Maandag 18/11/2019

Klimaatactivist

Anuna De Wever, dagboek van een klimaatactivist (2): “Ik mag een TEDtalk geven: awesome!”

Anuna De Wever. Beeld Reporters

Klimaatactiviste Anuna De Wever houdt een dagboek bij over en rond het klimaatnieuws in ons land. Hier krijgt u deel 2, het eerste deel vindt u hier

ZATERDAG 9 FEBRUARI: TEAMBUILDING 

Het ontslag van Joke Schauvliege zindert na. In De Morgen insinueert Wouter Beke dat ik mediatraining heb gekregen van Greenpeace. Wat? Never! Ik vind het net goed dat ik zo spontaan ben. Hij zei ook dat onze klimaatmarsen gekaapt zijn door extreemlinks. Eerlijk: ik snap niet eens wat hij bedoelt. Is het raar dat de PVDA meeloopt op onze marsen? Of een paar hippies? Natuurlijk niet: zij willen allemaal een beter klimaatbeleid. 

Youth for Climate is compleet neutraal, om de simpele reden dat het klimaat niet links of rechts is. Zo frustrerend, altijd maar in hokjes duwen. 

Tot vier uur ben ik thuis druk bezig met de mensen van Pano, die me nog altijd volgen voor een reportage. Daarna heb ik een meeting met een jongen van Youth for Climate. Ik wil met hem onze strategische aanpak bespreken. Iedereen denkt dat het makkelijk is om elke week duizenden mensen in Brussel te krijgen. Niet, dus. ’s Avonds is er een homeparty en iedereen van Youth for Climate is er. Naast betogen en vergaderen doen we ook leuke dingen: teambuilding is belangrijk. Eerst koken we samen vegetarische pasta met feta, daarna zetten we een muziekje op, wordt er gebabbeld en gedanst. De rest trekt het tot in de vroege uurtjes, maar ik ga als eerste slapen. Kapotmoe! 

ZONDAG 10 FEBRUARI: GEWOON ANUNA 

’s Ochtends naar huis, waar ik samen met mama een rondje mails doe. Ik krijg veel aanvragen voor interviews en events. We zeggen nu alleen nog ja op de grote dingen. Voor een acte de présence op een klein milieufestival in pakweg Kortrijk heb ik nu echt geen tijd. Dit keer zat er wel een interessante mail tussen: of ik in maart een TED-talk wil geven. Tuurlijk! Dat staat al lang op mijn bucketlist – iedereen die dat doet, vind ik awesome. Stress is niet mijn gewoonte, maar hiervoor heb ik nu al zenuwen. 

Sinds vandaag zit ik op Twitter – Kyra drong erop aan, omdat het zo’n makkelijke manier is om op de zoveelste absurde complottheorie te reageren. Doorgaans stoor ik me niet aan de onlinecommentaar, maar op mijn eerste tweet reageerde iemand met: ‘Ah kijk, hét kan schrijven.’ Ik heb even moeten nadenken – wat bedoelt die? – maar kennelijk was het een poging de draak te steken met mijn genderfluïde identiteit. Fuck man of vrouw, ik ben gewoon Anuna. Boeieuh! Mij raakt zo’n comment niet, maar ik heb transgendervrienden en voor hen vind ik het wel kut. 

Mijn collega’s van Youth for Climate hebben de gewoonte me te laten weten welke artikels ik wél en welke ik zeker níét moet lezen. Hun tip van de dag: skip het opiniestuk van Jean-Marie Dedecker. Blijkbaar vindt Jean-Marie ons verwend. Not! Ik fiets elke dag naar school, zelfs in de sneeuw. Je wilt niet weten hoeveel broeken ik moet weggooien omdat ik weer eens ben gevallen – gelukkig zijn broeken met gaten nu in de mode. Ik eet vegetarisch, doe een warme trui aan in plaats van de verwarming op te zetten, neem korte douches. Ik zou het mezelf véél comfortabeler kunnen maken. 

Nog volgens Jean-Marie zou ik het verschil tussen een den en een spar niet kennen. Ik kan hem geruststellen: ik weet dat best. We gaan vaak wandelen in het Zoniënwoud en dan bombardeert mama me met haar kennis over bomen en planten. Bovendien: wat doet dat er eigenlijk toe? ’s Avonds is het tijd voor wat ontspanning: samen met Kyra spoor ik naar Brussel voor het optreden van Hayley Kiyoko – de lesbische versie van Taylor Swift, zeg maar. Goeie muziek én ze steekt een dikke middelvinger op naar alle homofoben. Daar kikker ik altijd van op. 

Samen met Adélaïde Charlier in Namen. Beeld Photo News

MAANDAG 11 FEBRUARI: FAN VAN DE WALEN

Vandaag loopt het bericht binnen dat de Nederlandse klimaatspijbelaars donderdag niet gaan betogen. My God! Eerst discussiëren ze drie weken over hun spijbelactie. Vervolgens doen ze het één keer, worden ze uitgenodigd bij één minister, en denken ze dat de buit binnen is – ‘We zijn gehoord.’ Ik heb hun aangeraden het nog wat langer vol te houden. Ik doe dit nu zes weken en ik ben er zeker van: we zijn er nog lang niet. 

