Donderdag 26/11/2020

Anderlecht rolt vechtend over straat

Zowat zeventig minuten was Anderlecht alweer dramatisch in Kortrijk. Daarna maakte het een vuist, meer met powerplay dan met goed voetbal. Maar in plaats van die sportieve discussie te voeren, voert de hele club een oorlog met de boze supporters en de media.

ls iedereen zo blijft voortdoen, vallen er straks doden en dat kan niet de bedoeling zijn. De fans krijgen het op de heupen, de trainer voert altijd en overal zijn kleine oorlog met de media en de arme voorzitter, die kan op zijn 75ste niet meer rustig naar een wedstrijd van Anderlecht of hij krijgt het aan de stok met zijn eigen supporters.

RSC Anderlecht, zaterdagavond in Kortrijk, van hoog tot laag, stond bol van de spanning en de nervositeit.

Ze waren in groten getale naar Kortrijk afgezakt, de high society van Anderlecht. Meneer en mevrouw Vanden Stock, manager Herman Van Holsbeeck, operationeel directeur Jo Van Biesbroeck, aandeelhouder Pol Goossens, beheerder Emile Servranckx en nog iemand die ooit eens bij een thuiswedstrijd ondergetekende in de vipruimte opmerkte en snel een telefoontje deed naar 'beneden' om zijn collega's daarvan op de hoogte te brengen - de naam van de spion ontsnapt ons nu. Dan was er verder Mister Michel en één rij lager nog wat soldaten en sympathisanten die als dollemannen rechtveerden in Kortrijk en beide doelpunten vierden met een verbeten, agressieve grimas en een ijzeren vuist.

Alle gezichten stonden strak, elke vezel in hun lichaam opgespannen als kabels. War zone.

Zomerhits

Het deed de sfeer geen goed toen al na tien minuten het meegereisde legioen zijn eerste zomerhit oplegde: 'Wij willen voetbal zien', nu toch al geruime tijd op 1 in de hitparade in Brussel.

Toen Anderlecht 0-1 voorkwam - een prima omschakelingsmoment opgezet en afgerond door Hamdi Harbaoui - ging een deel van de fans zowaar 'Weiler buiten' zingen. Op het gezicht van Van Holsbeeck viel niets af te lezen, pokerface, maar voorzitter Roger Vanden Stock wist niet wat hij hoorde. Zijn protegé die zo werd afgevallen? Vanden Stock vloekte en slingerde een verwijt richting overzijde van het veld. Na de wedstrijd, op weg naar de wagen, zou hij ook nog eens in een woordenwisseling terechtkomen met een paar fans.

Rechts van de eretribune, één vak hoger, zagen de journalisten al die tijd het rumoer onder de delegatie, waar Van Holsbeeck een kalmerende hand legde op de knie van zijn voorzitter.

Ongetwijfeld zal die pers alweer de grote boosdoener zijn, vermits zij - zo valt te horen in de buik van de club - Anderlecht kapot wil. Wie op de zwarte lijst komt, zal gestraft en "geïsoleerd worden", wordt aangekondigd. "Preud'homme kreeg nooit kritiek" en "Vanhaezebrouck is de god van de journalisten". Calimero is een ketje, dezer dagen.

Weiler moet op het matje komen

Tweede helft in Kortrijk, en ineens ging het van 0-1 naar 2-1. De supporters werden langzaam agressief achter de omheining, hun dj legde de plaatjes nog eens op die niet eens verstomden toen eerst Henry Onyekuru gelijkmaakte (2-2) en in de slotminuut een penalty had kunnen krijgen. Collega-journalisten en analisten raakten het na afloop alvast niet eens of ref Alexandre Boucaut het goed had gezien om Onyekuru in de plaats geel te geven voor een schwalbe.

Onmiddellijk na het eindsignaal liep een delegatie van Anderlecht mee met Boucaut naar binnen. Teammanager Van Handenhoven en assistent-trainer Sesa deden hun zegje bij de ref, waarna de camera's even later een opmerkelijk tafereel draaiden: Vanden Stock, Van Holsbeeck en Van Handenhoven waren in een lokaaltje in de catacomben van het Guldensporenstadion in gesprek met een heftig gesticulerende René Weiler.

Diezelfde Van Holsbeeck, Vanden Stock en persattaché David Steegen hoorden even later van achter een reclamebord mee met de tv-interviews van hun coach. Terwijl in de verte, vanuit het vak van de supporters, 'Weiler buiten' klonk. Een farce.

De persattaché, dezer dagen druk op zoek naar de mollen in de kleedkamer, heeft "wat er nu gebeurt" in zijn carrière "nooit eerder meegemaakt".

Vreemde tactische keuzes

En wat is de droefenis van dit slechte theaterstuk, genaamd RSC Anderlecht? Het gaat allang niet meer over voetbal. Niemand die zich zaterdagavond afvroeg waarom Anderlecht nu ineens in een 4-4-2-opstelling stond.

Waarom Harbaoui plots hoger in de pikorde komt dan Onyekuru.

Waarom Onyekuru - hij scoorde bijna 40 procent van de competitiegoals van Anderlecht - nog altijd geen titularis is.

Waarom de eerste zeventig minuten in Kortrijk alweer zo bedroevend waren.

Waarom bij een 2-1-achterstand Sven Kums niet eens mocht opwarmen.

Waarom Anderlecht geen tempo kan maken met de bal.

Waarom Olivier Deschacht nu al een week de beste is bij Anderlecht.

Waarom Matz Sels dan toch de voorkeur krijgt op doelman Frank Boeckx.

Waarom het doelsaldo van Anderlecht na zeven speeldagen -1 is. Een hallucinant cijfer.

Over voetbal wordt niet meer gepraat bij de landskampioen. Dat vindt Weiler ook niet nodig: "Waarom wordt alleen van Anderlecht goed voetbal gevraagd?", beet hij van zich af in Kortrijk.

RSC Anderlecht, de grootste club van het land, is een straatgevecht geworden. Media, fans, trainer, persattaché, zelfs de voorzitter doet nu al mee. Du jamais vu.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234