Zondag 31/05/2020

Anouk kan het nog

Anouk scoort in Vlaanderen geen megahits meer, maar ze blijft wél met voorsprong de populairste zangeres in de Benelux. Terwijl de met veel tromgeroffel aangekondigde terugkeer van D'Angelo zich tegelijkertijd in een nauwelijks voor de helft gevuld Vorst Nationaal voltrok, was het in het veel grotere Sportpaleis flink drummen voor een plekje.

"Ik heb een kutochtend achter de rug", zei Anouk toen ze gisteravond al na drie nummers haar set in het Sportpaleis stillegde omdat haar lichtman lag te slapen. "Ik ben snipverkouden, heel mijn lijf zit onder de netelroos, ik heb twéé koortslippen, én ik moet ongesteld worden. Bovendien heb ik deze middag tijdens het niezen voor het eerst in mijn broek geplast." Het optreden was nog geen kwartier bezig, en ze had alvast de prijs voor de beste bindtekst van het jaar te pakken.

Anouk treedt al bij al weinig op, maar als ze het doet kun je er gif op innemen dat het een bijzondere avond wordt. Dat zag je vooral aan de gedurfde manier waarmee de zangeres aan de set begon: helemaal in haar eentje zette ze a capella 'I Won't Play that Game' in. Klein, kwetsbaar, in het halfduister. Zo kreeg ze de enorme zaal stil en onstond er een soort intimiteit die je niet meteen met het Sportpaleis associeerde. Meteen een eerste kippenvelmoment.

Emotionele rollercoaster

Anouk mocht dan al wat ziekjes zijn, haar stem was nog steeds krachtig genoeg om een heel voetbalveld mee schoon te vegen. En als ze er zin in had kon ze - getuige een fors aangezet 'Everything' - nog steeds rocken.

Alleen kiest Anouk vandaag liever voor een subtieler geluid, waarin vooral blues en soul centraal staan. De zangeres heeft zoals bekend een turbulent privéleven, en dat weerspiegelde zich ook in de set, die zich als een emotionele rollercoaster van het ene uiterste naar het andere slingerde. Maar of ze nu het overspel van haar voormalige echtgenoot bezong in het groovy 'Down & Dirty', of de allesoverweldigende liefde beschreef in het pakkende 'Lost', keer op keer draaide ze haar ziel compleet binnenstebuiten.

Ook muzikaal ging het alle kanten uit. Van verstild chanson (het bloedstollende 'Birds') over glorieuze elektropop (het nieuwe 'Places to Go') tot dansbare ska-rock (het aan The Police herinnerende 'R U Kiddin' Me?'): Anouk had het allemaal in de keel zitten.

Mooie vormgeving ook, met een videowall die de hele breedte van het podium besloeg, en waarop in zwart-wit livebeelden werden vertoond. Verder had Anouk niet veel opsmuk nodig en liet ze vooral de muziek spreken. Ze maakte het het publiek ook niet altijd even gemakkelijk, met opvallend veel tragere nummers in de set. Maar geen nood, want zoals gezegd: die fenomenale soulstem reikte moeiteloos tot aan de achterste rijen.

En ook al liet ze heel wat hits achterwege, toch zaten er meer dan genoeg classics in de set om het publiek bij de les te houden. Het uit pure melancholie geboetseerde 'Michel' kreeg een geactualiseerde tekst mee, en was opnieuw goed voor een krop-in-de-keelmoment, en ook 'Jerusalem' diende zich aan als een stuk gospelrock dat door merg en been ging. 'Nobody's Wife' bleef ook achttien jaar na datum een uppercut van jewelste. Met 'Girl' werd de set op een hoogtepunt afgerond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234