Zondag 19/09/2021

Anathema verruilt mokerslag voor omarming ***

Progrock is levend en wel. Met een wervelend concert in zaal Trix zette het Britse Anathema zich vrijdag resoluut naast Porcupine Tree als nieuwe vaandeldragers voor het genre.

Evolutie: het blijft een zwaarwichtig woord, zeker als het over muziek gaat. Maar dat is onlosmakelijk wat Anathema heeft doorgemaakt. Twintig jaar geleden gestart als een loodzware doom metalgroep die barstte van de grunts hebben de vijf uit Liverpool zich ontpopt tot progrockers voor de 21ste eeuw: met heerlijke epische songs, gebracht door de volle, warme stem van Vincent Cavanagh en wevende gitaarpatronen.

Is de brulaap van weleer dan een muurbloempje geworden? Nee, dat zeker niet. Anathema draaide de volumeknop vrijdag nog steeds naar rechts. Maar de mokerslag van toen is nu een warme omarming. Dat Anathema de prog daarbij behartigt, werd al duidelijk toen de zaallichten in Trix doofden en Pink Floyds 'A New Machine' de band introduceerde. Met de drie rosse broers Cavanagh (op gitaar, zang en bas) als aanvalslinie vooraan pakte Anathema meteen uit met het esoterische 'Untouchable' uit de gloednieuwe plaat Weather Systems.

Net zoals hun songs bouwde de set laag na laag verder op: met meerstemmige zang, warme toetsen en een gastvocaliste die het geheel extra klankkleur gaf. 'Thin Air', uit hun meesterlijke vorige plaat We're Here Because We're Here, werd onthaald als een volkshymne, waarbij Anathema haast tegen het plafond van Trix leek te zweven.

Met 'Everything' en 'Deep', twee songs uit het dertien jaar oude Judgement, bruiste zowel groep als zaal van de energie. Gitarist Daniel Cavanagh, die zijn noten net zolang aanhield tot het haar op je rug rechtop stond, nam je mee de ijle ruimte in. Naar een plek hoog boven deze wereld, nabij het Walhalla. Het dromerige 'Internal Landscapes' sloot de set af, eindigend in een gitaarloop, en bracht je zachtjes terug tot aarde.

Anathema mocht in Antwerpen twee keer komen bissen. Het glorieuze 'A Natural Disaster' werd verlicht door honderden gsm-lampjes in de zaal, 'Flying' eindigde in een gierende gitaarsolo en slotsong 'Fragile Dreams' had werkelijk alles van een triomf: met een springende menigte die het refrein bleef aanheffen, minutenlang nadat de groep afscheid had genomen.

Dat de grote zaal van Trix vrijdag helemaal vol zat is een teken dat Anathema de juiste keuzes heeft gemaakt. Dat deze rockgroep nog steeds weet te verrassen, nieuwe wegen inslaat en tegelijk ontroerend knappe muziek maakt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234