Woensdag 01/12/2021

InterviewFamilieklap

Ann Wauters en zus Ilse: ‘Zij was de eerste aan wie ik zei dat ik op vrouwen val’

Ann (l.) en Ilse Wauters: ‘We bellen elkaar bijna dagelijks.’ Beeld Wouter Van Vooren
Ann (l.) en Ilse Wauters: ‘We bellen elkaar bijna dagelijks.’Beeld Wouter Van Vooren

De oudste werkt als psychologe en is ­moeder van drie. De jongste was tot voor kort profbasketbalster en speelde met ­de Belgian Cats op de afgelopen Olympische Spelen. Ook zij heeft drie kinderen. Ilse (44) en Ann Wauters (40), zussen. We laten ze elk om beurt aan het woord.

Ann

“Het zijn bewogen weken geweest. De Spelen waren veruit het grootste sportevenement dat ik al meemaakte, en ik heb toch wat indrukken moeten verwerken – van de uitgelatenheid die bij zo’n toernooi komt kijken tot teleurstelling. Ook die kwetsende opmerkingen van Sporza-commentator Eddy Demarez hebben me beziggehouden, al ben ik wel ontroerd door de verontwaardiging die zijn uitspraken hebben veroorzaakt. Dat toont toch aan dat zulke homofobe humor vandaag niet meer zomaar kan passeren. Tegelijk waren de Spelen het einde van mijn sportcarrière. Daar komen wel wat emoties bij kijken, al is er één groot voordeel: nu hoeven mijn zus en ik niet meer op het vliegtuig te springen als we elkaar willen zien.

“Ik kan me geen periode voor de geest halen waarin mijn zus en ik niet close zijn geweest. Ze was ook de eerste aan wie ik jaren geleden vertelde dat ik op vrouwen val. Haar reactie was ontzettend positief, en dat had ik echt nodig. In het basketbal waren er toen ook wel andere vrouwen die relaties met vrouwen hadden, maar daar werd toch wat geheimzinnig over gedaan. Mijn ouders hadden iets meer tijd nodig om aan het idee te wennen. Ik denk dat vooral mama vreesde voor wat de mensen zouden zeggen. Maar toen ze zagen dat ik gelukkig was, zijn ze snel bijgedraaid.

“Voor onze ouders, allebei maatschappelijk werkers, waren onze studies heel belangrijk. Zij groeiden net na de oorlog op en waren de eersten in hun gezin die konden gaan studeren – dat wilden ze doorgeven aan ons. Als ik wilde basketten, moest ik dus goed presteren op school. Dat lukte ook, tot Amerikaanse universiteiten me in het zesde middelbaar begonnen te vragen om daar te gaan spelen. Uiteindelijk is dat anders gelopen en ben ik in Noord-Frankrijk beland, waar ik een contract tekende. In die tijd hadden mijn zus en ik altijd torenhoge telefoonrekeningen. (lacht) Wij belden elkaar bijna dagelijks, dat doen we nog steeds.

“Als kinderen konden wij wel stevig discussiëren. Ik wilde altijd buiten spelen, terwijl Ilse soms ook op haar kamer wou zitten of iets met haar vriendinnen doen. Zij was verbaal ook sterker dan ik en lokte me soms uit mijn kot. Maar onze ruzies duurden nooit lang. En door haar heb ik noodgedwongen geleerd om mondiger te zijn. (lacht)

“Mijn zus en ik hadden van jongs af aan een uitgesproken kinderwens. Ilse is veel vroeger aan kinderen begonnen, en dat heeft onze band alleen maar verstevigd. Lot, mijn partner, en ik vonden het altijd geweldig om heel betrokken te zijn met de kinderen van mijn zus. We vonden het belangrijk om in de rol van tante een band met haar ­kinderen op te bouwen.

