Donderdag 20/02/2020

Amerikaanse film over fictief Belgisch stadje grote winnaar Docville

Zaterdag werden in Leuven de prijzen uitgereikt van de zevende editie van het internationaal documentairefilmfestival Docville. De Amerikaanse film Marwencol is bekroond als beste internationale documentaire. Steve Thielemans kaapte de prijs weg voor de beste Belgische docu.

In de internationale competitie sleepte Jeff Malmberg de Canvas Juryprijs in de wacht met zijn Marwencol. De film gaat over een man die in een caféruzie zwaar toegetakeld wordt en daardoor aan geheugenverlies lijdt. Bij wijze van revalidatie bouwt hij een fictief Belgisch miniatuurstadje in WO II, Marwencol, bevolkt door Barbies en G.I. Joe-poppen. De jury werd naar eigen zeggen meegesleept in de wereld van het hoofdpersonage en loofde de cinematografie van de film. Regisseur Jeff Malburg kon niet aanwezig zijn, maar in een korte videoboodschap liet hij weten dat de burgers van Marwencol blij zijn met de prijs.

De SCAM Juryprijs voor de beste Belgische documentaire ging naar L’île déserte van Steve Thielemans. De jury noemde het een “lokaal, maar universeel verhaal van een familie die eerlijk in beeld wordt gebracht”. In L’île déserte volgt Thielemans Mamebou, een jongen met probleemgedrag in Brussel. Hij leerde Mamebou kennen toen hij zijn afstudeerproject De substituut maakte, waarvoor hij in 2006 een Wildcard van het Vlaams Audiovisueel Fonds kreeg. Met dat geld maakte hij zijn volgende film. Thielemans: “Ik ben aan deze film begonnen in 2006 toen ik nog aan het RITS zat. Dit verhaal zou oorspronkelijk deel worden van mijn eindwerk, maar Mamebou was toen 14 jaar en onder toezicht van de jeugdrechter. Omdat hij minderjarig was, kon ik hem niet zomaar tonen op beeld. Mijn eindwerk ging over een school in Schaarbeek waar Mamebou op school zat. Voor deze film heb ik hem en zijn gezin gevolgd. Het is niet de film geworden die ik wilde. Oorspronkelijk wilde ik een documentaire maken over jeugddelinquentie, maar dat is heel moeilijk omdat die jongeren minderjarig zijn. De instanties die zich over hen ontfermen, schermen hen zeer sterk af. Daarom heb ik altijd bij Mamebou thuis gefilmd. Uiteindelijk is dat net de sterkte van de film geworden: de intimiteit. Ik heb zo veel tijd in dat gezin doorgebracht dat er echt een band ontstond. Ik hoop dat de film Mamebou en andere probleemjongeren kan helpen, dat hij deuren zal openen.”

Voor het eerst werd er op Docville ook de Weten & Geweten Juryprijs uitgereikt. In die categorie werden films geselecteerd over actuele maatschappelijke thema’s en hete hangijzers. Rainmakers van Nederlander Floris-Jan Van Luyn werd bekroond. Volgens de jury combineert de film “een prachtige cinematografische aanpak en een relevant thema”. Van Luyn brengt op een bijzonder originele manier de milieuproblematiek in China in beeld. Hij was jarenlang Chinacorrespondent voor NRC Handelsblad, maar de actualiteit was hem te vluchtig. Hij wilde dieper gaan. “Ik wilde graag films maken. We worden doodgeslagen met cijfers over China. Ik wil laten zien dat het mogelijk is om een actueel thema op een mooie manier te tonen. Bovendien wilde ik China een menselijk gezicht geven. Het land komt altijd heel ongenuanceerd in de media.” In Rainmakers volgt Van Luyn vier mensen die tegen wil en dank milieuactivist worden. “Ze heb je de vissersvrouw die haar klanten hoort klagen over de smaak van de vis. Die zou naar verf of gezichtscrème proeven. Ze achterhaalt hoe dat komt en wordt zo onbedoeld milieuactiviste. Net zo ging het bij de andere 3 mensen die ik in de film portretteer. Ze vechten als een ware Don Quichot voor het milieu en voor hun eigen leven.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234