samenvloeien. Een dancehemel waar twee broers uit Willebroek mee de beat bepalen.

De dj-booth de Olympus, Dimitri Vegas & Like Mike de goden.

Met dank aan Facebook

Niet alleen hier, in Ibiza. Surf naar de site van Dimitri Vegas & Like Mike, klik op 'schedule' en ontdek onder 'upcoming' een ketting van 'venues' en 'locations', van Ibiza via Las Vegas tot Toronto. Er is Rock Werchter, het Electric Love Festival in Salzburg, Airbeat One in Hamburg. Straks, na Tomorrowland, volgen shows in Malmö, New York, El Paso. En, als kers op de taart, de eerste editie van Tomorrowworld, de Amerikaanse spin-off van Tomorrowland in Chattahoochee Hills, Georgia.

Elke andere dag, lees je, draaien Dimitri Vegas & Like Mike op een andere plek. Elke week een ander continent. En overal waar ze komen, voel je, worden ze als goden onthaald. Een Facebookbericht van Erik Sjölund na het Summerburst Festival in Zweden: "You had the best set of all the artists who were performing there!"

Dimitri: "De komst van Facebook heeft voor ons heel veel gedaan. Plots was alles open en accessible. Al vanaf de eerste volger doe ik dat allemaal zelf, en ik zou het nooit willen afgeven. Door de sociale media heb je direct contact met je fans, dat vind ik ongelooflijk. Ik ben begonnen in een tijd dat er nog geen internet was, stel je voor."

Anderhalf miljoen Facebookleden vinden Dimitri Vegas & Like Mike leuk. 'Chatta- hoochee', hun kersverse officiële Tomorrow- land-anthem, raast door YouTube. In januari, ook, wonnen de broers de prijs voor beste doorbraak op de Oscars voor de dancemuziek in Ibiza. Bovendien blijven de aanvragen voor remixes binnenstromen. De voorbije jaren waren er samenwerkingen met en remixen voor Jennifer Lopez, Nelly Furtado, Snoop Dogg en Lady Gaga, nu dus ook met Major Lazer, een topnaam, en eerder tekenden Timbaland, Missy Elliott en Ginuwine op Smash The House, het label van de twee broers. 'Dimitri Vegas & Like Mike': watermerk met steeds fellere schijn.

Een nieuwe stap

Inzoomen nu op Ibiza, op een nieuwerwets appartement aan de Playa d'en Bossa. In de keuken ligt een boodschappenlijstje. 'Stofzuiger' en 'licht voor op het terras', lees je, hebben de grootste prioriteit. Op de salontafel trekt, naast een met tientallen stempels gevuld paspoort en een dvd van Django Unchained, vooral een bolvormig tasje de aandacht. "Daarin zit alles wat wij voor een set nodig hebben", zegt Dimitri. In het tasje: twee earplugs, een koptelefoon en USB-sticks. Het materiaal van de moderne dj. Net als de batterij computers in de living. Eén iMac, drie Macbooks Pro, twee iPads. In hun woorden: "Onze guerrillastudio."

Dimitri: "We denken er vaak aan om definitief naar Ibiza te verhuizen, maar voorlopig huren we dit appartement nog. Het voordeel is dat je vlakbij de luchthaven zit en vrij goeie verbindingen met de rest van de wereld hebt. Ook het klimaat is zalig. We draaien hier deze zomer ook bijna elke week, dus dan zitten we er quasi constant. We kennen het eiland intussen zeer goed, voelen ons er thuis en hebben hier veel vrienden. Het gebeurt vaak dat bevriende dj's die in een van de clubs komen draaien eerst even binnenspringen in de studio, dat is plezant."

Mike: "Stel je bij ons leven in Ibiza vooral niet te veel feesten voor. Veel uitgaan doen wij niet, die periode van ons leven hebben we al achter de rug."

Dimitri: "Na een show blijven we graag eens hangen, maar eigenlijk hebben we er geen behoefte meer aan. Ik sta de volgende dag liever een paar uur vroeger op om te werken dan een hele dag met een kater in mijn bed te moeten blijven liggen."

Mike: "Je merkt dat bij veel generatiegenoten, vind ik. Veel mensen die vroeger zwaar gefeest hebben, hoor je nu zeggen: 'Hey man, I stopped drinking for six months.' Je voelt gewoon dat het niet kan blijven duren. Je hebt een paar jaar in je leven waarin je zonder problemen kunt blijven feesten, maar dan is het op. Ik heb al extra jaren gevraagd, maar het helpt voorlopig niet."