“Later kregen Lot en ik onze eigen kinderen en in die periode heeft mijn zus ons enorm geholpen. In het begin overvalt het ouderschap je toch wat. We hadden ook plots twéé kinderen, mijn vrouw en ik zijn met drie weken tussentijd bevallen. Dat was heel heftig, maar elke vrijdagochtend kwam mijn zus langs om de zorgtaak even van ons over te nemen. Ik ben nog steeds heel dankbaar dat we zo op elkaar konden rekenen.”

Ilse Wauters: ‘Die uitspraken van Eddy Demarez... Ik was zo teleurgesteld.’ Beeld Wouter Van Vooren
Ilse Wauters: ‘Die uitspraken van Eddy Demarez... Ik was zo teleurgesteld.’Beeld Wouter Van Vooren

Ilse

“De carrière van Ann heb ik altijd op de voet gevolgd, maar de Spelen, dat was natuurlijk nog veel intenser. Ik was met mijn gezin op vakantie, waardoor we alles via een kwakkelende internetverbinding moesten volgen. We hebben daar de stress van ons leven gehad, we vreesden dat de verbinding het net zou begeven als de Belgen moesten spelen. (lacht)

“Bij terugkomst zijn we mijn zus gaan opwachten op Zaventem. Alle spelers waren blij om weer thuis te zijn, maar je voelde toch ook de sluimerende ontgoocheling. En dan kwam er dezelfde avond nog die opmerking van Eddy Demarez bij... Ik was zo teleurgesteld. Het is misschien naïef, maar ik had niet verwacht dat er vandaag nog zo’n spel gemaakt zou worden van iemands geaardheid of uiterlijk. Heel kwetsend allemaal.

“Dat basket iets was waarvan je een carrière kon maken, heeft ook mij lang verbaasd. Ons Ann was altijd een goede student hoor, ze deed Latijn-Wetenschappen zonder enig probleem, maar toen ze achttien was vertrok ze naar Frankrijk. Toen begon het ons toch stilaan te dagen dat het haar menens was met die sport, en dat ze er bovendien ontzettend goed in was.

“Toen Ann in Frankrijk zat, werd mijn dochtertje Kato geboren, en hebben we even iets minder contact gehad. Ik weet nog dat ik het gevoel kreeg dat er iets mis was met Ann. Wat later bezocht ik haar en heb ik haar ernaar gevraagd. Eerst wuifde ze dat weg, tot ze zei: ‘Ik ben verliefd op iemand, maar het is moeilijk.’ Ik hield mijn hart al vast, dacht dat ze samen was met iemand die nog een relatie had of zo, en ineens viel mijn frank: ‘O, het is een vróúw! Als het dat maar is.’ Voor mij was dat helemaal geen kwestie.”

GEKKE GEWOONTES
Ilse over Ann:
“Als Ann lange tijd is weg­geweest, steekt ze altijd meteen een was in en kust ze de vloer van haar huis.”
Ann over Ilse: “In haar badkamer hangt een ­schema om te bepalen wanneer de hand­doeken aan vervanging toe zijn.”

“Tijdens Anns beginjaren als professionele basketbalspeelster was ik altijd zo verbaasd door hoe heftig ze op dat veld stond. Ze kon zich soms echt verliezen in discussies met de arbiter, terwijl ze in het gewone leven heel rustig en begripvol is. Maar sinds ze mama geworden is, merk ik dat ze geleerd heeft om geen energie te steken in dingen waarover je geen controle hebt. Niet dat ze haar gedrevenheid verloren heeft: ik heb me er altijd over verbaasd waar ze die energie op het veld toch blijft halen.

“Basketbal heeft veel betekend in het leven van mijn zus, en heeft ook ons leven mee gevormd. Het was heel leuk om Ann achterna te reizen als ze in het buitenland speelde. De helft van de wereld hebben we gezien dankzij mijn zus.

“Mijn zoon is vanmorgen zelf naar Amerika vertrokken om te gaan basketten en treedt dus een beetje in haar voetsporen. Dat onze eigen kinderen zo willen uitvliegen, is onze eigen fout: we hebben het hen zelf aangeleerd.” (lacht)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234