Vrijdag 28/02/2020

'Als je jezelf verliest, verlies je je publiek'

Ze hebben al een weergaloze festivalzomer achter de rug, maar op de Lokerse Feesten kon er nog een schep bovenop: Oscar and the Wolf en Bazart samen op de affiche, met de rest van 'hun' familie. Backstage hebben ze het over vriendschap, groeipijnen en succes. 'Altijd meer willen: dat is onze grootste vijand.'

"Vandaag (vrijdag) houden we een familiebarbecue", zegt Bazart-frontzanger Mathieu Terryn in de backstage van de Lokerse Feesten. Tekenen ook present: Charlotte de Witte, Bazart-leden Simon Nuytten en Oliver Symons, tevens frontman van Warhola. Oscar and the Wolf-halfgod Max Colombie is er eveneens, voor de gelegenheid in oranje velvettrui en broek met camouflageprint.

Ook hun aller manager Alexander Vandriessche schuift mee aan, de man achter managementbureau Debonair (zie kader). Gedurende het hele gesprek zit hij te glunderen naar zijn poulains, zowat de all stars van de belpop.

Jullie trekken met elkaar op, maar laten jullie nieuw werk ook als eerste aan elkaar horen?

Mathieu: "Oliver en Simon hebben nevenprojecten (Simon speelt ook in de Belgische popband Felix Pallas, red.) en daar ben ik nauw bij betrokken. Maar wat Max' en Charlottes werk betreft: eigenlijk niet. Toch?"

Max: "Toen we in L.A. op vakantie waren, heb ik je in de studio wat van de nieuwe plaat laten horen. Nadien niet meer. Niemand krijgt mijn muziek te horen. Zelfs mijn moeder niet."

Mathieu: "Als we eens bij elkaar zijn, zoals vandaag, praten we over alles behalve muziek. We kijken ook uit naar wat er na de optredens zal gebeuren."(lacht)

Charlotte: "We willen plezier hebben. Eigenlijk zeveren wij meer dan wat anders."

Jullie acts zijn alternatief en toch zijn jullie uitgegroeid tot de grootste popsterren van België. Hoe verklaren jullie dat?

Max: "Niemand van ons gelooft in de lijn tussen commercieel en alternatief. Van zodra indie een beetje succesvol is, wordt het pop. Als Arca (enfant terrible van de elektronische muziek en geliefd bij hipsters, red.)morgen breed wordt opgepikt, groeit hij zonder twijfel uit tot de nieuwe Lady Gaga."

Mathieu: "Kijk naar Kurt Cobain. Eerst was Nirvana geen pop, jaren later wilde iedereen Cobain zijn."

Dachten jullie ooit Sportpaleizen te vullen met jullie sound?

Mathieu: "Door Max' parcours zagen we in dat het mogelijk was. Ervoor niet."

Alexander: "Ik herinner me de eerste keer dat Max in de kleine zaal van de Ancienne Belgique ging spelen. Hij zei: 'Hoe gaan wij ooit 800 tickets verkopen, ben je zot?' Ik heb altijd zijn gigapotentieel gezien, bij hem heeft dat even geduurd."

"De beslissing om in het Sportpaleis te spelen, is er gekomen na zijn eerste show in de Lotto Arena. Iedereen dacht: 'Bon, dat is het dan.' Dan heb ik ge-sms't naar de booker van Live Nation: 'Kom, laten we dat Sportpaleis ook vullen.'

"Tijd voor uw podiumoutfit, Oliver..."

Oliver Symons, het muzikale genie van Bazart en Warhola, moet vandaag twee keer optreden en dat maakt hem kennelijk nerveus. Hij heeft zich tijdens ons gesprek afzijdig gehouden, zijn collega's steken hem een hart onder de riem. "Break a leg, collega", lacht Mathieu. "Dubbele shifts draaien: slavernij noem ik dat." Hilariteit alom. Max haalt nog een fles witte wijn en zet wat pintjes op tafel. Dit is meer dan een groep muzikanten, dit zijn vrienden.

Hoe belangrijk is die klik tussen bands van hetzelfde management?

Max: "Mathieu en ik waren natuurlijk al vrienden ervoor (de twee leerden elkaar kennen tijdens 'Eurosong for Kids' in 2005, red.). Charlotte en ik kenden elkaar niet, maar het klikte meteen."

Charlotte: "Daar wordt geen rekening mee gehouden om al dan niet nieuwe artiesten te tekenen."

