Zaterdag 10/04/2021

Amadou & Mariam soulvol in de AB ****

Amadou en Mariam brachten een slimme mix van exotiek en bluesrock. (foto: Alex Vanhee) Beeld UNKNOWN
Amadou en Mariam brachten een slimme mix van exotiek en bluesrock. (foto: Alex Vanhee)Beeld UNKNOWN

Sinds ze onder de vleugels van Manu Chao en Damon Albarn zitten, gaat het Amadou Bagayoko en Mariam Doumbia voor de wind. Woensdag stond het blinde Malinese koppel in een uitverkochte AB met een show die je moeiteloos kon ontwapenen.

Wat zit er toch in het water van Mali? Ethiopië noch Oeganda kan op zo'n muzikale schat bogen als het West-Afrikaanse land, waarvan Salif Keita, Ali Farka Touré, Oumou Sangaré, Mory Kanté en ook Amadou & Mariam afkomstig zijn. Ook de blues, die het Malinese echtpaar volop in zijn songs belijdt, vonden hun oorsprong aan de kusten van hun moederland.

Zo'n vier jaar geleden brak het duo door met Dimanche à Bamako, een zomerse plaat die zich dankzij Manu Chao een weg baande naar de rest van de wereld. Voor de opvolger Welcome to Mali werd Damon Albarn dan weer gestrikt, die de vrij reguliere bluesrock van het tweetal in een modern jasje wist te hijsen.

Zowel Chao als Albarn lieten verstek gaan in de AB en dat was hoorbaar. Tijdens de show kreeg je toch weer vooral traditionele bluesrock met Afro-Cubaanse invloeden voorgeschoteld. Daarbij klonk de samenzang van Amadou en Mariam erg soulvol.

Ook de occasionele uitstapjes naar afrobeat ('Djama'), elektropop en disco (de fantastische hitsingle 'Sabali') vormden een soort muzikale antivries. Alleen jammer dat de rotaanstekelijke alarmsample uit de doorbraaksingle 'La réalité' werd geweerd ten voordele van Bagayoko's frivole gitaarlicks. Die charmeerde overigens ook met een haperend 'koeterengels' in 'I Follow You'.

Tijdens 'Mon amour, mon chérie' werden de lichten even gedoofd om de aandacht te vestigen op de duizenden Afrikaanse, blinde kinderen, die dankzij een eenvoudige ingreep hun zicht terug zouden kunnen krijgen, althans met financiële hulp van het Westen. Erg knap dat die boodschap zonder pathos werd gebracht, maar Amadou en Mariam regisseerden dan ook liever de uitbundigheid in de zaal.

Zelfs als je principieel lak hebt aan zulke vormen van georganiseerde vrolijkheid moest je al over een stalen gestel beschikken om niet te zwichten voor dit aandoenlijk spektakel. Zeker als je hoorde hoe hun bindteksten even hard rammelden als hun blues. "Est-ce que ça va?", vroeg Amadou zich na elke song vertwijfeld af, alsof hij vreesde dat we intussen de exit zouden hebben verkozen. We hadden er nog niet eens aan durven te denken. (Gunter Van Assche)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234