Momenteel, vertellen ze, werken de twee broers volop aan nieuwe tracks. Straks, op Tomorrow- land, willen ze die aan de fans presenteren. In het najaar moeten ze het nieuwe album sieren. "Een nieuwe stap in onze carrière", noemen ze dat album. Een grote, een belangrijke. "Elk jaar willen we vooruitgang maken. Expand our music as much as we can. Dit jaar is het album erg belangrijk, net als het grote live-optreden dat er in het najaar zit aan te komen."

Een sprookje, zou je kunnen zeggen, als je in sprookjes gelooft. Maar, zegt Dimitri twee vragen verder: "Had je ons vijf jaar geleden gezegd dat we zouden staan waar we nu staan, we hadden je nooit geloofd."

Vissen en fietsen

Dat vindt ook Debby Wilmsen, persverantwoordelijke van Tomorrowland. "In 2009, het eerste jaar dat ik zelf voor Tomorrowland werkte, kreeg ik een mail van Michiel (Beers, samen met broer Manu de drijvende kracht achter het dancefestival, red.). Of ik Dimitri Vegas & Like Mike, twee beginnende dj's die net een remix van 'Pump Up the Jam' hadden uitgebracht, niet aan wat persaandacht kon helpen. Ik mikte direct hoog en schreef de StuBru's van deze wereld aan. Zonder veel resultaat, helaas. Het was echt keihard trekken en sleuren om een beetje persaandacht te krijgen. Maar zelfs het kortste interview met de regionale televisie deden ze met de glimlach."

Niettemin versieren Dimitri Vegas & Like Mike - de eerste was er voorheen als backliner (verantwoordelijke voor de instrumentaria tijdens een optreden, red.) actief - een plek in de line-up van Tomorrowland. Op, jawel, het kleinste podium van De Schorre. Wilmsen: "Het was een heel klein podium, maar iedereen was wel enthousiast aan het feesten."

Een eerste orgelpunt in een parcours dat tot dan toe vooral langs jeugdhuizen en privéfeestjes had geleid. Langs Perron 4 bijvoorbeeld, jeugdhuis in de schaduw van De Schorre. Langs Mallorca, de Canarische Eilanden en het Griekse Zakynthos ook. Als dj en animator voor het reisagentschap Neckerman trekt Dimitri vanaf zijn zeventiende Europa rond, algauw krijgt hij aanbiedingen van lokale discotheken. Hij zegt: "Toen ik pas in Ibiza was aangekomen, heb ik ook seventies- en eighties-hitjes moeten draaien. Voor de oudere gasten in de hotels."

Dat muziek hun missie zou zijn, wordt al vroeg duidelijk. Van bij de eerste levensjaren, zeg maar, zoals het hoort in elk mooi verhaal. Dimitri: "Heel vroeger moet ik er nog van gedroomd hebben om acteur in Hollywood te worden, maar muziek was altijd mijn grootste passie. Ik moest en zou dj worden."

De broers Thivaios blijken hongerig naar muziek. Van hiphop - 2Pac, Eminem - en reggae - "de platen van Bob Marley hebben we grijsgedraaid" tot pop - "weinig groepen waren zo ver hun tijd vooruit als Queen".

De genen, nochtans, vertonen weinig notenbalken. Vader stamt uit een Griekse vissersfamilie, moeder uit een geslacht van fietsenmakers in Willebroek. Dimitri: "Mijn overgroot- vader heeft nog meegeholpen om het Sportpaleis te bouwen."

Maar hengelen plus fietsen, hoor je, is gelijk aan plaatjes draaien. Op zijn dertiende is de familie Thivaios op vakantie in La Roche, en mag Dimitri voor het eerst een publiek bespelen. Alle geabsorbeerde muzikale prikkels komen plots samen. Dimitri: "Ik heb altijd een vrij breed spectrum gehad. Maar ik ben begonnen als hardcore dj. Ik draaide echt heel hard. In het begin van de jaren negentig ben ik overgeschakeld op jump en in Mallorca heb ik nog een tijd hiphop gedraaid."

