Maandag 25/10/2021

'Als je lucifers op zijn, is de Tour voorbij'

Zes Australiërs startten in deze Tour en alvast twee daarvan willen een rol op het eerste plan. Robbie McEwen en Cadel Evans rijden niet toevallig voor Davitamon-Lotto. Sinds vorig jaar hebben ze daar ook een Australische ploegleider - Allan Peiper - maar die mag niet mee naar de Tour. Hij zat er wel bij toen McEwen daags voor de Tour vooruitblikte.

door Hans Vandeweghe

Geraardsbergen l 'Natuurlijk zou ik er graag bij geweest zijn', redeneert Allan Peiper, die voor de gelegenheid een groepje dikbetalende Angelsaksische wielertoeristen door Frankrijk loodst. 'Ik heb vijf Tours gereden - de laatste in 1992 - en ik heb begrepen dat het nu veel groter en zwaarder is dan toen.'

Het was Robbie McEwen die er bij de ploegleiding op aandrong om er een Australische ploegleider bij te halen. Men kwam al vlug bij Peiper uit. Nu probeert de minzame filosoof uit Melbourne de Australische enclave - er zijn ook nog Nick Gates en Henk Vogels (die vertrekt naar de VS) - op te volgen. Daarnaast predikt hij een professionele instelling bij het hele team. "Koersen is heel erg veranderd. Je moet 100 procent met dit vak bezig zijn. Pintjes drinken in het seizoen, uitgaan voor wedstrijden of tijdens rittenwedstrijden, het hoort bij de oude Vlaamse wielercultuur, maar ik vind dat allemaal niet kunnen."

Tijdens de Tour zal van het feesten weinig in huis komen. McEwen - zo al één en al ernst - is aan zijn negende Tour toe en weet wat op hem afkomt. "Dit is de zwaarste race, ook de grootste, maar niet de mooiste en zeker niet de leukste."

Vorige week heeft hij het road book gekregen en toen overviel hem de spanning. Hij bekeek alle ritprofielen, nam alle ritaankomsten in zijn hoofd op en stipte aan waar hij zijn slag kan slaan in de bunch sprint, Australisch voor massaspurt. "Vervolgens zal hij die kennis testen bij de ploegleiding", lacht Peiper, "want zo is Robbie wel: hij wil graag weten wie er even hard mee bezig is als hij zelf."

Heel Vlaanderen kijkt uit naar het duel Boonen-McEwen. De publiekslieveling gaat nog eens voor de etappes en dus ook het groen en daar wil McEwen, een adoptiekind van Vlaanderen (maar dat kan snel veranderen in het ondergeschoven kindje) een stokje voorsteken. Vorig jaar schakelde Boonen zichzelf uit en dat gold ook voor McEwen toen die in een tumultueuze sprint werd gedeclasseerd en het puntenverlies op Hushovd niet meer kon goedmaken.

"Er zijn negen vlakke etappes. Ik moet eerst het road book zien voor ik het geloof. Ik hoop ze allemaal te winnen. Dat Vlaanderen niet meer van mij zal houden als ik Tom Boonen klop, dat wil ik niet geloven. Als ik win, ben ik een halve Belg en als ik iets raars doe, dan ben ik een Australiër. Dat is normaal."

McEwen tegen Boonen, dat is chaos tegen het metronomisch treintje. McEwen wijt dat aan de stijl. Hij heeft minder power om in te zetten maar heeft ook minder kilo's, waardoor hij sneller kan vertrekken dan om het even wie in het peloton. "Ik hou niet bepaald van chaos, maar ik kan er wel mee omgaan. Ik kan op verschillende manieren winnen en dat maakt mij onvoorspelbaar voor de anderen. Het sprinten is ook niet een duel tussen mij en Tom Boonen. Er zijn andere snelle jongens, let maar op."

De eerste Australiër in de Tour was ook de beste. Niemand heeft de prestatie van Phil Anderson - twee keer vijfde -kunnen evenaren. Kort daarna kwam Peiper overwaaien. Het waren harde tijden, die mooi beschreven staan in zijn boek. McEwen: "Korte stukjes heb ik gelezen, niet het hele boek. Ik heb er geen gekregen." Peiper: "Je hebt er nooit een gevraagd."

Achteraf zal Peiper uitleg geven bij hun band, die er eigenlijk niet is: "Robbie is een fantastische gast, maar ik krijg geen hoogte van hem. Dat laat hij niet toe. Hij is eigenlijk te slim voor dit milieu."

