Donderdag 28/01/2021

'Als je in het Stabroeks zingt, dan val je hier op'

Een platencontract moeten ze nog tekenen, maar hun allereerste single 'kvraagetaan' was de afgelopen week wel de meest gedraaide op StuBru. Blijkbaar hebben Fixkes, vijf knapen uit Stabroek bij Antwerpen die met nostalgische 'dialectpop' ons gewest veroveren, een gevoelige snaar betokkeld.

Door Jeroen de Preter

BRUSSEL l Sam Valkenborgh (31) en co. kunnen het nog nauwelijks bijhouden. Via de MySpacepagina van zijn groep Fixkes regent het mailtjes van fans. 'Alleen al die reacties verwerken is een dagtaak', zucht het brein achter de groep. 'In café De Kroon hebben ze me dit jaar nog niet gezien.'

De steile opgang van Fixkes had niet feller kunnen contrasteren met de jaren die aan hun plotse boom voorafgingen. Sam Valkenborgh en zijn vrienden werden zoals zoveel prille dertigers van nu groot met grunge. Ze speelden zelf in talloze groepjes die luide gitaarrock en hardcore produceerden en zongen in het Engels. Potten braken ze er niet mee en langzaam maar zeker verzoenden de jongens zich met een normaal leven van werk, verbouwingen, trouwen en kinderen.

Tot Valkenborgh een jaar of twee geleden veeleer toevallig ontdekte dat zingen in zijn eigen dialect hem een pak beter afging dan brullen in de taal van Shakespeare. "Gekuist Stabroeks", zo noemt hij de taal waarin hij vandaag zingt. "Echt Stabroeks, zoals mijn grootouders het spreken, kan ik niet. Wat wij zingen is een mengeling van Antwerps, Noorderkempisch en AN."

Valkenborgh zegt dat de Fixkes het meer van de taal en de tekst dan van de muzikale virtuositeit moeten hebben. "Ik ben zeker geen getalenteerd gitarist. Daarom ook ben ik meer bezig met de teksten, iets waar ik als eindredacteur bij Gazet van Antwerpen trouwens elke dag mee bezig ben. Fixkes brengen in de eerste plaats eerlijke teksten, over dingen die deel uitmaken van mijn leefwereld. De muziek staat in functie van de teksten."

Als belangrijkste invloed noemt Valkenborgh Flip Kowlier. "Hij heeft me laten zien wat je kunt met je eigen dialect. Intussen is zingen in je eigen taal inderdaad weer hip geworden. Misschien heeft die trend te maken met het groeiende besef dat je als Vlaming bijna onmogelijk Amerika kunt veroveren. Wie dat probeert, is tot mislukken gedoemd. Ook in Vlaanderen, want je bent een van de zovele bands die dat proberen. Als ik het doe, ben ik hooguit een kloon van een kloon. Dat verandert als je in het Stabroeks zingt. Dan val je hier op."

Niet dat het zingen in de moedertaal hem makkelijk valt. "Het is eerlijker, maar wel moeilijker", vindt Valkenborgh. "Je kunt je niet verstoppen, je staat helemaal in je blootje. Zoals je ook veel meer in je blootje staat als je niet luid speelt: elke fout wordt gehoord."

Met het volume hebben de Fixkes nog wel eens een probleem. "Ik moet de andere vier bandleden bijna altijd vragen om stiller te spelen. Fixkes zijn in de eerste plaats: tekst en zang. Vooral mijn broer, die drummer is bij de Fixkes en een pak jonger dan ik, moet ik wel eens intomen. Hij studeert aan het conservatorium, speelt bij een stuk of honderd groepen en wil laten horen wat hij kan. In al zijn enthousiasme wil hij wel eens te hard meppen. Ik ben de eerste om dat te begrijpen, maar het staat haaks op wat ik met de Fixkes wil maken... Misschien moet ik binnenkort een nummer op ons repertoire zetten waarin we lawaai mogen maken. Dan kunnen we al die frustraties eruit schreeuwen."

Een jaar lang waren de Fixkes een soort sluimerende hype op MySpace. Hun soms bitterzoete, hiphopachtige liedjes werden er meer dan 100.000 keer beluisterd. Her en der werd de groep al een grote toekomst toegedicht. De groep ging samen met "de Vlaamse Prince" Stijn op tournee, werd in Humo de hemel ingeprezen door Bart Peeters, maar onderhandelingen over een contract met een Vlaamse platenfirma sprongen gek genoeg af.

Het zou wel eens kunnen dat ze daar bij die platenfirma inmiddels spijt van hebben. Vorige week kwam 'kvraagetaan' uit, hun eerste single die behalve de programmatoren van Studio Brussel ook de mensen van Radio 1 én Radio 2 overtuigde. Aanstaande woensdag tekenen de Fixkes bij een andere platenfirma, het illustere Excelsior uit Nederland. Als alles naar wens verloopt, komt dit najaar hun eerste cd uit.

De kans dat die cd een verkoopssucces wordt, is bijzonder groot. Hoewel hun eerste single heel duidelijk nostalgie van jonge dertigers wil losweken ("de goeien ouden tijd / van rekenen en vlijt") blijken de Fixkes een bijzonder breed publiek aan te spreken. "Vaak horen we van jonge fans dat 'ons vader' het ook een heel goed nummer vindt", zegt Valkenborgh. "Onze grootste fan, inmiddels onze mascotte, is trouwens maar een jaar of tien. Zinnetjes als 'al wa ge zegt ze de zelf / met uw broek in den helft' zijn blijkbaar nog altijd heel populair bij de jonge gasten."

Valkenborgh geniet ondertussen met volle teugen van het succes. "Je mag dan wel 31 zijn, elk compliment voelt nog altijd zalig. Het goeie is ook dat je succes met het ouder worden kunt relativeren. Als ik denk aan die gasten van de Freaky Age (pubers die de finale van de Rock Rally haalden JdP)... Ze hadden verdomme mijn kinderen kunnen zijn."

Zanger Sam Valkenborgh:

Zingen in je moedertaal is eerlijker, maar wel moeilijker

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234