Vrijdag 16/04/2021

ColumnBijzondere bijstand

Als je de storm in je hoofd niet kan temperen, gaat je leven altijd een puinhoop lijken. Hoeveel #selfcare je er ook tegenaan smijt

null Beeld Sven Franzen
Beeld Sven Franzen

Ik weet het allemaal even niet meer. Sinds de eindejaarsfeesten is het steeds donkerder in mijn hoofd geworden. Ik probeer gezond te eten, ben met sporten begonnen, luister naar meditatiepodcasts… Ik besef dat ik nog maar twee maanden bezig ben, maar wanneer wordt dat beter? (Anoniem)

Liefste Anoniem,

Ik zou, met jouw toestemming, deze column graag willen toeschrijven aan ‘Liefste iedereen’. Want wat jij beschrijft, zie ik ook in mijn eigen omgeving af en toe gebeuren. Ik noem het ‘het sadisme van selfcare’, en ik schreef er al eens uitgebreid over in deze krant.

Op zich is wat je doet niet verkeerd. Goed voor je lichaam zorgen met beweging en de juiste voeding, connecteren met dat lichaam en naar dat lichaam leren luisteren zijn tools die belangrijk zijn. In het beste geval hóúden ze je gezond, maar ze kunnen je niet gezond máken.

Er heerst nog een veel te grote kloof tussen geestelijke gezondheid en fysieke gezondheid. Wanneer je griep hebt, ga je niet van jezelf verwachten dat het opgelost raakt met een motiverende quote en een kurkuma latte, maar dat verwacht je blijkbaar wel van je hoofd. Besef dat de havermoutpapjes die jij ’s ochtends naar binnen lepelt, prima preventieve zandzakjes zijn, maar wanneer de overstroming al heeft plaatsgevonden, liggen ze gewoon wak te worden in het water. Dat hoeft geen metafoor te zijn voor je tranen, maar dat mag wel.

Nogmaals, dit is geen persoonlijk verwijt, het is de ziekte van de maatschappij. We wringen ons lijf in onmogelijke kronkels terwijl we namasté prevelen in de hoop dat onze innerlijke demonen gedesoriënteerd raken en de afslag naar ons hoofd missen. Geperste sapjes van tien euro per liter om de krop in onze keel door te slikken, Netflix­series die ons vertellen dat een opgeruimde onderbroeklade ervoor zorgt dat je emoties minder zullen slippen. Er is uiteraard niets mis met jouw podcasts of voedingsgewoonten, maar je mag er niet zoveel van verwachten. Want dan gaat het licht vermoedelijk helemaal uit.

De idealisering van selfcare legt immers niet enkel het probleem (ik voel me kut) maar ook de oplossing (door je neus ademen, trut!) volledig bij onszelf. De drempel naar professionele hulp zoeken wordt zo nog maar eens verhoogd, want er is – los van het heersende stigma rond mentale gezondheid – nog schaamtegevoel omdat je het misplaatste gevoel van controle hebt. Want had ik maar wat meer Downward Facing Dog gestaan op de yogamat. Of blauwe bessen en zwarte chocolade gegeten.

Wat zou je doen als je al twee maanden stekende pijn in je enkel hebt wanneer je wandelt? Bezoek een professional, liefste Anoniem. Want als je de storm in je hoofd niet weet te temperen, gaat je leven altijd een puinhoop lijken, hoeveel hashtag selfcare je er ook tegenaan smijt.

Gekwelde lezer, blijf niet langer zitten met dat probleem maar mail naar katrin.swartenbroux@demorgen.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234