McEwen was ook een buitenbeentje toen hij naar Europa kwam fietsen. De eerste generatie, aangevoerd door Phil Anderson, liep hier Darwin tegen het lijf. Overlevingskunstenaars waren het en ze werden er hard van.

"Darwin?", lacht McEwen, "waarschijnlijk ben ik iets meer geëvolueerd dan Allan. Hij liep voorovergebogen, ik loop rechtop."

McEwen kwam van de Australian Institute of Sports af en meteen in zijn eerste race was het prijs. "In de Vredeskoers won ik drie ritten en ik kreeg meteen aanbiedingen. Ik bleef een jaartje langer amateur tot de goeie teams kwamen. Dat was Rabobank. En ook voor Rabo heb ik gewonnen."

"Maar niet zoveel als je in je had," relativeert Peiper. McEwen: "Als ik beter was begeleid, hadden ze veel meer plezier van mij gehad. Ze zijn aan mij beginnen te twijfelen en dan wordt het lastig."

Maar McEwen weet zijn aarzelende start en de kritiek van Rabobank wel te duiden. Zijn eerste jaren als neoprof waren tussen 1996 en 1998. "Niet de beste periode om in het peloton te komen. Toen de Festina-affaire uitbrak, werd mij veel duidelijk. Tot dan dacht ik: fucking hell, tegen wie moet ik hier rijden. Geen wonder dat het zo hard was."

Wat afgelopen week in de Tour gebeurde, heeft McEwen niet meteen verrast. "Ik dacht dat epo zo stilaan uit het peloton was verdwenen, maar de laatste twee jaar kreeg ik sterk het vermoeden dat er weer wat aan de hand was", klonk het dit weekend. "Dat er met andere middelen werd omgesprongen, is nu bewezen. En begrijp je nu ook waarom ik nooit graag in Spanje heb gekoerst? De lijst van zondaars krioelt van Spanjaarden. Om die lijst samen te stellen, heeft men geen tombola gehouden, hoor. Al die genoemden zijn op de één of andere manier betrokken."

"Wie effectief over de schreef ging, moet eruit. Die heeft zijn plaats is niet in het peloton. Maar goed, niet alleen het wielrennen maar ook andere sporten moeten hard aangepakt worden, nu blijkt dat ook tennissers en voetballers op de lijst voorkomen. De Tour heeft grote kuis gehouden. Bij mijn weten gebeurt dat niet op het WK voetbal en op Wimbledon."

Voor McEwen heeft de hele zaak misschien nog een klein positief kantje. "Wellicht ga ik met mijn zeer beperkte klimcapaciteiten nu iets vlotter de bergritten verteren. Nu zij weg zijn, vermoed ik dat ik makkelijker binnen het afsluiten van de tijdlimiet zal arriveren."

McEwen had alles om een soort Freire te worden, een klimmer die kan sprinten of een sprinter die kan klimmen. Peiper: "Sarroni zei ooit over Cipollini dat hij de slimste koereur was omdat Cipo nooit wilde zijn wat hij niet was."

"Exactly", zegt McEwen, "ik ben een snelle sprinter en als ik had willen leren klimmen, was ik een trage sprinter geworden en zou ik minder hebben gewonnen. Ik ben een trage klimmer en ik kom steeds netjes binnen de limiet aan. Waarom acht minuten overhouden als het met minder kan? Allemaal energie die je later tekort komt. Je begint de Tour met een doosje lucifers en als die op zijn, ben je uitverteld."

Vandaag twijfelt niemand nog aan de lucifers van McEwen. Dit jaar is hij zowat de enige van de Davitamon-Lottoploeg die als eerste over de meet komt. Peiper: "Robbie steps up at the right time. Hij is een leider. Hij valt, breekt ribben in de Tirreno en verdwijnt. Als hij terugkomt in de Ronde van Romandië wint hij meteen de eerste rit. Voor zo iemand wil een team graag werken."

"Weet je", trekt McEwen zijn schouders, "zo wil ik functioneren. Ik weet wat ik kan en ik hoop dat de anderen dat ook weten. Dit leven als wielrenner is goed. Als ik later neer ga zitten en een boek zal schrijven, zal ik hoofdzakelijk goede herinneringen hebben. Was het een gevecht? Dat weet ik niet. Ik had nooit de indruk dat de wereld tegen mij was."

Mijn eerste jaren als neoprof waren tussen 1996 en 1998. Tot de Festina-affaire uitbrak dacht ik: fucking hell, tegen wie moet ik hier rijden. Geen wonder dat het zo hard was

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234