Vrijdag 06/08/2021

Applaus voor het jonge ouderpaar

Oostende

Eigen berichtgeving

Steven Heene

Het Theater aan Zee-festival is over de helft en voor acteur Michael De Cock is deze editie nu al onvergetelijk. De Cock, afgestudeerd aan het Brussels conservatorium en voor televisiekijkers misschien bekend van zijn gastrol in de VRT-soap Thuis, is tijdens deze editie vader geworden van Luna. Zij werd normaal pas volgende week verwacht, maar wou blijkbaar per se aan de kust de moederschoot verlaten. Voor de redacteurs van de Theater aan Zee-dagkrant, het blad dat normaal een programmaoverzicht met alle laatste wijzigingen geeft, een gelegenheid om eens met een vette kop op de voorpagina uit te pakken: 'TaZ-laureate baart in Hotel Danielle. Proficiat aan Sofie en Michael van het Droomedaris Rex-team: leve Luna'. Het zegt iets over de gemoedelijke sfeer op deze vierde festivaleditie, een initiatief dat net als vorige jaren jong theaterwerk, stand-up comedy en straatspektakels combineert.

Het team van Droomedaris Rex levert dit jaar een bijdrage met Duizend woorden, een voorstelling voor kinderen die te zien was in het Feest- en Kultuurpaleis van Oostende. Met op het podium een, wat had u gedacht, stralende Michael De Cock in zijn rol van brave jongeman die verliefd wordt op een circusartieste. Zij toert met Circus Toeters en Bellen, naar verluidt het slechtste circus ter wereld. De Cock is de bezorger van een taart aan het meisje, verstuurd door een anonieme bewonderaar. Hijzelf wordt ter plekke een nog grotere bewonderaar en vraagt haar of ze bij hem wil blijven, voor altijd.

Het meisje stemt toe en even lijkt alles op een sprookje met goede afloop, maar dan blijkt dat de ex-circusartieste haar avontuurlijke leven van vroeger mist, toen ze nog met het vrolijke muzikantenduo Ludo en Ludo van stad naar stad trok om haar kunstjes (iets met sluiers en ballen en stukjes taart) te vertonen. Een geregeld leven is niks voor haar en dat vertaalt zich in een zonderlinge ziekte, 'fonstingeling' genaamd: het meisje verliest letterlijk haar woorden, verwart 'blauw' met 'groen' en heeft volgens de dokter maar duizend woorden meer over vooraleer ze voorgoed zal verstommen. Tenzij ze haar vrijheid terugwint, maar hoe moet het dan verder met de brave taartbezorger? De voorstelling eindigt met de suggestie dat de jongeman alles gedroomd heeft, maar waar komen de sluiers in zijn zak dan vandaan? Duizend woorden is een mooie, wellicht iets te uitgesponnen familievoorstelling met veel liedjes die live worden gespeeld op gitaar, accordeon en mondharmonica. Buiten op het Wapenplein was een ander, van de VRT-televisie bekend gezicht in de weer om de gunst van het publiek te winnen: Drummerke Drum, een jonge laureaat van de Grote Prijs Bart Peeters en nog steeds actief als percussionist zonder de traditionele percussie-instrumenten. Samen met twee kameraden trakteerde hij de voorbijgangers op euh... geroffel.

In het Postgebouw stond een voorstelling van regisseur Wim Willaert (De Dolfijntjes) op het programma. Hij geeft les aan Studio Herman Teirlinck en kwam samen met twee studentes, Kristien De Proost en Karolien De Beck, en één figurant, Roger, tot een erg onderhoudend, zelfs vertederend resultaat. De uitdoofster speelt zich af rond het ziekbed van een oude man. Hij wordt begeleid in wat zijn laatste uren blijken te zijn door twee kakelende vrouwen. Zij hebben het over kinderen, het leven in het algemeen, seks, mannen en hun behoeften en nog veel meer. Hun dialoog is vaak grappig en van een ongecompliceerde gezelligheid die niet passend lijkt naast een ziekbed, maar toch voel je mededogen in hun optreden. Bovendien zijn er in De uitdoofster twee prima actrices aan het werk, dus hoorde je niemand klagen in het Postgebouw-zaaltje.

Daarna was het de beurt aan studenten van het Brusselse RITS. Hun Tapis plein is een collage gemaakt voor en door vier vertellers, soms spannend en soms een tikkeltje saai. Ook hier volgden de onderwerpen elkaar snel op. Nu eens ging het over de grimmigheid en vervreemding van de grootstad (Tapis plein baadt onmiskenbaar in de sfeer van de hoofdstad, niet van Antwerpen of Gent), dan weer over onfortuinlijke en/of moeizame relaties. Hoewel de voorstelling zeker humoristische momenten bevat, was het effect ervan nogal benauwend, te meer daar er ineens alleen nog een rode schijnwerper bleef branden. De collage werd daarna afgerond met een pleidooi, door een naakte verteller nog wel, voor mensen zonder mening over wat dan ook. Kleurlozen zijn nodig voor het contrast met kleurrijke mensen, zo luidde het, en die redenering valt inderdaad moeilijk te weerleggen. Maar of het ook een beklijvend statement is?

Theater aan Zee: nog tot en met zaterdag in Oostende. Inlichtingen op tel. 059/70.11.99.

Dit is de derde aflevering van onze reeks over Theater aan Zee.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234