Woensdag 13/11/2019
Hans Vandeweghe. Beeld Bob Van Mol

column

Als u zich afvraagt wat Carrasco had misdaan, welnu: ongeveer alles

Sportjournalist Hans Vandeweghe laat elke dag zijn licht schijnen op het reilen en zeilen in Rusland.

Het is lastig om een in extremis gewonnen wedstrijd na een rampzalige 0-2 goed te vinden. Helemaal als de aansluitingstreffer uit de lucht komt vallen, onder de vorm van de bewezen langste kopbal ooit op een WK, die over het hoofd van een blinde Japanse keeper in het hoekje valt.

Het is als journalist altijd afwegen of het glas halfvol dan wel halfleeg is. Heel goed mogelijk dat het de beste wedstrijd van deze worldcup was, maar definieer dan ‘beste’ a.u.b.? 

Beste als in spectaculair, meeslepend, goeie plotwendingen? Oké, we zitten op dezelfde pagina. Beste als in tactisch goed bekeken, sterk gespeeld, weinig weggegeven en veel gecreëerd, een houvast voor het verdere verloop? Neen, wie dat durft te zeggen, kent niks van sport. Een onwaarschijnlijke ontsnapping, dat was het.

Roberto Martínez weigerde na de wedstrijd in te gaan op de tactiek, met name de aanvallende 3-4-3 en de ruimtes die werden weggegeven. De prachtige overwinning tegen de hele sterke Japanners, daar moest het over gaan en hij loofde Japan voor zijn positieve ingesteldheid.

Coach Roberto Martinez geeft instructies tegen Japan. Beeld AFP

Gisteren was er geen training en geen officiële persconferentie bij de Belgen. Wellicht is uren video gekeken, want dit team kan nog wat feedback gebruiken tegen vrijdag, als er met Brazilië een soort Japan tot de tiende macht aan de andere kant staat. België-Japan was alvast vintage Martínez, zoals ze hem in Engeland hebben leren kennen: we proberen er altijd één meer te maken dan we binnenkrijgen.

Scorebordjournalistiek

Door die ene supersonische tegenaanval in blessuretijd – hier stond eerst atoomaanval, hoe ongevoelig als het om Japan gaat – promoveert de voetbalpers de Rode Duivels weer naar het rijtje van de favorieten. Ook dat is behoorlijk naïef en het getuigt van de ultieme scorebordjournalistiek om de grootste ontsnapping sinds 1966, toen Portugal een 0-3 tegen Noord-Korea goedmaakte, te bejubelen.

Kijken we eens naar de cijfers, altijd interessant. België had tegen Japan het meest balbezit, schoot veruit het meest op doel en het vaakst tussen de palen en was 28 procent van de tijd aanwezig in het aanvalsderde tegen 17 procent voor Japan. De overwinning was dus verdiend, maar statistieken geven alleen aan welke richting een wedstrijd zou moeten uitgaan.

Voetbal is in de eerste plaats een spel van lage scores, vaak van afgestrafte fouten. Efficiëntie wint wedstrijden en daarin was Japan dodelijk, zoals het in de eerste tien minuten van de tweede helft de Rode Duivels op 0-2 zette. Slim, hoe ze gebruik maakten van de ruimtes die België altijd weggeeft en geen toeval dat 66 procent van hun aanvallen over links gingen, langs de kant van Meunier, die 65 sprints trok en veel ruimte in zijn rug liet. Dat zal vrijdag tegen Brazilië en de vaak op links opererende Neymar helemaal anders zijn.

Zorgenkinderen

De cijfers bewijzen verder dat verdediging en verdedigend middenveld, vooral de as dan, schutterden. Vincent Kompany vierde zijn heroptreden met het meest aan de bal te zijn van alle Belgen, maar van de 86 passes speelde hij er 56 breed naar zijn collega-verdedigers. In zijn negen duels moest hij vijf keer het onderspit delven, meestal als hij durfde door te dekken. Van de dertien fouten die België beging, nam hij er vier voor zijn rekening.

Vincent Kompany probeert te scoren tegen de Japanse goalie Eiji Kawashima. Beeld AFP

Jan Vertonghen was nog zo’n zorgenkind. Het eerste doelpunt is voor zijn rekening en hij verloor zes keer de bal. Dat is niks vergeleken bij een hoogst ongelukkige Kevin De Bruyne, die negen keer balverlies leed, meer dan in een hele maand Man City samen, en die bij het tweede doelpunt geen zin had om scherp te verdedigen. En als u zich afvraagt wat die Yannick Carrasco had misdaan om te worden vervangen, welnu: ongeveer alles. Hij won maar twee van zijn tien duels.

René Vandereycken vond als analist van Het Nieuwsblad niet dat de bondscoach de wedstrijd had gewonnen en hij had ergens een punt, maar een coach die op achterstand komt en die twee wissels pleegt die allebei scoren, heeft onmiskenbaar zijn verdienste in de overwinning. Hoeveel van Martínez zit in die 0-2 na een uur, is een meer pertinente vraag.

De Rode Duivels zijn een spectaculair team, worden bewonderd omdat ze op dit WK het meest aantrekkelijke voetbal spelen. Daarom alleen al is het glas wel degelijk halfvol. Jammer, maar helaas, halfvol zal in dit stadium van de competitie niet volstaan. Daar moet wat bij tegen vrijdag en dat moet je deze Rode Duivels wel aangeven: telkens het beter moest, konden ze hun niveau opkrikken. Dat moet de tricolore burger moed geven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234