Na school naar Namen vertrokken: samen met Adélaïde Charlier mag ik spreken voor het Waals Parlement. Adélaide zit ook bij Youth for Climate: we hadden haar zelf gecontacteerd, omdat we ook aan Franstalige kant actief willen zijn. Ik ken Wallonië niet zo goed, maar sinds ze vóór de Klimaatwet hebben gestemd, ben ik fan van de Walen. We mogen onze visie verduidelijken en vragen beantwoorden. Gelukkig hoefde dat niet in het Frans: ik begrijp het goed, maar praten is toch moeilijk. Ik heb ook maar drie uur Frans op school. Als ik mijn kennis wil bijschaven, kijk ik mijn favoriete series op Netflix met Franse ondertitels. Mijn guilty pleasure is Dynasty, maar ik kijk ook naar House of Cards, Grace and Frankie, Peaky Blinders... Je weet wel: mainstream shit. 

Na anderhalf uur vragen beantwoorden snel nog een hapje eten in Namen. Daarna naar huis: dringend tijd om aan mijn huiswerk en mails te beginnen. Ik lig pas om halfeen in bed. Zo gaat het tegenwoordig elke dag. En dan zeggen ze dat opgroeiende tieners veel slaap nodig hebben... 

DINSDAG 12 FEBRUARI: GEBUISD 

Ik heb vandaag toets natuurwetenschappen en inhaaltoets Nederlands. Natuurwetenschappen is goed, maar Nederlands is geen succes: ik haal een 14 op 30. Zo vreemd is dat misschien niet, als je bedenkt dat ik om middernacht nog dertig pagina’s moest lezen. 

Maar op zich boeit die buis me niet: ik heb voor Nederlands nog altijd een 7 op 10 op mijn rapport. Ik haal het wel op bij mijn volgende spreekopdracht. Dat ligt me beter. 

Na school heb ik nog twee interviews en twee fotoshoots – ééntje voor Frankrijk, ééntje voor Spanje. Ik krijg tegenwoordig aanvragen van overal: Italië, Duitsland, Nederland, Zweden, Denemarken, het Verenigd Koninkrijk. Alleen jammer dat ze allemaal dezelfde vragen stellen over onze movement. En die fotoshoots duren úren. Mijn voorstel aan alle fotografen: googel mijn naam en neem de eerste de beste foto die je vindt. 

WOENSDAG 13 FEBRUARI: STRAFSTUDIE 

Het is intussen vaste prik: elke woensdagmiddag heb ik, samen met de andere klimaatspijbelaars, tot drie uur strafstudie. Dat klinkt erger dan het is: we hebben het best gezellig. Onze school doet ook niet moeilijk, ze zijn erg enthousiast over onze actie. Als ik thuiskom, wacht iedereen van Youth for Climate me op. Samen gaan we naar Brussel. Door de staking is er geen trein en moet mama ons brengen. 

We zijn er uitgenodigd op het kabinet van Koen Van den Heuvel – de nieuwe Joke Schauvliege, zeg maar. Op zijn eerste werkdag had hij me een berichtje gestuurd: ‘Ik zou graag eens met jullie samenzitten.’ Qua eerste indruk kon dat tellen, en ook over ons gesprek heb ik een goed gevoel. Meer dan zijn voorganger lijkt hij de ernst van de situatie in te zien en ambitie te tonen. Nu, we zullen zien of die ambitie zich ook vertaalt in actie: over een maand hebben we opnieuw afgesproken. Dan nemen wij onze experten mee. 

Op woensdagavond checken we altijd of alles in orde is voor de mars van donderdag: is de muziekinstallatie er? Hebben we genoeg stewards? Hebben we bevestiging van de politie? Dan weten ze hoeveel agenten op brommers ze langs de route moeten zetten. Erg klimaatbewust is dat niet, brommers op een klimaatbetoging, maar ik heb er eens op gelet: de meeste van die dingen lijken me elektrisch. 

Een speech voorbereiden doe ik niet. Meestal zet ik donderdagochtend op de trein nog snel wat kernwoorden op papier. 

PS: Vanochtend een post gelezen van de Nederlandse Youth for Climate: ze waren toch niet zo tevreden over het gesprek met de minister. Ze gaan nog een keer marsen. Told you!

Anuna De Wever en Kyra Gantois. Beeld BELGA

DONDERDAG 14 FEBRUARI: VALENTIJNSDAG 

Ik krijg nog altijd berichten van jongeren: ‘Ik wil keigraag naar jullie mars komen, maar ik mag niet spijbelen van mijn ouders.’ Zo gek. Sinds wanneer moet je aan je ouders toestemming vragen om te spijbelen? Of ze vragen of we een mars op zondag kunnen doen, want dan mogen ze wél. 

Komaan, mannen! Wat gaan ze later aan hun kleinkinderen zeggen? ‘Ik heb geen actie gevoerd voor het klimaat want ik mocht niet van mama en papa.’ Soms moet je een beetje rebelleren. Be brave! 11.000 jongeren zijn vandaag wél brave en zakken af naar Brussel. De sfeer zat weer goed. De zon was van de partij, al kun je je afvragen of dat wel zo’n goeie zaak is, midden februari. Voor Valentijn hadden we iedereen opgeroepen liefdesboodschappen voor de planeet op hun spandoeken te schrijven. Er zaten een paar heel leuke tussen: ‘I have a date with my future.’ Wel, ik ook. 

PS: Volgende week komt Greta Thunberg naar onze mars! Ik ben superblij. Zes weken geleden had ik nooit gedacht dat ik mijn grote inspiratiebron zou ontmoeten.

VRIJDAG 15 FEBRUARI: QUALITYTIME 

Na schooltijd heb ik nog een interview met Hongkong, daarna is het tijd voor qualitytime met het gezin. Door alle drukte zie ik mijn ouders weinig. Normaal breng ik maandag en dinsdag door bij mama, woensdag en donderdag bij papa, en de weekends wisselen we af. Dit weekend ben ik bij papa en gaan we samen naar de cinema. Even de batterijen opladen voor week nummer zeven.

©Humo

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234