Max: "Recent is Emma Bale bij Debonair gekomen. Ik kende haar niet, maar nu zijn we ook vrienden. Dat is de filosofie van de familie. Openheid."

Praten jullie vaak met elkaar over succes?

Mathieu: "Ik dacht dat je iets anders ging zeggen. (proest het uit)Praten wij vaak over seks, Max?"

Max: "We hebben er twee weken geleden over gebabbeld."

Mathieu: "Over seks of succes?" (lacht)

Max: "Toch zeker over succes. We zaten in Antwerpen en hebben onszelf geanalyseerd."

En wat waren de bevindingen?

Max: "De mensen naar wie ik opkijk, zoals Rihanna, daar ben ik niets tegen, dus ik voel me niet succesvol. Mijn bekendheid beperkt zich tot België, Nederland en Turkije."

'Beperkt'? Jullie worden hier gezien als halve goden. Dat doet toch wat met een mens?

Max: "Je kunt het je niet permitteren om naast je schoenen te lopen. Wat wij doen, is topsport."

Mathieu: "Als je jezelf verliest, verlies je je publiek. Wij gaan nog altijd op café en naar feestjes. Mensen kijken een keer, maar het is uiteindelijk gewoon België. Geen Amerikaanse toestanden met bodyguards hier."

Max: "Ik moet wel toegeven dat ik nooit meer naar clubs ga. Soms nog naar cafés waarvan ik weet dat mensen me er met rust laten. Enkel in mijn stad Brussel bovendien, in Antwerpen voel ik me nooit op mijn gemak.

"Ik heb een jaar gehad dat ik niet meer naar buiten durfde, het was te veel. Ik was zelfs bang om naar de supermarkt te gaan. Ik moest anderen vragen om iets mee te brengen. Nu gaat het beter, maar ik blijf ermee worstelen."

Mathieu: "Ik ga wel nog op restaurant in Antwerpen. Door het feit dat we in het Nederlands zingen en ons profileren als 'de sympathieke mannen', benaderen mensen ons minder dwingend. Max is de halfgod. Als ze hem zien, denken ze: 'O my god, we hebben hém gezien.' Ons zien ze iedere dag in Antwerpen, dat is minder speciaal."

Zijn jullie daar beducht voor, hoe jullie overkomen bij anderen?

Mathieu: "Natuurlijk. Je probeert ervoor te zorgen dat mensen je geen arrogante zak vinden, maar er zijn ook momenten waarop het je minder kan schelen. Soms hebben mensen gedronken en zijn ze niet meer beleefd. Ze zien je als hun vriend en beginnen over hun hond te lullen. Bij Frank Deboosere moet dat nog tien keer erger zijn. Iedereen denkt dat hij Frank kent, maar dat is niet zo." (lacht)

Max: "Als ik met vrienden op restaurant zit en ik word voor een foto uit het gesprek getrokken, vind ik dat verschrikkelijk. Ik geloof in een energie die aan een tafel zit. Als die verbroken wordt, word ik kwaad. Ik heb neen leren zeggen. Mijn gezicht is geen attractie waar je je vrienden op Instagram mee jaloers maakt."

Mathieu: "Ik ben heel zwak in neen zeggen. Zelfs toen ik op de Meir in een paskamer zat, heb ik geen neen gezegd toen twee meisjes de gordijnen openden. 'O my god, 't is em. Mogen we op de foto?' Daar sta je dan. 'Mag ik misschien eerst mijn kleren aandoen?'"

Charlotte: "Een meisje vroeg mij ooit of ze me vol op de mond mocht kussen om haar vriendin jaloers te maken. Euh, nee?"

Vaak wordt gezegd dat muzikanten inspiratie putten uit ongeluk. Hoe ervaren jullie dat met jullie levens waarin alles gesmeerd lijkt te lopen?

Mathieu: "Dat is wel heel kort door de bocht. Wat is een gelukkig leven? We blijven onszelf uitdagen om dingen te zien en mee te maken. We gaan op reis. We hebben ook een familie en daar sterven ook mensen die we graag zien. We hebben ook shit met onze lieven."

Max: "Mijn darkness is niet veranderd. Ik denk soms: fuck, ik ben er erger aan toe dan vroeger. Natuurlijk mag een popster daarover klagen. Ook mijn problemen zijn legitiem. Ik zou alles kapot kunnen relativeren, 'miljoenen mensen hebben het slechter dan ik' zeggen, maar dat is niet gezond."

