Maandag 25/05/2020

Ang Lee

Lee weigert zich in een hokje te laten duwen, simpelweg omdat er zoveel onderwerpen en genres zijn die hij veel te leuk vindt om te laten liggen

Taiwanees-Amerikaanse regisseur temt nu ook Gouden Leeuw

Cineast Ang Lee won het voorbije weekend in Venetië de Gouden Leeuw voor zijn Brokeback Mountain. De regisseur, die zowel de Chinese als de Amerikaanse cultuur in zich meedraagt, waagde zich in zijn films al aan de meest uiteenlopende onderwerpen. Cowboys en samoerai, verfijnde Britse juffrouwen en vechtende Amerikanen, ze passeerden al allemaal de revue bij Ang Lee.

Brussel

Eigen berichtgeving

Sofie Vanden Bossche

Je kunt je Ang Lee (51) moeilijk een etiket opkleven. De Chinees-Amerikaanse regisseur maakte de voorbije dertien jaar films die niet onder een noemer te vatten zijn. Dat hij in twee culturen opgroeide, zal daar wel voor iets tussen zitten. Hij werd in 1954 geboren in Taiwan, waar hij ook zijn jeugd doorbracht. In 1975 studeerde hij af aan het National Taiwan College of Arts en daarna zou hij verder studeren in de Verenigde Staten. Aan de universiteit van Illinois volgde hij theaterregie en aan die van New York filmproductie. Ondertussen was het al 1985, maar het zou nog zeven jaar duren eer hij zelf een film uitbracht.

Voor Lee is films maken een uitdaging. Hij vindt het fijn en is blij dat ze hem daar nog voor betalen ook. Volgens de regisseur is een film pas geslaagd als die gevoelens en gedachten bij de kijkers opwekt en in hun achterhoofd blijft hangen als ze naar huis gaan. Ang Lee behandelt in zijn films de meest uiteenlopende onderwerpen om dat effect te bereiken. Hij weigert zich in een hokje te laten duwen, simpelweg omdat er zoveel onderwerpen en genres zijn die hij veel te leuk vindt om te laten liggen.

De films waarmee hij zijn carrière begon, droegen onmiskenbaar het stempel van de Taiwanese gemeenschap waarin hij was opgegroeid. "Ik was al 23 toen ik Taiwan verliet", vertelde hij vorige week in The New York Times. "Mijn roots hadden mijn wereldbeeld al bepaald." In zijn drie eerste films, Pushing Hands (1992), The Wedding Banquet (1993) en Eat Drink Man Woman (1994) focuste Lee op de generatieconflicten die hij in de Taiwanese maatschappij bespeurde. In The Wedding Banquet bijvoorbeeld was dat de wens van ouders om hun zoon die in de VS woont te zien trouwen. Zij weten echter niet dat zoonlief in de stad samenwoont met een man. Om zijn ouders een plezier te doen trouwt hij toch met een kunstenares, die trouwens zo aan een Amerikaans visum raakt. Lee was de eerste in de Aziatische film die homoseksualiteit durfde te behandelen, een thema dat trouwens ook terugkomt in Brokeback Mountain, waarmee hij net de Gouden Leeuw heeft gewonnen.

Na die eerste films zou Lee het over een andere boeg gooien. Of over andere boegen. Het leven in de voorsteden van New England in de jaren zeventig (The Ice Storm, 1997), de Amerikaanse burgeroorlog (Ride with the Devil, 1999), een verfilming van Jane Austens Sense and Sensibility (1995), van The Hulk (2003) of van het werk van Wang Du-Lu (Crouching Tiger, Hidden Dragon, 2000), er is geen enkel onderwerp dat Lee niet lijkt te interesseren.

Het onderwerp van Brokeback Mountain is al even verrassend. De film gaat over twee cowboys die elkaar in de jaren zestig leren kennen en hopeloos verliefd worden. Hun liefde zal voor altijd standhouden, ook al hebben ze een paar jaar later elk een vrouw en kinderen. Het scenario, dat gebaseerd is op een boek van Annie Proulx, kwam al veel regisseurs onder ogen. Lee durfde het ook aan om er een film van te maken. Hij voelde zich dan ook al langer niet te beroerd om het liefdesverhaal van twee homo's te brengen, ook al zijn die in dit geval Amerikaanse iconen: cowboys. "Toen ik het verhaal voor de eerste keer las, greep het me enorm aan", zegt Lee, nog in The New York Times. "Het is een prachtig Amerikaans liefdesverhaal dat op een manier wordt verteld zoals het nog nooit is verteld. Ik kreeg tranen in de ogen op het einde van het verhaal." Meer moest dat niet zijn voor de regisseur.

De originele films van Lee vallen in de smaak bij een publiek aan beide kanten van de Stille Oceaan, al is dat niet steeds overal even groot. The Wedding Banquet bijvoorbeeld was een groter succes in de VS dan in Taiwan, bij Eat Drink Man Woman was het net omgekeerd. Beide landen interpreteren de humor en het drama in de films immers anders. Wanneer de Amerikanen dubbel liggen van het lachen, voelen de Taiwanezen zich ongemakkelijk. Lee ondervond ook dat het heel wat anders is om een film te maken in de VS dan in Taiwan. Films maken in de VS staat gelijk aan veel geld, veel promo, efficiënt werken, teamwork, in Taiwan betekent het de touwtjes stevig in handen houden en hopen dat alles goed komt. Beide werkwijzen hebben volgens Lee voordelen. In de VS mag je ervan uitgaan dat alles min of meer gesmeerd loopt, maar in Taiwan kan het altijd net de andere kant uitgaan, waardoor het geheel minder voorspelbaar wordt. Ook op de set is er verschil tussen Amerikanen en Chinezen. Lees Chinese acteurs doen wat de regisseur hen vraagt zonder vragen te stellen, in Amerika moet Lee zijn acteurs telkens weer overtuigen van zijn visie.

Eigenlijk is het niet echt een verrassing dat Ang Lee dit jaar de Gouden Leeuw won. De manier waarop hij zijn brede interesse op het witte doek verhaalde, leverde Ang Lee immers al heel wat prijzen op. Zijn eerste films kregen prijzen in zijn geboorteland, maar vanaf The Wedding Banquet viel ook het Westen als een blok voor zijn films. De Gouden Leeuw mag op de schoorsteen naast de Oscars, Gouden Beertjes, en vele andere prijzen en nominaties.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234