Zondag 21/07/2019

'Amenra is een vehikel om miserie te kanaliseren'

Colin H. van Eeckhout, zanger van Amenra en een hoop nevenprojecten, maakt muziek uit noodzaak. Hij wil niet gewoon mooie liedjes schrijven. 'Elke noot moet een functie hebben. Soms kloppen dingen muzikaal, maar niet volgens ons gevoel.'

Heeft muziek een functie?

Colin H. van Eeckhout (37) zwengelt aan zijn draailier. Er komt geen vrolijk folkdeuntje uit de luidsprekers, maar een donkere dreun. Daarboven plaatst hij een zanglijn die je nekharen doet rijzen. Een huiskamer is een onverwachte setting voor zijn soloproject CHVE, maar met zijn uitgebeende instrumentarium bouwt hij een kathedraal van pijn en verdriet.

Ook de post-metal van Amenra, de Gents-Kortrijkse band waar hij de zanger van is, bijt zich vast in de teerste plekjes van je hart. "De taal die wij gebruiken om over muziek te spreken, is onbegrijpelijk voor andere bands. Soms kloppen dingen muzikaal, maar niet volgens ons gevoel. Dat is een heel andere benadering. Dan arriveer je op de repetitie met muziek die je thuis hebt gemaakt en zegt de rest van de band: ik voel dat voor geen meter. Dat kunnen perfecte nummers zijn, maar zonder functie.

"Wij zoeken vooral het helende van muziek op. Op het einde van nummers en sets proberen we naar een catharsis te werken. Je moet iemand tot tranen kunnen duwen - en er hem weer uit krijgen. Wij bestaan niet om een plaat te maken die een toffe verzameling deuntjes is. Dat is niet onze taak. Onze muziek troost mensen op cruciale momenten in hun leven."

Kunnen vrolijke mensen donkere muziek maken?

Een halfuur lang neemt CHVE een huiskamer met veertig muziekliefhebbers mee in een intense trip. Zodra de laatste noot is uitgestorven, zegt hij: "Bedankt, hé. Ik ben blij dat ik ervan af ben. Stress, jong!" Een grap. Terwijl iedereen dacht dat een man die zulke muziek maakt, zich heel droef moet voelen.

Vergis je niet: de muziek van Van Eeckhout spruit voort uit een gekwetste ziel. "Wij werken met de donkere kanten van het leven, maar we gebruiken ons medium om die om te buigen in iets hoopvols. Niet alles is om zeep. Wij moeten geen platen schrijven als we in de gelukkigste fase van ons leven zitten. Dat zou een plaat zijn zonder functie. In mij leven de eeuwige onzekerheid en tristesse. Alles is daarvan afgeleid. Amenra is het vehikel om miserie te kanaliseren."

Dat betekent niet dat de groep een somber clubje is. "We zijn ons heel bewust van de momenten van geluk, want we weten dat er altijd andere op komst zijn. Er wordt backstage heel wat afgelachen. Maar vlak voor een optreden praten we niet echt meer met elkaar, dan is er geen ruimte meer voor humor. Soms voel je je oké en moet je je verdiepen in de momenten dat je in de miserie zat. Dat is niet evident."

Mag goede muziek slecht klinken?

Overal op aarde heeft Amenra fans. In Oost-Europa belanden ze soms in zalen waar de geluidsinstallatie nog dateert van voor de val van het IJzeren Gordijn. "Als we weten dat het geluid op niets zal trekken, zeggen we: 'Het is er vandaag eentje op karakter.' Dan spelen we toch alsof ons leven ervan afhangt. Evengoed kan dat een immens goeie show worden. Wij zijn niet gemaakt om het volk te entertainen, wij moeten een beleving neerzetten. Je hoeft daarvoor niet de beste PA te hebben."

Bij de evaluatie van een optreden gaan ze niet het aantal valse noten tellen. "Het is het gevoel dat telt. Je kunt muziek-technisch de slechtste show gespeeld hebben, terwijl het wel een goeie was. Soms kan iets slordig gespeeld zijn, maar was iedereen er zo hard voor aan het gaan dat dat het niveau omhoog trekt."

Colin verdiepte zich nog niet in studies over hoe muziek werkt. "Ik heb ook nooit lessen draailier gevolgd, ik kan daar eigenlijk niet mee spelen. Wil ik dat wel kunnen? Als je weet hoe iets werkt, ga je misschien niet meer vanuit je instinct werken. Ik ben daar bang voor. Te veel kennis is soms scary."

Weten muzikanten welke muziek zal aanslaan?

Van Eeckhout en zijn collega's van Amenra maken muziek om zichzelf te louteren. Maar het effect bereikt niet enkel henzelf. "Uit mails en gesprekken leerden we dat dat niet alleen voor ons zo werkte. Dat is confronterend. Je kunt zoiets niet construeren: ah, we gaan eens muziek maken waarbij iedereen zich op het einde goed voelt. Ik zou niet weten hoe je daaraan begint."

Daardoor zorgt iedere plaat voor angst en twijfel. "Shit, gaat het lukken? Zal de nieuwe plaat onze naam eer aandoen? Uiteindelijk zijn we zelf nooit content, het kan altijd beter."

Nochtans vraagt Van Eeckhout zich bij het schrijven van songs niet af of ze zullen aanslaan. "Als we nummers schrijven, luister ik thuis naar de opnames. Dan kruis ik de passages aan die de tranen in mijn ogen doen opwellen. 't Is niet omdat het bij mij binnenkomt, dat dat bij iedereen zo zal zijn, maar toch voel ik dan: oef. Op het einde voeg ik nog zang en tekst toe. Met de juiste schreeuw op het juiste moment kun je de genadeslag toedienen. Dan weet je: dit snijdt diep."

Op 12 mei speelt Amenra een akoestische set in de Vooruit in Gent.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden