Donderdag 14/11/2019

Andrea Branzi schenkt Gent een vaas van negen meter

Andrea Branzi, eminence grise van het Italiaanse design, kwam dit weekend aan conservator Lieven Daenens van het Museum voor Sierkunst de blauwdruk overhandigen van de gigantische vaas die hij ter ere van het nieuwe millennium op de binnenkoer van het museum wil neerplanten. De vaas, die met haar negen meter zo hoog reikt als de dakrand van het historische pand, was oorspronkelijk in keramisch materiaal gepland, maar zal om budgettaire reden uitgevoerd worden in staal, dat bij wijze van sponsoring ter beschikking wordt gesteld door Sidmar. Het metaal zal vervolgens met een coating in seladon worden afgewerkt, de typisch groenige kleur die traditioneel ook bij Japans en Koreaans porselein wordt gehanteerd.

Voorlopig is nog niet helemaal duidelijk wie de eigenlijke productie en de plaatsing zal financieren. Maar architect Eddy François van galerie Argentaurum, die aan de basis van het initiatief lag, is er vrij gerust op dat de vaas nog voor de aanvang van het nieuwe millennium op de binnenkoer zal komen te staan. In 2001 zal ze weer een tijdje moeten verdwijnen, omdat dan de tweede fase van de renovatie- en uitbreidingswerken van het museum wordt aangevat. Onder leiding van architect Willy Verstraete, die aanvankelijk de binnenkoer met glas overkoepelen wou, maar dat idee in het Vlaams Parlement realiseerde toen hij stuitte op oppositie van monumentenzorg, zal dan onder meer een auditorium onder de koer worden uitgegraven, met een capaciteit van tweehonderd zitplaatsen. En ter hoogte van de Trapstraat komt nog 2000 m2 extra, met een cafetaria, een bibliotheek, en een inkomhal. In 2003 zouden de werken (goed voor een totaalbudget van 250 miljoen) worden afgerond, en zou ook de vaas definitief haar bestemming in het midden van de binnentuin krijgen, waarin op grondniveau ook glaspanelen zitten verwerkt die voor een directe dagverlichting binnen het ondergrondse auditorium zorgen.

Branzi en François hadden een tijd terug overigens ook aan de stad Knokke een voorstel bezorgd, waarbij zes varianten van de vaas op het kale en winderige Van Bunnenplein zouden worden neergepoot. Drie van die vazen zouden samen een fontein vormen, terwijl men een andere zou kunnen beklimmen om naar muziek te luisteren. En in nog een andere - vijf meter hoog - zou een al even reusachtig bloemenboeket worden gekweekt.`

Branzi bedoelde zijn vazen, die zich qua vorm in niets van een doordeweeks oosters vaasje onderscheiden, onder meer als een wat boeddhistisch gekleurde tegenpool voor de spitstechnologische hoogstandjes die zowat overal ter wereld het nieuwe millennium moeten celebreren. "Want ondanks het feit dat het ook vandaag nog amper enig nut heeft, is een vaas het enige voorwerp dat van bij de prehistorie in alle culturen bleef terugkeren, in tegenstelling tot een huis bijvoorbeeld, waarvan bij de nomaden geen sprake is geweest. Het lijkt mij een teken voor het feit dat zelfs in tijden waarin het utilitaire alles overheerst, zo'n vaas als een soort van uitlaatklep blijft fungeren, iets waarin men zijn verlangen naar een méér kon projecteren, alles wat ongrijpbaar blijft, mysterieus, en hermetisch."

"En door zo'n vaas tot gigantische proporties op te blazen heb ik willen aangeven wat werkelijk belangrijk is: die mandala, waar men rustig mediteren kan, te midden van een weldadige leegte." In Knokke, waar vooral met de G van Glamour wordt gemediteerd, heeft men vooralsnog niet op het voorstel gereageerd.

Max Borka

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234