Zaterdag 28/03/2020

Anderlecht peuzelt Club op

Anderlecht rolde het arme Club Brugge op met een voorstelling van voetbal à la hollandaise: balbezit dat leidt naar kansen en een goals. Zes verschillende doelpuntenmakers: het ultieme bewijs van een collectief sprankelende prestatie. Club Brugge weet niet meer van welk hout pijlen maken.

Twintig minuten danste Anderlecht geduldig rond zijn tegenstander zoals Ali destijds rond zijn slachtoffers. Maar dan. Een rechtse. Een linkse. Onderaan de kin. Finaal de uppercut, toegediend door Dennis Praet, achttien jaar en achttienkaraats, Paul Van Himst in het klein. 6-1. Club Brugge zieltogend in de touwen.

Vorige week gingen er nog stemmen op dat Jordi Figueras Georges Leekens saboteerde. Niet dus. Hij is gewoon zo slecht. Gisteren was hij alweer verantwoordelijk voor twee doelpunten. Voorts lieten Jörgensen en Odjidja ieder op hun beurt Kljestan lopen, goed voor evenveel goals, en maakte Almebäck een lompe strafschopfout op Jovanovic. En Dieu lobde enig mooi over Jorgacevic. Sommige mensen vroegen zich af of het bewust was. Heiligschennis! Aan God twijfelt men niet.

Frisse spitsen

Club Brugge had nochtans de borst natgemaakt, na het verdienstelijke gelijkspel tegen Newcastle. Onderdeel van het plan was om Bacca op de bank te houden - "Ik wil elke wedstrijd frisse spitsen", legde Philippe Clement uit - en om Blondel net voor de defensie te posteren. De Brugse bedoelingen waren duidelijk: de linies kort bij elkaar houden en speculeren op de counter. Bij de rust stond het evenwel al 3-0.

"De trainer is er nu uit, misschien ligt het probleem veeleer bij de spelers", vertelde Mémé Tchité na afloop voor de camera's van BeTV.

Maar genoeg over de verliezers. Alle eer is voor Anderlecht na hun beste wedstrijd onder John van den Brom. Na de 5-0 zege van paars-wit tegen AA Gent was de pers slechts matig enthousiast en dat waren ze in het Astridpark niet vergeten.

Het Anderlecht van toen en gisterenmiddag was dag en nacht verschil. De saaie dominantie is spectaculaire overrompeling geworden. Was Anderlecht onder Ariël Jacobs een ploeg die soms adembenemend en flitsend omschakelde, dan heeft Van den Brom een voetbal gedistilleerd naar de stijl van het huis: opbouw van achteruit, hoge vleugelverdedigers die het elftal pushen, twee aanspeelpunten op het middenveld - Praet en Biglia - die op ieder moment de voetballende oplossing zoeken en drie spitsen die elk register kunnen opentrekken: snelheid (Bruno), intelligentie (Jovanovic) en magie (Mbokani).

Het positiespel is verzorgd, Nuytinck en Kouyaté verdedigen vooruit, Biglia kan hoger spelen en zo kunnen we nog eventjes doorgaan. Naar Belgische normen mag je niet veel meer verwachten dan de complete prestatie van gisterenmiddag.

Soms wordt het een beetje melig, de wijze waarop Herman Van Holsbeeck zijn trainer John van den Brom bejubelt en in bescherming neemt. Maar we kunnen er ons iets bij voorstellen: zowel na de nederlaag op Standard als die thuis tegen Malaga hoorde je achteraf op de eerste verdieping aardig wat kritiek op de coaching van Van den Brom, ook van hoge mensen in het bestuur. Van den Brom was onbekend en dat maakt altijd een stukje onbemind. Onterecht: de Nederlander kan geen domoor zijn, als je ziet wat hij bereikt met een selectie die niet eens overloopt van talent en persoonlijkheid. Het traditionele overwinningswijntje is hem van harte gegund.

Jongeheer Praet

Nog één woord over de jongeheer Praet. Wij vonden hem de beste man op het veld. Achttien jaar en zo weinig verkeerde keuzes maken aan de bal, dat is kwaliteit. Niet vergeten, Praet staat hoger dan Biglia, waar de ruimtes kleiner zijn en de tijd korter. Maar het kopje gaat van links naar rechts, als een periscoop van een oorlogsonderzeeër, de voetjes schuiven uit en daar was de uppercut.

Nog even terug naar de verliezers. Met deze nederlaag zetten ze een record neer. Club Brugge dat vijf competitiewedstrijden op rij verliest: het is nooit eerder gebeurd in de 53 opeenvolgende seizoenen dat blauw-zwart sinds 1959 onafgebroken in eerste klasse voetbalt. Zelfs in het vermaledijde seizoen 1981-82, toen Club zich pas op de slotdag van het behoud kon verzekeren, zat er nooit zo'n lange zwarte reeks tussen.

Een 6-1 zege van Anderlecht in het Constant Vanden Stockstadion tegen de rivaal uit Brugge is dan weer geen unicum. Die uitslag kwam twee keer eerder op het scorebord. Voor het laatste was dat het geval in 1983. Paul Van Himst was trainer bij paars-wit, Georg Kessler bij blauw-zwart en zowel Frank Arnesen als Frankie Vercauteren scoorden tweemaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234