Donderdag 20/02/2020

Ambitie

Spanje was wedstrijd nummer 26 voor Vandereycken en wat hebben we geleerd van de brave man: behoudend spelen met spelers die daar niet voor geschikt zijn en die dat ook niet willen

In Frankrijk wil president Sarkozy een interland afgelasten als bij het spelen van de nationale hymne La Marseillaise wordt beledigd, zoals van de week in de wedstrijd tegen Tunesië. Op 6 oktober 2001 was ik bij een gelijkaardige vriendschappelijke wedstrijd van Les Bleus tegen Algerije. 40.000 Algerijnen op 78.000 toeschouwers in het Stade de France die begonnen de joelen en te fluiten. Chirac was toen nog president en ontplofte bijna ter plekke, 7 meter van mij vandaan. De wedstrijd ontplofte helemaal toen een kwartier voor tijd een vijftigtal Algerijnse heethoofden het veld opliepen en de scheidsrechter afloot. Quelle honte, kopte L'Equipe een dag later.

Ligt het aan de collectieve verdwazing die altijd opduikt rond interlandvoetbal, die de geesten benevelt, ook in ons kikkersportland, waar zelfs supernegatieve journalisten ineens lyrisch worden als de Europese kampioen 85 minuten lang aan banden wordt gelegd? (Dat het uiteindelijke 1-2 werd, heet dan tegen de gang van het spel in.)

Onze Rode Duivels zijn niet altijd ten onrechte jarenlang verguisd, maar ook wel eens overdreven zwaar aangepakt en daarbij soms als klojo's neergezet, maar na woensdag zijn het ineens helden. Op basis waarvan besluit men nu dat de Rode Duivels woensdag een wereldprestatie hebben neergezet?

De tegenstand?

Het gaat om voetbal, dat is één letter verschil met 'toeval'. Als FC Dender tien keer tegen Spanje speelt, zullen ze minimaal één keer gelijk spelen. Spanje staat eerste op de FIFA-lijst en is Europees kampioen. Ze kunnen tegen een bal stampen, voorwaar, maar een wereldelftal speelt niet altijd als een wereldelftal. Spanje heeft woensdag zuinig gespeeld.

Het resultaat?

1-2 is 1-2. Nul punten, zoals in 0.

De goal?

De 1-0 van Kompany-Sonck was een zeer mooie goal, maar Del Bosque zal die ongetwijfeld hebben afgedaan als een bal die twee keer goed viel - pech dus en toeval - al waren de kapbeweging van Kompany en de geplaatste kopbal van Sonck internationale klasse.

Het spelverloop?

De buitenspelgoal van Fellaini was geen buitenspel, maar het was ook geen goal, want Casillas had gezien dat het buitenspel was. België kreeg kansen, maar die hadden de Spanjaarden ook. Stijnen pakte bovendien meer moeilijke ballen dan Casillas.

De speelwijze, toch niet?

Gaan we nu echt vergeten hoe we aan die wedstrijd zijn begonnen? Het leek alsof we vertrokken waren voor een hoekschop van 90 minuten, met een afweer van acht man, twee linies in de loopgraven, twee man daarvoor, kijken van hoever de andere kon schieten en er uitkomen. We zijn 'er uitgekomen', hebben vervolgens moedig verzet geboden, helaas gingen we ten onder.

De vooruitgang in dit leerproces?

Is er dan vooruitgang? Spanje was wedstrijd nummer 26 voor Vandereycken en wat hebben we geleerd van de brave man: behoudend spelen met spelers die daar niet voor geschikt zijn en die dat ook niet willen en die als puntje bij paaltje komt kleine foutjes maken die tot tegengoals leiden omdat we driekwart van de wedstrijd te dicht bij onze goal staan.

Weliswaar worden steeds minder fouten gemaakt en wat ook nieuw is, heel af en toe jassen we er aan de andere kant ook eens eentje in, waardoor we steeds dichter bij het ideaal komen: het resultaatvoetbal van Raymond Goethals. Die slaagde er met dezelfde ingesteldheid in 1973 bijna in om het Nederland van Cruijff-Rensenbrink-Van Hanegem van de WK weg te houden.

Het voetbal van woensdag was helemaal niet realistisch of modern, het was zonder ambitie, een typisch Belgische kwaal in de sport. Zo speelden we tien jaar geleden ook - bijvoorbeeld op het WK in Frankrijk - met veel minder goede spelers maar ook met een trainer die aan zijn actieve carrière een aversie voor ruimte in de rug overhield.

België heeft een zeer goede lichting voetballers. Avontuurlijke jongens, atleten bovendien, klaarkijkend en technisch begaafder dan ooit tevoren, alleen hadden ze 10, 20 meter hoger moeten voetballen. Om te beginnen hadden ze dan minder energie verspeeld, waardoor ze aan het eind van de wedstrijd nog wat adem hadden overgehouden om de Spanjaarden vast te zetten en af te maken, in plaats van te speculeren op een gelijkspel. Zonde van de gemiste kans.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234