Op z'n negentiende belandt Dimitri in Ibiza. Op de brommer, met achterop een bak vol vinylplaten, rijdt hij van hotel naar café. En groeit intussen uit tot animatieverantwoordelijke van een vijftal hotels. "Op het einde had ik meer dan honderd man onder mij."

All in the family

Ook broer Mike maakt, na jobs in kledingzaken en op de luchthaven, de oversteek. Met beide armen vooruitspringt hij in de feestpoel genaamd Ibiza. In die poel, zo merkt hij snel, huist een monster met twee koppen. Of je krijgt een kus of het bijt je dood. In zijn woorden: "Either it welcomes you with open arms or it chews you up and spits you out. Ik heb hier nog liggen wenen om mijn moeder, ik had veel te hard gefeest en was compleet kapot. Maar met de hulp van Dimitri heb ik beseft dat je veel zelfdiscipline moet kweken om dit leven zo lang mogelijk vol te houden. Ik wou hier echt blijven, dus ben ik anders gaan leven."

In 2003 draaien de broers voor het eerst samen, eerst in de hiphopclub 21, daarna in de Prestige, en uiteindelijk overal op Ibiza.

Mike: "Ik had eigenlijk geen ervaring, tenzij als animator. Maar het was geweldig, en het klikte meteen met mijn broer. Maar stel je bij die eerste shows niet te veel voor. Er is een lange periode geweest dat we al blij waren als we uit het publiek eens 'woe-hoe' of een fluitje hoorden."

Het omslagpunt, hoe kan het ook anders, volgt op Tomorrowland, in 2010. Eén jaar na hun debuut, op het kleinste podium, bombarderen Manu en Michiel Beers de dj-broers tot headliner op de main stage. Wilmsen: "Het is onvoorstelbaar hoe snel zij opgeklommen zijn. Maar ze hebben er altijd keihard voor moeten werken, ze hebben niets cadeau gekregen. Daarom ook waarschijnlijk dat ze nog steeds zo nuchter blijven onder het succes. Het zijn heel trouwe en warme kerels."

Dj's met de armen in de lucht, maar met de voeten op de grond. Wolf Pack bijvoorbeeld, jeugdvrienden die stilaan ook een eigen dancepubliek vinden, nemen ze mee op tournee. De tourmanager is een jeugdvriend. Grootvader staat op de eerste rij van Tomorrowland. "We like to keep it in the family", zal Dimitri daarover zeggen. "Je leert op den duur zo veel mensen kennen dat je graag jezelf bent bij de mensen die je al lang kent en die je vertrouwt."

De topkok in Mike

Een tweede keer inzoomen op het appartement aan de Playa d'en Bossa. Door het schuifvenster komt, zoals overal op het Balearische eiland, een beat aangewaaid. In de taxi, aan het zwembad, op een terras: in Ibiza is de beat nooit veraf. Een naakt lijf evenmin. Nimmer zo veel naakte vrouwenborsten en blote mannenkonten in elkaars nabijheid gezien. Ibiza lijkt wel een eiland dat vastzit in een kramp van kracht, een hoogmis van potentie. Zegt Mike: "Vroeger heb ik veel gesport. Judo vooral, maar daar ben ik in mijn puberteit mee gestopt. Tegenwoordig zitten wij zo vaak op het vliegtuig dat het zeer moeilijk is om aan sport te doen. Maar op Ibiza probeer ik toch zeker vier keer in de week te fitnessen. Hier wat verderop is een openluchtfitness, met zicht op het strand. Halters heffen, een beetje lopen, dat doet enorm veel deugd."

Waarop Dimitri: "Vissen is het enige dat mijn verstand op nul kan zetten, al lukt het mij nog altijd niet om veel te vangen. Misschien moet ik eens een vislijn mét dobber proberen. (lacht)"

Behalve fitness en vissen blijkt ook koken een vermaak. Als een geoefende cuisinier bereidt Mike een kleurrijke, en bijzonder smakelijke, maaltijd: guacamole, zure room, gehakt met koriander, ui en paprika, nacho chips met kaas, tomatensaus, rode wijn. Spaanse. Straks, op Tomorrowland, wordt voor het eerst een 'Dimitri Vegas & Like Mike-dessert' aangeboden, speciaal ontwikkeld met de Nederlandse topkok Roger van Damme. Dimitri: "Mike is een echte kookfanaat. Hij beleeft er altijd veel plezier aan om lekker te koken. Het maakt zijn hoofd leeg. Dus werk ik nog wat verder aan de muziek en zorgt hij voor een gezonde maaltijd. Op dat vlak vullen we elkaar zeer goed aan."

