Woensdag 23/10/2019

'Als je trouwt met jezelf, is de kans op scheiden kleiner'

The Dandy Warhols moeten het meer hebben van hun meezingers dan van een goede concertreputatie. 'Boys Better', 'Not Even if You Were the Last Junkie On Earth' en het door de Vodaphone populaire 'Bohemian Like You' teren op toprefreintjes, maar de groep beschaamt ook vaak door makke optredens. 'We moeten nog leren een groovy hippiegroep te worden in de brandende middagzon.'

Heroïne is dan vooralsnog hopeloos passé, weed is dat duidelijk niet in de wereld van de Dandy Warhols. De groepsleden zijn zowat doorlopend stoned en leven, eten, spelen en spreken op zo'n gezapige toon dat zelfs de kalmste koala's er het heen-en-weer van zouden krijgen. Gelukkig is zanger-frontman en potentieel Calvin Klein-model Courtney Taylor-Taylor zo'n aimabele maar ietwat bizarre mens dat je die traagheid en zijn verdwenen oogwit er maar bij neemt. Voor het interview drukt hij me nog een alternatieve versie van de laatste plaat in handen. Het is de slechtst denkbare promotie voor zijn plaat: "Neem het van me aan: deze versie is echt stukken beter dan de originele Welcome to the Monkey House."

Je vindt dat Welcome To The Monkey House een beetje klinkt alsof Rick Rubin Outkast producete.

Courtney Taylor-Taylor: "Nee, zo klinkt deze eigen versie. We zijn niet over de hele lijn tevreden over Welcome to the Monkey House. Nick Rhodes (coproducer en Duran Duran-gitarist, GVA) leverde goed werk, en ik hou van de synthesizers op de plaat. Ik word echter niet warm van de gitaarklank op de versie. Onze eigen versie is Eurotrash. Lekker vuil, zoals al mijn favoriete platen klinken."

Je schreef 'You Were the Last High' met Evan Dando. Vreemd dat je net met hem samenwerkte, want over het algemeen kiest een artiest zijn tegenpool om mee te collaboreren.

Courtney: "Ik snap wat je bedoelt: als iemand de pluspool is voor jouw negatieve pool, gebeurt er pas iets. En Evan Dando is ook iemand die melodieuze popsongs schrijft. En ook graag, euh... rookt (grijnst). Maar net daarom had ik hem nodig. Ik kan best zelf songs schrijven, daar heb ik hem niet voor nodig. Maar ik heb moeite om songs af te werken. Evan was de enige die mijn vuile werkje wilde opknappen. Hij kiest meestal welke songs we uiteindelijk gebruiken. Ik kom stukjes song spelen in zijn woonkamer en hij zegt welk melodietje het leukst klinkt. Met Brent werken is een beetje als behang kiezen met je vrouw: je legt de samples op een rij en zij kiest hoe het huis er zal uitzien."

Jullie hebben de Odditorium opgericht, dat wat lijkt op een kunstzinnige gemeenschap, zoals The Factory van Andy Warhol.

Courtney: "Nee, zo is het niet helemaal. The Odditorium is onze opnamestudio, waar we enerzijds werken met de groep en anderzijds vrienden laten naar overkomen om lol te maken. Ik moet je ontgoochelen: dat levert weinig artistiek hoogstaande pret op. Het is wel jammer eigenlijk, ik vind het een heel leuke studio, maar we zijn er veel te weinig. We zijn bijna steeds op tournee. Ik moet dringend eens weer wat minder werken (grijnst, hij ligt al de hele tijd languit en bewegingloos in de zetel, GVA)."

Dat komt ervan als je een gigantische hit scoort, door Vodaphone jullie promo te laten doen.

Courtney: "Ik moet er maar niet te veel mijn hoofd over breken, maar uiteindelijk is zoiets tekenend voor de westerse consumptiewereld. Iemand als Moby boort een geheel nieuw publiek aan door zijn muziek aan producten te koppelen. Wij scoren een tophit in een handvol Europese landen door tien seconden 'Bohemian Like You' aan een draagbaar telefoontje te verkopen."

Het klinkt nu net alsof je je distantieert van die reclamezet.

Courtney: "Nee, toch niet. Ik hou me er enkel niet zoveel mee bezig. Carrièreplanning, promostunts, spotlights opzoeken en over rode lopers defileren... het klinkt allemaal zo vermoeiend om te doen. Het goede was dat we dankzij Vodaphone genoeg krediet kregen om een nieuwe plaat te maken, dat we in leuke zalen konden komen, en...

Brent DeBoer (drummer): "...ons geen zorgen over geld hoeven te maken."

Courtney: (lacht) "Wat zeg jij nu? Niemand van ons heeft zich ooit zorgen gemaakt over geld. Jij nog het minst, fathead. Ach nee, ik heb niet het idee dat zo'n reclame afbreuk doet aan onze songs."

Jullie speelden in het voorprogramma van David Bowie. Tegen jullie zin, hoorde ik.

Courtney: "Bowie vinden we fantastisch, natuurlijk. Ik denk niet dat er andere muzikanten zijn die ons zwaarder hebben beïnvloed hebben dan hij. Behalve Liberace misschien." (lacht)

Brent: "Zia (McGabe, toetseniste, GVA) had het bijna verknald voor ons. We speelden ooit eens met hem samen en Bowie boog zich nadien over naar haar om een knuffel te geven, maar van de zenuwen wist Zia zich geen raad met haar armen en pookte die tamboerijn zowat in zijn oog." (lacht)

Courtney: "Het probleem is dat toeren met Bowie slecht is voor je eigen ego. Ik besef dat het tegelijk heel ondankbaar klinkt, want door hem mee op tournee gevraagd worden, is een grote opsteker. Maar we kregen elke avond het meest ongeïnteresseerde publiek voor ons."

Brent: "Als iemand een ticket betaalt om 'Ashes To Ashes' van Bowie te zien, heb je geen behoefte aan ons."

Jullie hebben ook niet de allerbeste concertreputatie...

Courtney: (zucht) "Weet je wat het probleem is: met Bowie staan we op podia die twee keer te groot zijn voor ons. We klinken het best in kleine clubs, zonder veel licht. Daardoor zijn festivals ook meestal een hel. Ik werk maar op drie kwart van mijn krachten overdag en daglicht is eigenlijk een opdoffer voor onze sfeer. We moeten leren om ook tussen de middag, als de zon brandt in ons gezicht, als een groovy hippiegroep te klinken. (zingt mompelend). Let's worship the sun, man. Laten we knielen voor de zon."

Je veranderde je achternaam door die te verdubbelen: Taylor-Taylor, net alsof je getrouwd bent met jezelf. Hoe narcistisch is dat?

Courtney: "Ik dacht even dat het misschien wel cool was om zo door het leven te gaan: iedereen verdient twee achternamen, in deze non-traditionele tijden. Zoveel mensen scheiden en moeten hun naam veranderen. Als je trouwt met jezelf... (denkt na, dan triomfantelijk) is de kans op scheiden toch miniem."

Gunter Van Assche

The Dandy Warhols spelen op donderdag 19 augustus om 23.50 uur in de Marquee op Pukkelpop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234