Zaterdag 19/06/2021

Arme, bange mannen

Volgens mij moet man zijn - en vooral een goedgeklede man zijn - soms aanvoelen alsof je je in een eeuwige staat van puberteit bevindt. Sta me toe dat even te verklaren, vooraleer iemand hier beweert dat ik mannen 'kleine kinderen' zou durven te noemen. Wat ik bedoel: weet je nog dat je je soms vloekend afvroeg waarom alles wat je deed nooit goed leek? Waarom iedereen altijd wel ergens commentaar op had? Ik heb het over dat constante gevoel van (al dan niet terecht) op je (vestimentaire) donder te krijgen.

Neem nu goedgeklede mannen. Wij zochten er een zestal op die elke dag verdomd goed gekleed de deur uitstappen, en dat zonder actief te zijn in de modewereld, omdat dat uiteraard valsspelen zou zijn. Uit hun getuigenissen blijkt dat ze - om zich verder te kunnen amuseren met hun kleren - lak leerden te hebben aan wat de mensen zeggen. Waarom? Omdat omstanders zich er blijkbaar wél wat van aantrekken: "Hij heeft een rokje aan", hoort Jan soms op de werkvloer als hij een moderne broek met een iets lager kruis aantrekt. Yves valt tegenwoordig graag op met kleurrijke schoenen en een felblauw pak, maar denkt ook graag terug aan de new wave-tijd waarin hij en zijn vrienden "wel eens een zwart lijntje onder de ogen durfden te trekken".

Waar is de excentriciteit van Prince en David Bowie naartoe, vragen we ons sinds hun heengaan steeds vaker af. Waarom vindt de stijl van de schaarse flamboyante artiesten die er nog resten, zo weinig voeling met het publiek? Journaliste Iris Vandemoortele zocht het uit. Angst is de schuldige, zo blijkt. Omdat aandacht aan je kleren besteden niet mannelijk is, omdat niemand bestempeld wil worden als 'onmannelijk'. Ook Antonio Banderas stelt het vast. De voormalige Zorro gaat tegenwoordig als ontwerper door het leven en zou graag een cape voor mannen willen maken. Niet alleen wegens zijn Zorro-verleden, maar ook omdat hij een cape praktisch vindt - "Dat sla je gewoon als een grote sjaal over je heen als je even buitenkomt!" - en omdat hij zo van het wapperende gebaar - "Zoef!" - houdt. Zijn enige probleem: "Mannen zijn bang en conservatief." Terwijl vrouwen liever opvallen, bijvoorbeeld op de rode loper, "willen mannen opgaan in de groep".

Seksuoloog Wim Slabbinck heeft het over een heel ander onderwerp: hij kaart enkele hardnekkige seksmythes aan in een openhartig mannenpanel. Ook hij besluit dat mannen zich maar al te vaak stoer moeten opstellen en zich daardoor niet helemaal kunnen uitdrukken, terwijl "mannen juist groeien als ze zich kwetsbaar opstellen". Hij roept mannen dan ook tot de orde: "Het is tijd om onze rug te rechten, tijd voor een mancipatie."

En als ik dan toch even mag veralgemenen: ik associeer "echte mannen" vooral met lef hebben. Lef hebben om zichzelf te zijn en zodoende hun mannetje te staan. Op welk vlak dan ook, met of zonder cape.

Natalie Helsen
Coördinator

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234