Donderdag 26/05/2022

Animatie? Lang geen windeieren

Een getekende verfilming van het leven van Anne Frank en de Ketnet-serie Later als ik groot ben: Walking The Dog is het bewijs dat animatie in de lift zit. In vijftien jaar wist de Belgische studio uit te groeien van 'loodgieter van de animatie' tot volwaardig producent.

Producer Eric Goossens heeft nooit animatie gestudeerd, maar rolde begin jaren negentig in computer-generated imagery of CGI bij het filmbedrijf Little Big One. Daar werd onder meer Devil's Mine gemaakt, de eerste computergeanimeerde pretparksimulator. Later stapte hij in Trix, om uiteindelijk in 1999 met Anton Roebben de animatiestudio Walking The Dog op te richten. Hun expliciete ambitie: artistiekere projecten binnenhalen. En dat is gelukt.

Goossens: "Wij hebben het geluk gehad om meteen na onze start op Les triplettes de Bellevillete kunnen werken, de film die in 2004 twee Oscarnominaties kreeg. We hebben die niet verzilverd. De Amerikanen waren zo vriendelijk om het talent te erkennen, maar uiteindelijk laten ze altijd een eigen film in de categorie Animatie winnen. Toch heeft Les triplettes ons geen windeieren gelegd. Het heeft ons op het juiste moment doen settelen in Europa. We hebben laten zien dat die kleine Belgen wel wat kunnen."

In de beginjaren werkte Walking The Dog vooral als servicestudio. "Ik noemde ons de loodgieters van de animatie", zegt Goossens. "In het verleden zijn we vaak op het laatste moment in een productie betrokken, omdat er eerder in het proces iets was misgelopen. Bij The Congress vanWaltz with Bashir-regisseur Ari Folman is het onlangs ook zo gegaan. Die man stond hier te vloeken. 'Waarom heb ik jullie niet eerder ontmoet?' Uiteindelijk hebben we een groot deel van de film voor onze rekening genomen en vertelt Folman nu overal dat wij zijn film gered hebben. Voor zijn volgende project zijn we alvast gevraagd als hoofdstudio. Dat wordt een animatiefilm over Anne Frank, waarvoor Folman net de toestemming heeft gegeven."

Studio 100

Sinds vijf jaar probeert Walking The Dog vooral te fungeren als coproducent. Zo was er Un monstre à Paris en Jack and the Cuckoo-Clock Heart, die zelfs integraal in de Brusselse studio werd gemaakt.

Het motto van Walking The Dog is: meer investeren in hardware en minder in loonkosten. "Want hoe trager de machine, hoe hoger de kost. Zo kochten we net zestig nieuwe HP Z620 Workstations. De oudere machines zijn doorgeschoven naar taken die dat minder nodig hebben."

Een doorsnee animator is tussen de 24 en 35 jaar oud. "Het merendeel zijn Belgen, al worden die tijdens grote producties vaak aangevuld met internationaal bloed. Tegenwoordig rekruteren we ook nieuwe talenten op de C-Mine in Genk, waar we een tweede studio hebben geopend vlak bij de animatieopleiding van MAD. Ik vraag onze nieuwe freelancers altijd of de job hen interesseert. Anders blijft het niet duren, het is zwaar werk. Al helpt het dat we proberen om uitsluitend boeiende, artistieke projecten binnen te halen. Mochten we hier Maya de Bij maken, zou het snel gedaan zijn. Dat is puur bandwerk, met alle respect voor het werk van Studio 100."

Big business

In België zijn er nog twee grote studio's actief, nWave en Grid, met elk een andere focus. "We beschouwen elkaar als collega's. Al blijft het een moeilijkheid dat we onze talenten vaak moeten vrijgeven, eens een productie is afgelopen. Niet zelden vertrekken er ook naar internationale producties. Na Un monstre à Paris is een grote bende aan Happy Feet 2 gaan werken."

Meespelen met de Pixars, Disney's en Dreamworksen van deze wereld blijft sowieso een moeilijk zaak in Europa. "Volgens mij heeft de Europese animatiesector nog veel te leren", vindt Goossens. "De finesse van scenario en entertainen in het bijzonder, kan zeker en vast bijgestuurd worden. Tegelijk worden we goed in de gaten gehouden door de majors. De Amerikanen kopen steeds vaker studio's in Europa op, om ze dan exclusief voor hen te laten werken. Want animatie is weer big business."

Op dit moment werken Goossens en zijn team aan twee kortfilms, de Ketnet-serie Later als ik groot ben en de tv-film Little Houdini, over een jonge goochelaar in New York. Daarnaast staan enkele grote producties in de steigers, zoals de Anne Frank-film en de Belgisch-Duits-Luxemburgse coproductie Richard The Stork, over een mus die opgroeit in een ooievaarsfamilie. En de studio bereidt de hybride film Another Day Of Life voor, naar een boek van de Poolse schrijver Kapuściński.

Goossens zit dus niet te wachten op zo'n aanbod uit Hollywood. "We zijn al benaderd. En als het een interessant bod is, zal ik niet nee zeggen. Dit jaar zijn we door animatieplatform Cartoon Movie nog verkozen tot beste producent van het jaar. Dat valt op. Misschien moet ik toch maar eens een agent aantrekken."

Beeld in 1-2-3D

1. In de airgekoelde renderfarm draaien HP ProLiant Blade Servers de klok rond. Peter Goossens: 'Hier worden de beelden gerenderd of

samengezet, een tijdrovend proces. Op piekmomenten verbruiken we 4.000 euro per maand aan stroom, anders zo'n 2.000 euro. De airco is hier ooit uitgevallen. Toen hebben we iedereen naar huis moeten sturen.'

2. Hoewel Walking The Dog ook 2D-animatie doet, gebeurt alles digitaal. 'De handgetekende animatie, maar ook matte painting of achtergronden, doen we met Syntechtabletten. Het toestel kan in alle richtingen draaien, alsof men gewoon op papier werkt. Hier worden achtergronden voor Little Houdini gemaakt, geïnspireerd op de schilderstijl van Edward Hopper.'

3. Tijdens de 3D-layouting worden de personages al ruw geanimeerd. Goossens: 'De basis is hier al aanwezig, de rest wordt later aangepast. Dit is bijvoorbeeld Pieper, een figuurtje uit de nieuwe Ketnet-serie Later als ik groot ben, waarin 26 jobs worden belicht.'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234