Mathieu: "Ondanks wat we allemaal hebben, zijn er nog zoveel dingen waar we naar hunkeren. Aan inspiratie geen gebrek. Je zoekt altijd wat je niet hebt."

Charlotte: "Je wilt altijd meer."

Simon: "Als je een pintje pakt, wil je meer bier. Als je een Sportpaleis vult, wil je meer arena's. Hoe meer je krijgt, hoe meer je wilt. Altijd meer willen: dat is onze grootste vijand."

Charlotte: "Daar is niets slechts aan. Ik vind het motiverend dat ik nooit 100 procent tevreden ga zijn. Daardoor werk ik harder en drijf ik mezelf to the limit."

Max: "Dat wil ik niet blijven doen. Ik denk altijd dat er tien jaar van mijn leven gaat wanneer ik perform. Ik wil oud worden zonder een Sportpaleis te moeten vullen. Op mijn veertigste wil ik op het platteland wonen en vanuit mijn tuinstoel naar de velden turen. Artiesten kunnen mij op mijn telefoon met draad bereiken om nummers voor hen te schrijven." (lacht)

"Het leven van Max Martin, de Zweedse superproducer achter Taylor Swift, Britney Spears en The Weeknd, wil ik wel. Iedereen zingt zijn hits mee, maar hij kan gewoon naar de winkel gaan of in de goot liggen. Niemand gaat het merken. Ik wil zo'n bestaan."

Hoe ziet de rest dat? Willen jullie binnen twintig jaar nog optreden?

Mathieu: "Ik teken meteen voor de carrière van Koen Wauters."

Charlotte: "Ik wil ook jaren meedraaien. Als ik niet aan het dj'en ben, mis ik de kick die het me bezorgt. Ik ben verslaafd aan de energie van het nachtleven."

Zijn jullie soms niet jaloers op Charlotte, die muziek in haar pyjama maakt en alleen het vliegtuig naar exotischer oorden neemt?

Max: "Ik vlieg niet graag. Als ik moet vliegen, heb ik al een week op voorhand stress."

Mathieu: "Ik ga heel graag uit, maar zou niet zoals haar als het ware in clubs kunnen wonen."

Simon: "Voel jij je niet eenzaam, Charlotte?"

Charlotte: "Veel mensen vragen dat, maar eigenlijk niet. Bij aankomst in de luchthavens staan mensen mij op te wachten. Die zijn altijd met muziek bezig, dus we hebben veel om over te praten. Vrijdagavond vertrek ik, zondagmiddag lig ik in de zetel naast mijn lief."

Mathieu: "Ik zou het niet kunnen."

Charlottes lief heeft een job buiten de spotlights, maar jullie partners zitten in de scene - Mathieu is samen met Tsar B-zangeres Justine Bourgeus, Simon met tv-fenomeen Olga Leyers. Een troef?

Mathieu: "Het maakt dingen gemakkelijker. Justine knows the drill. Als ik moet spelen en pas om vijf uur naast haar in bed rol, is het aangenaam dat zij dit leven begrijpt."

Charlotte: "Dit bestaan weegt op relaties. Je moet iemand vinden die daarmee kan leven."

Mathieu: "En wanneer Charlotte weg is, gaat haar lief trouwens met ons uit. Ik verzeker je: 't is gene gewone." (lacht)

Zo meteen treden jullie op. Hoe bestijgen jullie het podium?

Charlotte: "Ik ben altijd hypernerveus, voel me ongemakkelijk totdat ik begin. Daarom sluit ik me ervoor af."

Max: "Five minutes of no shame. Vijf minuten voor mijn sets wil ik als een levende god worden behandeld. Je moet die pretentie hebben en 'I'm worth it' herhalen, enkel met die ingesteldheid kun je op een podium staan."

Mathieu: "Wij vuren elkaar echt aan voor een show. Gaan, verdorie. Gáán!"

Drie uur na ons gesprek verkeert de Grote Kaai in Lokeren in opperste extase. Op de tonen van 'Strange Entity' sluit Max zijn set af. "Lokeren, give it up for our family", schreeuwt hij. Iedereen komt op het podium: Simon, Oliver, Charlotte, Mathieu, Alexander en de rest van hun entourage. Ze dansen de voeten van hun lijf terwijl Max met indringende blik naar het publiek kijkt. 'Verdorie, toch nog even wachten met dat bestaan op het platteland', zie je hem bijna denken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234