Woensdag 16/10/2019

Interview

Anderlecht-icoon Michel Verschueren over zoon Michael: “Koningskind? Hij heeft moeten werken als een paard”

Mister Michel aan zijn bureau in Anderlecht, waar hij jarenlang manager was. “De kritiek kan keihard zijn.” Beeld Photo News

“Zie ik er goed uit? Zo voel ik mij ook, godverdoeme!” Michel Verschueren, 87 en vorig jaar nog aangevallen door darmkanker, oogt fitter dan hij in jaren heeft gedaan. Hij is trots ook, want zijn zoon Michael is nu officieel sportief directeur van Anderlecht.

Het is wel grappig. "Met Michael Verschueren keert het Anderlecht-DNA terug", kon je overal lezen. Maar ooit moest het zoontje van Mister Michel helemaal niks van paars-wit weten.

Vader vertelt: "In 1980 vroeg Constant Vanden Stock me terug bij Anderlecht. Ik was hier zes jaar physical coach geweest (van 1963 tot 1969, SVB) maar dan was ik naar Daring Brussel verhuisd, waar ik manager was geworden. En toen wilde mijnheer Constant me als manager naar Anderlecht halen. Het contract ging ik bij hem thuis ondertekenen en ik heb Michael toen meegenomen. 'Uw vader komt naar Anderlecht', zei mijnheer Constant tegen de kleine. En Michael antwoordde: "Maar ik kom niet mee. Ik blijf bij Molenbeek." Michael speelde toen bij de Boskamp Boys, in de jeugd van RWDM. Hij wilde zijn club trouw blijven."

Kon hij goed voetballen?

Michel Verschueren: "Ja, maar ik wilde niet dat hij profvoetballer zou worden. Ik kende de kwetsbaarheid van de sportwereld te goed. Je bent rap groot, maar je bent even rap weer klein. Ik heb hem altijd gezegd dat zijn studies het belangrijkste waren. Toen hij naar de universiteit ging, is hij ook met voetballen gestopt.

"'Pappie,' zei hij, 'ik ga later niet voor een baas werken, ik word mijn eigen baas.' En dat is hem gelukt. Drie verschillende bedrijven heeft hij nu, en daarvoor heeft hij moeten werken als een paard. Wie mijn zoon afschildert als een koningskind, weet niet wat hij zegt."

U bent nooit uw eigen baas geweest, altijd werknemer.

"Mijn vrouw heeft me dat een paar keer gezegd: 'Je had beter zoals Michael zelf een bedrijf gestart, je hebt er de capaciteiten voor.' Ik denk dat ze gelijk heeft, maar ik heb geen spijt. Ik ben wel blij dat mijn zoon het anders aanpakt."

Hij klinkt ook zachter dan u, voorzichtig.

"Hij is nog niet gewoon om met de pers om te gaan. Hij heeft dat altijd gemeden en zal dat moeten leren. En het zal niet altijd makkelijk zijn. Het leven in de schijnwerpers is niet altijd plezant en de kritiek kan keihard zijn."

Michael is geen fils à papa, zegt u. Maar dat hij in 2008 aandeelhouder werd van Anderlecht heeft hij wel aan u te danken.

"Toen de vzw Anderlecht omgevormd werd in een nv zocht Roger Vanden Stock nog drie aandeelhouders. 'Heb jij geen kandidaat?', vroeg hij mij. Ik wist dat Michael geïnteresseerd was. Maar ik ben altijd een sluwe vos geweest, dus antwoordde ik gewoon: 'Wat verwacht je van die aandeelhouder?' Roger zei dat het iemand moest zijn die 10 miljoen euro kon investeren. 'Ik denk dat ik iemand ken', zei ik, 'maar het is geen meeloper. Het is een echte decision maker.' Roger was geïnteresseerd. Toen heb ik Michael zijn naam genoemd en that's it."

Ook Wouter Vandenhaute was kandidaat-aandeelhouder. Daar zou u toen een stokje voor gestoken hebben, onder meer door zijn naam vroegtijdig te laten lekken in de pers.