Een harmonie die sowieso snel bloot ligt. Tegen fotograaf Jonas zullen ze zeggen, als antwoord op het verzoek om iets dichter tegen elkaar te poseren: "Wij zijn niet zulke touchy broers, eigenlijk." Maar scherp gesteld, te scherp waarschijnlijk, zou je kunnen zeggen: Dimitri is de geest, Mike het lijf. Samen zijn ze sterk.

Tommy Vuylsteke, professioneel cameraman en vriend van de broers, beaamt. Hij zegt: "Dimitri en Mike zijn twee heel verschillende karakters, elk met hun kwaliteiten. Dimi is meer het zakelijke type. Hij is altijd met zijn computer bezig, altijd aan het werk. Altijd en overal. De luchthaven, dat is zijn bureau. Mike zorgt voor de creativiteit, voor de frivoliteit, naast het podium maar ook on stage."

Vuylsteke nestelt zich tijdens deze drukke zomermaanden in het spoor van Dimitri Vegas & Like Mike. Het einddoel: een documentaire van het leven on the road. De weg ernaartoe: vol verrassingen. "Ongelooflijk om te zien hoe zij in een land als Mexico onthaald worden. Geflipt gewoon. In België zijn ze nog niet zo bekend, maar in het buitenland staan de fans met spandoeken te wachten op de luchthavens."

Vraag een alpinist waarom hij een berg beklimt, en hij zal antwoorden: "Omdat die berg er is." Vraag Mike waarom hij een dj-booth bestijgt, en je hoort: "Het moet gewoon. Nu moeten we werken, werken, werken om zo goed mogelijk te worden en onze doelen te bereiken. De rest, kinderen of een gezin, kan later nog." Tomo- rowland, no country for old men.

Investeren

Op de billboards die de invalswegen naar Ibiza Stad omgorden, als wallen eeuwen tevoren, lees je hun namen metershoog. Je ziet ook die van Justice, Avicii, Skrillex en Swedish House Maffia. Champions League. Je ontdekt ze ook op bussen, en op posters. Expand as much as they can. "De rest kan later nog."

Pijlsnel is hun ster gestegen, zij aan zij met die van Tomorrowland. De roadies van toen zijn de huis-dj's van nu. Ze componeren het jaarlijkse Tomorrowland-anthem en de soundtrack bij de Official After Movie: die van vorig jaar werd meer dan 80 miljoen keer bekeken. De komende weken staan ze als headliner op zowel Tomorrowland als Tomorrowworld. Niet één keer, maar een heel weekend lang. Naast Tiësto, Carl Cox, Steve Aoki, David Guetta en Martin Solveig, andere kleppers op de affiche. De zomer van 2013: één langgerekt orgasme. Warm draaien op Ibiza, ontploffen op Tomorrowland.

Met als bevoorrechte getuige Tommy Vuylsteke. Brazilië, de VS, Mexico: met grote ogen volgt hij Dimitri Vegas & Like Mike. "Ze blijven groeien, dus moet je investeren om ook mee te stijgen. Drie jaar geleden ben ik tijdens hun set op Tomorrowland begonnen met heel simpel, lowbudgetmateriaal, maar vanavond film ik de eerste keer met een Red-camera, het nieuwste van het nieuwste, waarmee ook grote films als Spider-Man zijn gefilmd: 350 beelden per seconde."

Desondanks blijft het allesbehalve simpel, een show van Dimitri Vegas & Like Mike capteren. Vuylsteke: "Hun shows springen van het ene hoogtepunt naar het andere. Elke anderhalve minuut komt er een bang. Kleuren en tempo's veranderen constant. Als je even niet oplet, heb je een climax gemist. En bovendien is het vooral 's nachts dat ik moet draaien, nog moeilijker."

Nog een laatste keer naar Pacha Ibiza. Na een set vol visuele en auditieve explosies slaat het publiek de handen als castagnetten tegen elkaar. Op eenvoudig verzoek van Mike zweven de T-shirts als servetten door de lucht. 'Les Lacs du Connemara', beatversie. Je hoort:

"Ibiza, what do you want?"

"One more track!"

"What do you want?"

"One more track!"

"What do you want? Say it loud!"

"One more track!"

"Allright, here we go!"

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234