Dinsdag 22/06/2021

Antwerpse Follow The Soundfestival tilt de kamerjazz op hoog niveau

ANTWERPEN l Free Music is omgedoopt tot Follow The Sound en het jazzfestival heeft meteen nieuwe horizonten opgezocht. Het festival begon zaterdag op vertrouwde bodem in deSingel, maar verhuisde daags nadien naar Amuz, de tot concertzaal omgebouwde kerk hartje Antwerpen. Het was een prachtig decor voor kamerjazz met allure.

DOOR DIDIER WIJNANTS

De akoestiek van zo'n kerk heeft zeker haar beperkingen. Zo moet je er zeker geen traditionele jazzgroep met drummer zetten, dat overleven de oren niet. In Amuz hoor je dan ook meestal oude muziek of een strijkkwartet. Maar het werkt ook prima voor delicate geïmproviseerde muziek. Dat bleek zondagmiddag meteen toen Ken Vandermark (klarinetten), Ingebrigt Håker Flaten (bas) en Håvard Wiik (piano) er optraden. Het trio heet Free Fall (HHHH), naar het gelijknamige album van Jimmy Giffre uit 1961, en vindt inspiratie in Giuffres onthechte manier van spelen. Dat is opmerkelijk voor Vandermark, die bekendstaat als een powerplayer. In dit trio speelt hij uiterst voorzichtig, zachtjes maar toch zelfbewust voortbewegend in een wankele zelfgebouwde ruimte. De composities bestaan uit losse melodische lijnen die slechts aan elkaar lijken te hangen met onzichtbare touwtjes. Een ietwat mysterieus maar heel mooi evenwicht.

Even mysterieus maar bij momenten wat brutaler was het evenwicht tussen pianist Simon Nabatov en trombonist Nils Wogram (HHHH). Nabatov is een echte virtuoos en lijkt soms niets of niemand te ontzien in zijn vingervlugge vaart. Toch luistert hij nauwkeurig naar wat zijn collega's doen, precies dat maakt zijn spel zo plezierig om naar te luisteren. En de verstandhouding met de jonge Duitser Wogram is uitstekend, dat bleek al uit de cd Jazz Limbo.

Tussenin stond Intermission (HHH), een plagerige naam voor een kwartet met drie bassisten en een contrabassaxofoon. Leider en saxofonist Klaas Hekman had het soms moeilijk om dynamiek in zijn logge instrument te krijgen, maar de bassisten maakten een heerlijke rondedans, haalden het uiterste uit hun instrument en gaven elkaar voortdurend de stok door. Soms klonk de groep zelfs als een percussie-ensemble.

De keuze voor Amuz was dus een voltreffer, maar ook de zaterdagse concerten in deSingel stonden op een hoog niveau. Pianist Matthew Shipp (HHH) speelde meer dan een uur lang solo, een lange improvisatie die halfweg een ankerpunt vond in de melodie van 'Someday My Prince Will Come'. Shipp bleef daar net iets te lang bij mijmeren, alsof hij geen afstand meer kon nemen van de zoete romantiek. Het kwartet van Roy Campbell (HHHH) met Joe McPhee, William Parker en een verrassende Warren Smith wentelde zich nadien vrolijk in de mystieke sfeer van Albert Ayler.

Follow The Sound loopt nog tot 14/9 en verhuist nog naar MuHKA, MuHKA_media, King Kong en Scheld'Apen. Info: www.followthesound.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234