"Vandenhaute denkt dat zelf ook, maar ik heb me daarmee niet gemoeid. Zoals ik me ook niet gemoeid heb met de loopbaan van mijn zoon. Hij is heel erg gesteld op zijn zelfstandigheid. Daarom ben ik ook weggebleven op de persconferentie waarop hij officieel als technisch directeur werd voorgesteld."

Waarom was u wel op de persconferentie waarop Marc Coucke als voorzitter werd voorgesteld?

"Ik was daar uit curiositeit en uit sympathie voor Marc. Wij kenden elkaar al langer en het heeft altijd goed geklikt tussen ons. Zijn vader had veel bewondering voor wat ik als manager van Anderlecht heb gerealiseerd en hij heeft dat voor een stukje overgedragen op zijn zoon."

Heeft Coucke u destijds gecontacteerd?

"Neen. Ik wist nergens van. De dag voor het bekend raakte, heeft Michael me gebeld. 'Padre, in de gazetten staat dat Vandenhaute en Gheysens de club gaan kopen, maar dat klopt niet. Ik ben met iets bezig.' Ik was ongelooflijk curieus, maar ik heb niet eens aangedrongen om mij meer te vertellen. Toen ik 's anderendaags de naam Coucke las, ben ik even hard geschrokken als de rest van België."

Op die persconferentie van Coucke stond Herman Van Holsbeeck te koken in een hoekje. Was u daar ook niet een beetje om de wraak van de Verschuerens te vieren?

"Helemaal niet. Dat Herman mij niet heeft gerespecteerd, dat klopt. In die dertien jaar heeft hij elk contact gemeden en heeft hij me zelfs nog geen pint betaald. Ik begrijp dat hij autonoom wilde werken toen hij manager werd, ik begrijp tot op zekere hoogte dat ik aan de kant werd geschoven, maar het had menselijker gekund."

Een jaar geleden zei u dat Michael volgens u nooit een hoge positie binnen Anderlecht zou bekleden. Wat is er veranderd?

"De komst van Coucke. Er waait een nieuwe wind door de club en dat voelt iedereen. Het was ook nodig. Roger Vanden Stock was de laatste jaren bezig een overnemer voor de club te zoeken en heeft daardoor bepaalde zaken uit het oog verloren. Er was een zekere sclerose in de club geslopen. Anderlecht was zijn DNA aan het verliezen.

"Michael en Marc trekken nu opnieuw echte Anderlecht-mensen aan. Zetterberg vind ik al een geweldige keuze. Mensen als hij hebben de sympathie van de supporters."

Welke adviezen hebt u Michael gegeven?

"Ik heb er hem maar één gegeven: blijf actief in uw eigen bedrijven en doe ze nooit van de hand. De sportwereld is te onstabiel geworden. Je kunt van de ene dag op de andere op straat staan. Michael weet dat.

"En als ik hem nog een advies zou moeten geven: wees voorzichtig. Overal is men op jacht naar zwart geld en witwasserij. Maar eigenlijk is ook dat een overbodig advies, want mijn zoon is zeer correct. Gelukkig maar, want tegenwoordig vlieg je in de bak voor dat soort dingen, zelfs als jouw schuld nog niet is bewezen."

U hebt zelf een nacht in de cel doorgebracht toen onderzoeksrechter Bellemans in 1984 de zwartgeldcircuits in het Belgisch voetbal doorzocht.

"Ik weet wat het is, als die deur dicht vliegt en je daar zit, moederziel alleen in uw onderhemd en uw onderbroek. Dan weet je het niet meer, hoor. Nu, in die tijd werkte iedereen met zwart geld."

Vraagt Michael u soms om advies?

"Niet veel. Ik ben een selfmade man geweest en ik heb daar altijd voldoening uit gehaald. Wel, Michael is ook een selfmade man. Ik geniet ervan om te zien wat hij al heeft bereikt."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234